1 RABbe şükredin, Onu adıyla çağırın, 2 Halklara duyurun yaptıklarını!2 Onu ezgilerle, ilahilerle övün, 2 Bütün harikalarını anlatın!3 Kutsal adıyla övünün, 2 Sevinsin RABbe yönelenler!4 RABbe ve Onun gücüne bakın, 2 Durmadan Onun yüzünü arayın!5 Ey sizler, kulu İbrahimin soyu, 2 Seçtiği Yakupoğulları, 2 Onun yaptığı harikaları, 2 Olağanüstü işlerini 2 Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın!7 Tanrımız RAB Odur, 2 Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.8 O antlaşmasını, 2 Bin kuşak için verdiği sözü, 2 İbrahimle yaptığı antlaşmayı, 2 İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsar.10 ‹‹Hakkınıza düşen mülk olarak 2 Kenan ülkesini size vereceğim›› diyerek, 2 Bunu Yakup için bir kural, 2 İsraille sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.12 O zaman bir avuç insandılar, 2 Sayıca az ve ülkeye yabancıydılar.13 Bir ulustan öbürüne, 2 Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.14 RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi, 2 Onlar için kralları bile payladı:15 ‹‹Meshettiklerime dokunmayın, 2 Peygamberlerime kötülük etmeyin!›› dedi.16 Ülkeye kıtlık gönderdi, 2 Bütün yiyeceklerini yok etti.17 Önlerinden bir adam göndermişti, 2 Köle olarak satılan Yusuftu bu.18 Zincir vurup incittiler ayaklarını, 2 Demir halka geçirdiler boynuna,19 Söyledikleri gerçekleşinceye dek, 2 RABbin sözü onu sınadı.20 Kral adam gönderip Yusufu salıverdi, 2 Halklara egemen olan onu özgür kıldı.21 Onu kendi sarayının efendisi, 2 Bütün varlığının sorumlusu yaptı;22 Önderlerini istediği gibi eğitsin, 2 İleri gelenlerine akıl versin diye.23 O zaman İsrail Mısıra gitti, 2 Yakup Ham ülkesine yerleşti.24 RAB halkını alabildiğine çoğalttı, 2 Düşmanlarından sayıca artırdı onları.25 Sonunda tutumunu değiştirdi düşmanlarının: 2 Halkından tiksindiler, 2 Kullarına kurnazca davrandılar.26 Kulu Musayı, 2 Seçtiği Harunu gönderdi aralarına.27 Onlar gösterdiler RABbin belirtilerini, 2 Ham ülkesinde şaşılası işlerini.28 Karanlık gönderip ülkeyi karanlığa bürüdü RAB, 2 Çünkü Mısırlılar Onun sözlerine karşı gelmişti.29 Kana çevirdi sularını, 2 Öldürdü balıklarını.30 Ülkede kurbağalar kaynaştı 2 Krallarının odalarına kadar.31 RAB buyurunca sinek sürüleri, 2 Sivrisinekler üşüştü ülkenin her yanına.32 Dolu yağdırdı yağmur yerine, 2 Şimşekler çaktırdı ülkelerinde.33 Bağlarını, incir ağaçlarını vurdu, 2 Parçaladı ülkenin ağaçlarını.34 O buyurunca çekirgeler, 2 Sayısız yavrular kaynadı.35 Ülkenin bütün bitkilerini yediler, 2 Toprağın ürününü yiyip bitirdiler.36 RAB ülkede ilk doğanların hepsini, 2 İlk çocuklarını öldürdü.37 İsraillileri ülkeden altın ve gümüşle çıkardı, 2 Oymaklarından tek kişi bile tökezlemedi.38 Onlar gidince Mısır sevindi, 2 Çünkü İsrail korkusu çökmüştü Mısırın üzerine.39 RAB bulutu bir örtü gibi yaydı üzerlerine, 2 Gece ateş verdi yollarını aydınlatsın diye.40 İstediler, bıldırcın gönderdi, 2 Göksel ekmekle doyurdu karınlarını.41 Kayayı yardı, sular fışkırdı, 2 Çorak topraklarda bir ırmak gibi aktı.42 Çünkü kutsal sözünü, 2 Kulu İbrahime verdiği sözü anımsadı.43 Halkını sevinç içinde, 2 Seçtiklerini sevinç çığlıklarıyla ülkeden çıkardı.44 Ulusların topraklarını verdi onlara. 2 Halkların emeğini miras aldılar;45 Kurallarını yerine getirsinler, 2 Yasalarına uysunlar diye. 2 RAB'be övgüler sunun!

1 Aleluia. Celebrai o Senhor, aclamai o seu nome, apregoai entre as nações as suas obras.2 Cantai-lhe hinos e cânticos, anunciai todas as suas maravilhas.3 Gloriai-vos do seu santo nome; rejubile o coração dos que procuram o Senhor.4 Recorrei ao Senhor e ao seu poder, procurai continuamente sua face.5 Recordai as maravilhas que operou, seus prodígios e julgamentos por seus lábios proferidos,6 ó descendência de Abraão, seu servidor, ó filhos de Jacó, seus escolhidos!7 É ele o Senhor, nosso Deus; suas sentenças comandam a terra inteira.8 Ele se lembra eternamente de sua aliança, da palavra que empenhou a mil gerações,9 que garantiu a Abraão, e jurou a Isaac,10 e confirmou a Jacó irrevogavelmente, e a Israel como aliança eterna,11 quando disse: Dar-te-ei a terra de Canaã, como parte de vossa herança.12 Quando não passavam de um reduzido número, minoria insignificante e estrangeiros na terra,13 e andavam errantes de nação em nação, de reino em reino,14 não permitiu que os oprimissem, e castigou a reis por causa deles.15 Não ouseis tocar nos que me são consagrados, nem maltratar os meus profetas.16 E chamou a fome sobre a terra, e os privou do pão que os sustentava.17 Diante deles enviara um homem: José, que fora vendido como escravo.18 Apertaram-lhe os pés entre grilhões, com cadeias cingiram-lhe o pescoço,19 até que se cumpriu a profecia, e o justificou a palavra de Deus.20 Então o rei ordenou que o soltassem, o soberano de povos o livrou,21 e o nomeou senhor de sua casa e governador de seus domínios,22 para, a seu bel-prazer, dar ordens a seus príncipes, e a seus anciãos, lições de sabedoria.23 Então Israel penetrou no Egito, Jacó foi viver na terra de Cam.24 Deus multiplicou grandemente o seu povo, e o tornou mais forte que seus inimigos.25 Depois, de tal modo lhes mudou os corações, que com aversão trataram o seu povo, e com perfídia, os seus servidores.26 Mas Deus lhes suscitou Moisés, seu servo, e Aarão, seu escolhido.27 Ambos operaram entre eles prodígios e milagres na terra de Cam.28 Mandou trevas e se fez noite, resistiram, porém, às suas palavras.29 Converteu-lhes as águas em sangue, matando-lhes todos os seus peixes.30 Infestou-lhes a terra de rãs, até nos aposentos reais.31 A uma palavra sua vieram nuvens de moscas, mosquitos em todo o seu território.32 Em vez de chuva lhes mandou granizo e chamas devorantes sobre a terra.33 Devastou-lhes as vinhas e figueiras, e partiu-lhes as árvores de seus campos.34 A seu mandado vieram os gafanhotos, e lagartas em quantidade enorme,35 que devoraram toda a erva de suas terras e comeram os frutos de seus campos.36 Depois matou os primogênitos do seu povo, primícias de sua virilidade.37 E Deus tirou os hebreus carregados de ouro e prata; não houve, nas tribos, nenhum enfermo.38 Alegraram-se os egípcios com sua partida, pelo temor que os hebreus lhes tinham causado.39 Para os abrigar Deus estendeu uma nuvem, e para lhes iluminar a noite uma coluna de fogo.40 A seu pedido, mandou-lhes codornizes, e os fartou com pão vindo do céu.41 Abriu o rochedo e jorrou água como um rio a correr pelo deserto,42 pois se lembrava da palavra sagrada, empenhada a seu servo Abraão.43 E fez sair, com júbilo, o seu povo, e seus eleitos com grande exultação.44 Deu-lhes a terra dos pagãos e desfrutaram das riquezas desses povos,45 sob a condição de guardarem seus mandamentos e observarem fielmente suas lei