Publicidade

Salmos 119

AFR53
A primazia da lei divina

1 Bem-aventurados os retos

em seus caminhos,

que andam

na lei do Senhor.

2 Bem-aventurados os que guardam

os seus testemunhos,

e que o buscam com todo o coração.

3 E não praticam iniquidade,

mas andam nos seus caminhos.

4 Tu ordenaste os teus mandamentos,

para que diligentemente os observássemos.

5 Quem dera que

os meus caminhos fossem dirigidos

a observar

os teus mandamentos.

6 Então não ficaria confundido,

atentando eu

para todos

os teus mandamentos.

7 Louvar-te-ei com retidão

de coração

quando tiver aprendido

os teus justos juízos.

8 Observarei os teus estatutos;

não me desampares totalmente.

9 Com que purificará

o jovem o seu caminho?

Observando-o conforme

a tua palavra.

10 Com todo

o meu coração te busquei;

não me deixes desviar dos teus mandamentos.

11 Escondi a tua palavra

no meu coração,

para eu não pecar contra ti.

12 Bendito és tu, ó Senhor;

ensina-me os teus estatutos.

13 Com os meus lábios declarei todos

os juízos da tua boca.

14 Folguei tanto no caminho

dos teus testemunhos,

como em todas as riquezas.

15 Meditarei nos teus preceitos,

e terei respeito aos teus caminhos.

16 Recrear-me-ei nos teus estatutos;

não me esquecerei da tua palavra.

17 Faze bem ao teu servo,

para que viva

e observe a tua palavra.

18 Abre tu os meus olhos,

para que veja

as maravilhas da tua lei.

19 Sou peregrino na terra;

não escondas

de mim os teus mandamentos.

20 A minha alma está quebrantada

de desejar os teus juízos

em todo o tempo.

21 Tu repreendeste asperamente

os soberbos que são amaldiçoados,

que

se desviam dos teus mandamentos.

22 Tira de

sobre mim o opróbrio e o desprezo,

pois guardei

os teus testemunhos.

23 Príncipes também se assentaram,

e falaram contra mim,

mas o teu servo meditou

nos teus estatutos.

24 Também os teus testemunhos são

o meu prazer

e os meus conselheiros.

25 A minha alma está pegada

ao ;

vivifica-me segundo a tua palavra.

26 Eu te contei os meus caminhos,

e tu me ouviste;

ensina-me os teus estatutos.

27 Faze-me entender o caminho

dos teus preceitos;

assim falarei das tuas maravilhas.

28 A minha alma consome-se

de tristeza;

fortalece-me segundo

a tua palavra.

29 Desvia de mim

o caminho da falsidade,

e concede-me piedosamente a tua lei.

30 Escolhi o caminho da verdade;

propus-me seguir os teus juízos.

31 Apego-me aos teus testemunhos;

ó Senhor,

não me confundas.

32 Correrei pelo caminho

dos teus mandamentos,

quando dilatares

o meu coração.

33 Ensina-me, ó Senhor,

o caminho dos teus estatutos,

e guardá-lo-ei até o fim.

34 Dá-me entendimento,

e guardarei a tua lei,

e observá-la-ei de todo o meu coração.

35 Faze-me andar

na vereda dos teus mandamentos,

porque nela tenho prazer.

36 Inclina o meu coração

aos teus testemunhos,

e não à cobiça.

37 Desvia os meus olhos

de contemplarem a vaidade,

e vivifica-me no teu caminho.

38 Confirma a tua palavra

ao teu servo,

que é dedicado ao teu temor.

39 Desvia de mim

o opróbrio que temo,

pois os teus juízos são bons.

40 Eis que tenho desejado

os teus preceitos;

vivifica-me na tua justiça.

41 Venham sobre mim também

as tuas misericórdias, ó Senhor,

e

a tua salvação segundo a tua palavra.

42 Assim terei o

que responder ao que me afronta,

pois confio na tua palavra.

43 E não tires totalmente

a palavra de verdade

da minha boca,

pois tenho esperado nos teus juízos.

44 Assim observarei

de contínuo a tua lei

para sempre e eternamente.

45 E andarei em liberdade;

pois busco

os teus preceitos.

46 Também falarei

dos teus testemunhos perante os reis,

e

não me envergonharei.

47 E recrear-me-ei

em teus mandamentos,

que tenho amado.

48 Também levantarei as minhas mãos

para os teus mandamentos,

que amei, e meditarei nos teus estatutos.

49 Lembra-te da palavra dada

ao teu servo,

na qual me fizeste esperar.

50 Isto é a minha consolação

na minha aflição,

porque a tua palavra me vivificou.

51 Os soberbos zombaram grandemente de mim;

contudo

não me desviei da tua lei.

52 Lembrei-me dos teus juízos antiquíssimos,

ó Senhor,

e assim me consolei.

53 Grande indignação

se apoderou de mim

por causa dos ímpios

que abandonam a tua lei.

54 Os teus estatutos têm sido

os meus cânticos

na casa da minha peregrinação.

55 Lembrei-me do teu nome, ó Senhor,

de noite,

e observei a tua lei.

56 Isto fiz eu,

porque guardei os teus mandamentos.

57 O Senhor é a minha porção;

eu disse

que observaria as tuas palavras.

58 Roguei deveras o teu favor

com todo o meu coração;

tem piedade de mim,

segundo a tua palavra.

59 Considerei os meus caminhos,

e voltei os meus pés

para os teus testemunhos.

60 Apressei-me, e não me detive,

a observar os teus mandamentos.

61 Bandos de ímpios me despojaram,

mas eu não me esqueci da tua lei.

62 À meia-noite me levantarei

para te louvar,

pelos teus justos juízos.

63 Companheiro sou

de todos os que te temem

e dos

que guardam os teus preceitos.

64 A terra, ó Senhor,

está cheia da tua benignidade;

ensina-me os teus estatutos.

65 Fizeste bem ao teu servo,

Senhor, segundo a tua palavra.

66 Ensina-me bom juízo e conhecimento,

pois cri

nos teus mandamentos.

67 Antes de ser afligido andava errado;

mas agora tenho guardado

a tua palavra.

68 Tu és bom e fazes bem;

ensina-me os teus estatutos.

69 Os soberbos forjaram mentiras contra mim;

mas eu

com todo

o meu coração guardarei os teus preceitos.

70 Engrossa-se-lhes o coração como gordura,

mas

eu me recreio

na tua lei.

71 Foi-me bom

ter sido afligido,

para que aprendesse

os teus estatutos.

72 Melhor é para mim

a lei da tua boca

do que milhares

de ouro ou prata.

73 As tuas mãos me fizeram

e me formaram;

dá-me inteligência

para entender

os teus mandamentos.

74 Os

que te temem alegraram-se quando me viram,

porque tenho esperado

na tua palavra.

75 Bem sei eu, ó Senhor,

que os teus juízos são justos,

e que segundo a tua fidelidade me afligiste.

76 Sirva pois

a tua benignidade para me consolar,

segundo a palavra que deste

ao teu servo.

77 Venham sobre mim as tuas misericórdias,

para que viva,

pois

a tua lei é a minha delícia.

78 Confundam-se os soberbos,

pois me trataram

de uma maneira perversa, sem causa;

mas eu meditarei

nos teus preceitos.

79 Voltem-se para mim

os que te temem,

e aqueles que têm conhecido

os teus testemunhos.

80 Seja reto

o meu coração nos teus estatutos,

para

que não seja confundido.

81 Desfalece a minha alma

pela tua salvação,

mas espero na tua palavra.

82 Os meus

olhos desfalecem pela tua palavra;

entrementes dizia:

Quando

me consolarás tu?

83 Pois estou

como odre na fumaça;

contudo não me esqueço

dos teus estatutos.

84 Quantos serão os dias

do teu servo?

Quando me farás justiça contra

os que me perseguem?

85 Os soberbos me cavaram covas,

o que

não é conforme a tua lei.

86 Todos

os teus mandamentos são verdade.

Com mentiras me perseguem;

ajuda-me.

87 Quase que me têm consumido sobre a terra,

mas eu

não deixei os teus preceitos.

88 Vivifica-me segundo a tua benignidade;

assim guardarei

o testemunho

da tua boca.

89 Para sempre, ó Senhor,

a tua palavra permanece no céu.

90 A tua fidelidade dura de geração em geração;

tu firmaste a terra,

e ela permanece firme.

91 Eles continuam

até ao dia de hoje,

segundo as tuas ordenações;

porque todos são teus servos.

92 Se a tua lei

não fora toda a minha recreação,

muito

que pereceria na minha aflição.

93 Nunca me esquecerei

dos teus preceitos;

pois

por eles me tens vivificado.

94 Sou teu, salva-me;

pois tenho buscado os teus preceitos.

95 Os ímpios me esperam

para me destruírem,

mas eu considerarei

os teus testemunhos.

96 Tenho visto fim

a toda a perfeição,

mas o teu mandamento é amplíssimo.

97 Oh! Quanto amo a tua lei!

É a minha meditação em todo o dia.

98 Tu, pelos teus mandamentos,

me fazes mais sábio

do que os meus inimigos;

pois estão sempre comigo.

99 Tenho mais entendimento do

que todos os meus mestres,

porque

os teus testemunhos são a minha meditação.

100 Entendo mais do

que os antigos;

porque guardo os teus preceitos.

101 Desviei os meus pés

de todo caminho mau,

para guardar a tua palavra.

102 Não me apartei dos teus juízos,

pois tu me ensinaste.

103 Oh! Quão doces são as tuas palavras

ao meu paladar,

mais doces do que o mel à minha boca.

104 Pelos teus

mandamentos alcancei entendimento;

por isso odeio

todo falso caminho.

105 Lâmpada para

os meus pés é tua palavra,

e luz para o meu caminho.

106 Jurei, e o cumprirei,

que guardarei os teus justos juízos.

107 Estou aflitíssimo;

vivifica-me, ó Senhor,

segundo a tua palavra.

108 Aceita, eu te rogo,

as oferendas voluntárias da minha boca, ó Senhor;

ensina-me os teus juízos.

109 A minha alma está

de contínuo nas minhas mãos;

todavia não me esqueço

da tua lei.

110 Os ímpios me armaram laço;

contudo

não me desviei

dos teus preceitos.

111 Os teus testemunhos tenho eu tomado

por herança para sempre,

pois são

o gozo do meu coração.

112 Inclinei o meu coração

a guardar os teus estatutos,

para sempre, até ao fim.

113 Odeio os pensamentos vãos,

mas amo a tua lei.

114 Tu és o meu refúgio

e o meu escudo;

espero na tua palavra.

115 Apartai-vos de mim, malfeitores,

pois guardarei

os mandamentos

do meu Deus.

116 Sustenta-me conforme

a tua palavra,

para que viva,

e

não me deixes envergonhado

da minha esperança.

117 Sustenta-me, e serei salvo,

e de contínuo terei respeito

aos teus estatutos.

118 Tu tens pisado aos pés todos

os que se desviam dos teus estatutos,

pois o engano deles é falsidade.

119 Tu tiraste da terra todos os ímpios,

como a escória,

por isso amo os teus testemunhos.

120 O meu corpo se arrepiou com temor de ti,

e temi os teus juízos.

121 Fiz juízo e justiça;

não me entregues

aos meus opressores.

122 Fica por fiador

do teu servo para o bem;

não deixes que

os soberbos me oprimam.

123 Os meus olhos desfaleceram

pela tua salvação

e pela promessa da tua justiça.

124 Usa com

o teu servo segundo a tua benignidade,

e ensina-me os teus estatutos.

125 Sou teu servo;

dá-me inteligência,

para entender

os teus testemunhos.

126 é tempo de operares, ó Senhor,

pois eles têm quebrantado

a tua lei.

127 Por isso amo os teus mandamentos mais

do que o ouro,

e ainda mais do que o ouro fino.

128 Por isso estimo todos

os teus preceitos acerca de tudo,

como retos,

e odeio toda falsa vereda.

129 Maravilhosos são os teus testemunhos;

portanto,

a minha alma os guarda.

130 A entrada

das tuas palavras luz,

entendimento aos símplices.

131 Abri a minha boca,

e respirei,

pois que desejei os teus mandamentos.

132 Olha para mim,

e tem piedade de mim,

conforme usas com os

que amam o teu nome.

133 Ordena os meus passos

na tua palavra,

e não

se apodere

de mim iniquidade alguma.

134 Livra-me da opressão do homem;

assim guardarei

os teus preceitos.

135 Faze resplandecer o teu rosto

sobre o teu servo,

e ensina-me os teus estatutos.

136 Rios de águas correm

dos meus olhos,

porque

não guardam a tua lei.

137 Justo és, ó Senhor,

e retos são os teus juízos.

138 Os teus testemunhos

que ordenaste são retos

e muito fiéis.

139 O meu zelo me consumiu,

porque os meus inimigos

se esqueceram da tua palavra.

140 A tua palavra é muito pura;

portanto, o teu servo a ama.

141 Pequeno sou e desprezado,

porém não me esqueço

dos teus mandamentos.

142 A tua justiça é uma justiça eterna,

e a tua lei é a verdade.

143 Aflição e angústia

se apoderam de mim;

contudo os teus mandamentos são

o meu prazer.

144 A justiça

dos teus testemunhos é eterna;

dá-me inteligência, e viverei.

145 Clamei de todo o meu coração;

escuta-me, Senhor,

e guardarei os teus estatutos.

146 A ti te invoquei;

salva-me, e guardarei os teus testemunhos.

147 Antecipei o cair da noite,

e clamei;

esperei na tua palavra.

148 Os meus olhos anteciparam

as vigílias da noite,

para meditar na tua palavra.

149 Ouve a minha voz, segundo a tua benignidade;

vivifica-me,

ó Senhor, segundo o teu juízo.

150 Aproximam-se os que

se dão a maus-tratos;

afastam-se da tua lei.

151 Tu estás perto, ó Senhor,

e todos

os teus mandamentos são a verdade.

152 Acerca dos teus testemunhos soube,

desde a antiguidade,

que tu os fundaste para sempre.

153 Olha para a minha aflição,

e livra-me,

pois não me esqueci da tua lei.

154 Pleiteia a minha causa,

e livra-me;

vivifica-me segundo

a tua palavra.

155 A salvação está longe

dos ímpios,

pois não buscam

os teus estatutos.

156 Muitas são, ó Senhor,

as tuas misericórdias;

vivifica-me segundo os teus juízos.

157 Muitos são

os meus perseguidores e

os meus inimigos;

mas não me desvio

dos teus testemunhos.

158 Vi os transgressores, e me afligi,

porque não observam a tua palavra.

159 Considera como amo os teus preceitos;

vivifica-me,

ó Senhor, segundo a tua benignidade.

160 A tua palavra é

a verdade desde o princípio,

e cada um dos juízos

da tua justiça dura para sempre.

161 Príncipes me perseguiram sem causa,

mas

o meu coração temeu

a tua palavra.

162 Folgo com a tua palavra,

como aquele que acha um grande despojo.

163 Abomino e odeio a mentira;

mas amo a tua lei.

164 Sete vezes

no dia te louvo pelos juízos da tua justiça.

165 Muita paz têm

os que amam a tua lei,

e

para eles não tropeço.

166 Senhor, tenho esperado na tua salvação,

e tenho cumprido os teus mandamentos.

167 A minha alma tem observado

os teus testemunhos;

amo-os excessivamente.

168 Tenho observado os teus preceitos,

e os teus testemunhos,

porque todos

os meus caminhos estão diante

de ti.

169 Chegue a ti

o meu clamor, ó Senhor;

dá-me entendimento conforme

a tua palavra.

170 Chegue a minha súplica perante

a tua face;

livra-me segundo a tua palavra.

171 Os meus lábios proferiram o louvor,

quando me ensinaste os teus estatutos.

172 A minha língua falará

da tua palavra,

pois todos

os teus mandamentos são justiça.

173 Venha a tua mão socorrer-me,

pois escolhi

os teus preceitos.

174 Tenho desejado a tua salvação, ó Senhor;

a tua lei é todo

o meu prazer.

175 Viva a minha alma,

e louvar-te-á;

ajudem-me os teus juízos.

176 Desgarrei-me como a ovelha perdida;

busca o teu servo,

pois não me esqueci

dos teus mandamentos.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Heerlikheid van die goddelike Woord.
Alef.

1 WELGELUKSALIG is die opregtes van weg, wat in die wet van die Here wandel.

2 Welgeluksalig is die wat sy getuienisse bewaar, Hom van ganser harte soek;

3 ook geen ongeregtigheid doen nie, maar in sy weë wandel.

4 Ú het u bevele gegee om dit trou te onderhou.

5 Ag, was my weë maar vas om u insettinge te onderhou!

6 Dan sal ek nie beskaamd staan as ek op al u gebooie let nie.

7 Ek sal U loof in opregtheid van hart as ek u regverdige verordeninge leer.

8 Ek sal u insettinge onderhou; verlaat my nie geheel en al nie.

Bet.

9 Waarmee sal die jongeling sy pad suiwer hou? Deur dit te hou na u woord.

10 Ek soek U met my hele hart; laat my nie afdwaal van u gebooie nie.

11 Ek het u woord in my hart gebêre, dat ek teen U nie sal sondig nie.

12 Lofwaardig is U, o Here! Leer my u insettinge!

13 Ek het met my lippe vertel al die verordeninge van u mond.

14 Ek is vrolik in die weg van u getuienisse soos oor allerhande rykdom.

15 Ek wil u bevele oordink en op u paaie let.

16 Ek sal my verlustig in u insettinge, u woord sal ek nie vergeet nie.

Gimel.

17 Doen goed aan u kneg, sodat ek kan lewe; dan wil ek u woord bewaar.

18 Open my , dat ek kan sien die wonders uit u wet.

19 Ek is 'n vreemdeling op die aarde; verberg u gebooie nie vir my nie.

20 My siel vergaan van verlange na u verordeninge altyddeur.

21 U dreig die vermeteles as gevloektes wat van u gebooie afdwaal.

22 Wentel smaad en veragting van my af, want u getuienisse het ek bewaar.

23 Al sit vorste en beraadslaag teen my u kneg oordink u insettinge.

24 Ja, u getuienisse is my verlustiging, my raadsmanne.

Dalet.

25 My siel kleef aan die stof; maak my lewend na u woord.

26 My weë het ek vertel, en U het my verhoor; leer my u insettinge!

27 Laat my die weg van u bevele verstaan, dat ek u wonders kan oordink.

28 My siel drup weg van kommer; rig my op na u woord.

29 Verwyder van my die weg van leuens, en verleen my genadiglik u wet.

30 Ek het die weg van waarheid verkies; u verordeninge het ek voor my gestel.

31 Ek kleef u getuienisse aan; o Here, maak my nie beskaamd nie!

32 Ek sal op die weg van u gebooie wandel, want U verruim my hart.

He.

33 Here, leer my die weg van u insettinge, sodat ek dit tot die einde toe kan bewaar.

34 Gee my verstand, dat ek u wet kan bewaar, ja, dit kan onderhou van ganser harte.

35 Laat my wandel op die pad van u gebooie, want daarin het ek 'n behae.

36 Neig my hart tot u getuienisse en nie tot winsbejag nie.

37 Wend my af, dat hulle geen nietigheid sien nie; maak my lewend in u weë.

38 Vervul aan u kneg u belofte wat pas by u vrees.

39 Wend my smaadheid af wat ek vrees, want u verordeninge is goed.

40 Gewis, ek het 'n begeerte tot u bevele; maak my lewend deur u geregtigheid.

Wau.

41 En laat u goedertierenhede oor my kom, o Here, u heil volgens u belofte,

42 sodat ek my smader iets kan antwoord, want ek vertrou op u woord.

43 En onttrek die woord van waarheid nie geheel en al aan my mond nie, want op u verordeninge wag ek.

44 Dan wil ek u wet altyddeur onderhou, vir ewig en altyd,

45 en in die ruimte wandel, want ek soek u bevele.

46 Ook wil ek voor konings van u getuienisse spreek en my nie skaam nie.

47 En ek wil my verlustig in u gebooie wat ek liefhet,

48 en my hande ophef na u gebooie wat ek liefhet, en u insettinge oordink.

Sajin.

49 Gedenk die woord aan u kneg, omdat U my laat hoop het.

50 Dit is my troos in my ellende, dat u belofte my lewend maak.

51 Vermeteles het baie met my gespot; van u wet het ek nie afgewyk nie.

52 Ek het gedink, o Here, aan u oordele van ouds, en ek het my getroos.

53 Toorngloed het my aangegryp vanweë die goddelose wat u wet verlaat.

54 U insettinge was gesange vir my in die huis van my vreemdelingskap.

55 Here, in die nag het ek gedink aan u Naam, en ek het u wet onderhou.

56 Dit het my deel geword, omdat ek u bevele bewaar het.

Get.

57 Die Here is my deel; ek het gesê dat ek u woorde sal bewaar.

58 Ek het U van ganser harte om genade gesmeek; wees my genadig volgens u belofte.

59 Ek het my weë oordink en my voete laat teruggaan na u getuienisse.

60 Ek het my gehaas, en nie getalm nie, om u gebooie te onderhou.

61 Die strikke van die goddelose het my omring; u wet het ek nie vergeet nie.

62 Middernag staan ek op om U te loof vir u regverdige verordeninge.

63 Ek is 'n metgesel van almal wat U vrees, en van die wat u bevele onderhou.

64 Here, die aarde is vol van u goedertierenheid; leer my u insettinge.

Tet.

65 U het goed gedoen aan u kneg, Here, na u woord.

66 Leer my 'n goeie insig en kennis, want ek glo aan u gebooie.

67 Voordat ek verdruk was, het ek gedwaal; maar nou onderhou ek u woord.

68 U is goed en doen goed; leer my u insettinge.

69 Vermeteles het my leuens toegedig; maar ék bewaar van ganser harte u bevele.

70 Hulle hart is ongevoelig soos vet; maar ék verlustig my in u wet.

71 Dit is goed vir my dat ek verdruk was, sodat ek u insettinge sou leer.

72 Die wet van u mond is vir my beter as duisende stukke goud en silwer.

Jod.

73 U hande het my gemaak en my toeberei; maak my verstandig, dat ek u gebooie kan leer.

74 Die wat U vrees, sien my, en hulle is bly; want op u woord wag ek.

75 Ek weet, Here, dat u oordele regverdig is en dat U my uit getrouheid verdruk het.

76 Laat tog u goedertierenheid wees om my te troos volgens u belofte aan u kneg.

77 Laat u barmhartighede oor my kom, dat ek kan lewe; want u wet is my verlustiging.

78 Laat die vermeteles beskaamd staan, omdat hulle sonder oorsaak my onregverdig behandel het; maar ék oordink u bevele.

79 Laat die wat U vrees, na my terugkeer, en die wat u getuienisse ken.

80 Laat my hart opreg wees in u insettinge, sodat ek nie beskaamd hoef te staan nie.

Kaf.

81 My siel smag na u heil; op u woord wag ek.

82 My smag na u belofte en : Wanneer sal U my vertroos?

83 Want ek het geword soos 'n leersak in die rook; u insettinge het ek nie vergeet nie.

84 Hoeveel sal die dae van u kneg wees? Wanneer sal U gerig oefen onder my vervolgers?

85 Vermeteles het vir my kuile gegrawe, hulle wat nie lewe na u wet nie.

86 Al u gebooie is waarheid; hulle vervolg my sonder oorsaak; help my!

87 Hulle het my amper vernietig op die aarde; maar ék het u bevele nie verlaat nie.

88 Maak my lewend na u goedertierenheid, dat ek die getuienis van u mond kan onderhou.

Lamed.

89 Vir ewig, o Here, staan u woord vas in die hemele.

90 U trou is van geslag tot geslag; U het die aarde bevestig, en dit bly staan.

91 Volgens u verordeninge bly hulle vandag nog staan, want alle dinge is u knegte.

92 As u wet nie my verlustiging was nie, dan het ek omgekom in my ellende.

93 Ek sal u bevele tot in ewigheid nie vergeet nie, want deur hulle het U my lewend gemaak.

94 Aan U behoort ek: verlos my, want ek soek u bevele.

95 Die goddelose en wag op my, om my om te bring; ek gee ag op u getuienisse.

96 Aan alle volmaaktheid het ek 'n einde gesien, maar u gebod is baie wyd.

Mem.

97 Hoe lief het ek u wet; dit is my bepeinsing die hele dag.

98 U gebooie maak my wyser as my vyande, want hulle is myne vir ewig.

99 Ek is verstandiger as al my leermeesters, want u getuienisse is my bepeinsing.

100 Ek het meer verstand as die ou mense, want ek bewaar u bevele.

101 Ek het my voete teruggehou van elke verkeerde pad, dat ek u woord kan bewaar.

102 Ek het van u verordeninge nie afgewyk nie, want Ú het my geleer.

103 Hoe soet is u beloftes vir my verhemelte, meer as heuning vir my mond.

104 Uit u bevele kry ek verstand; daarom haat ek elke leuenpad.

Noen.

105 U woord is 'n lamp vir my voet en 'n lig vir my pad.

106 Ek het gesweer, en dit gehou, om u regverdige verordeninge te onderhou.

107 Ek is baie diep neergedruk; Here, maak my lewend na u woord!

108 Laat tog die vrywillige offerandes van my mond U behaag, o Here, en leer my u verordeninge.

109 My lewe is altyddeur in my hand; nogtans vergeet ek u wet nie.

110 Die goddelose het vir my 'n vangnet gespan; nogtans het ek van u bevele nie afgedwaal nie.

111 Ek het u getuienisse vir ewig as erfdeel ontvang, want hulle is die vreugde van my hart.

112 Ek het my hart geneig, om u insettinge te betrag, vir ewig, tot die einde toe.

Samek.

113 Twyfelaars haat ek, maar u wet het ek lief.

114 U is my skuilplek en my skild; op u woord wag ek.

115 Gaan weg van my, kwaaddoeners, dat ek die gebooie van my God kan bewaar!

116 Ondersteun my volgens u belofte, dat ek kan lewe; en maak my nie beskaamd vanweë my hoop nie.

117 Steun my, dat ek verlos word; dan sal ek altyddeur op u insettinge let.

118 U verag almal wat van u insettinge afdwaal, want hulle bedrieëry is leuens.

119 U ruim al die goddelose van die aarde weg soos skuim; daarom het ek u getuienisse lief.

120 My vlees sidder van skrik vir U, en ek vrees vir u oordele.

Ajin.

121 Ek het reg en geregtigheid gedoen: gee my nie oor aan my verdrukkers nie.

122 Wees borg vir u kneg ten goede; laat vermeteles my nie verdruk nie.

123 My smag na u heil en na die belofte van u geregtigheid.

124 Handel met u kneg na u goedertierenheid, en leer my u insettinge.

125 Ek is u kneg; maak my verstandig, dat ek u getuienisse kan ken.

126 Dit is tyd vir die Here om te handel: hulle het u wet verbreek.

127 Daarom het ek u gebooie lief, meer as goud, ja, as baie fyn goud.

128 Daarom hou ek al die bevele aangaande alles vir reg; elke leuenpad haat ek.

Pe.

129 U getuienisse is wonderbaar; daarom bewaar my siel hulle.

130 Die opening van u woorde gee lig; dit maak die eenvoudiges verstandig.

131 Ek maak my mond wyd oop en hyg, want na u gebooie verlang ek.

132 Wend U tot my en wees my genadig volgens die reg van die wat u Naam liefhet.

133 Maak my voetstappe vas in u woord, en laat geen ongeregtigheid oor my heers nie.

134 Verlos my van die mens se verdrukking, sodat ek u bevele kan onderhou.

135 Laat u aangesig skyn oor u kneg, en leer my u insettinge.

136 My loop af in strome van water, omdat hulle u wet nie onderhou nie.

Sade.

137 Here, U is regverdig, en reg is u verordeninge.

138 In geregtigheid het U u getuienisse beveel en in louter trou.

139 My ywer verteer my, omdat my teëstanders u woorde vergeet het.

140 U woord is deur en deur gelouter, en u kneg het dit lief.

141 Ek is klein en verag, maar u bevele vergeet ek nie.

142 U geregtigheid is geregtigheid tot in ewigheid, en u wet is waarheid.

143 Benoudheid en angs het my getref, maar u gebooie is my verlustiging.

144 U getuienisse is geregtigheid tot in ewigheid; maak my verstandig, dat ek kan lewe.

Kof.

145 Ek het geroep van ganser harte; verhoor my, o Here! Ek wil u insettinge bewaar.

146 Ek het U aangeroep; verlos my, dat ek u getuienisse kan onderhou.

147 Voor die môreskemering roep ek om hulp; op u woord wag ek.

148 My is die nagwake voor om u woord te oordink.

149 Hoor my stem na u goedertierenheid; o Here, maak my lewend volgens u verordeninge.

150 Hulle kom nader wat skandelike dade najaag, hulle wat ver van u wet af is.

151 U, o Here, is naby, en al u gebooie is waarheid.

152 Lankal het ek geweet uit u getuienisse dat U hulle vir ewig gegrond het.

Resj.

153 Sien my ellende aan en red my, want u wet vergeet ek nie.

154 Verdedig my regsaak en verlos my; maak my lewend volgens u belofte.

155 Die heil is ver van die goddelose, want hulle soek u insettinge nie.

156 Here, u barmhartighede is menigvuldig; maak my lewend volgens u verordeninge.

157 My vervolgers en my teëstanders is talryk; van u getuienisse wyk ek nie af nie.

158 Ek het diegene gesien wat troueloos handel, en dit het my gewalg dat hulle u woord nie onderhou nie.

159 Aanskou dat ek u bevele liefhet; o Here, maak my lewend na u goedertierenheid.

160 Die hele inhoud van u woord is waarheid, en al u regverdige verordeninge is tot in ewigheid.

Sin, Sjin.

161 Vorste het my sonder oorsaak vervolg, maar my hart vrees vir u woord.

162 Ek is vrolik oor u belofte soos een wat 'n groot buit vind.

163 Leuens haat ek en het daar 'n afsku van; u wet het ek lief.

164 Ek loof u sewe maal elke dag oor u regverdige verordeninge.

165 Die wat u wet liefhet, het groot vrede, en vir hulle is daar geen struikelblok nie.

166 oHere, ek hoop op u heil, en ek hou u gebooie.

167 My siel onderhou u getuienisse, en ek het hulle baie lief.

168 Ek onderhou u bevele en u getuienisse, want al my weë is voor U.

Tau.

169 oHere, laat my smeking nader kom voor u aangesig; maak my verstandig volgens u woord.

170 Laat my smeking voor u aangesig kom; red my volgens u belofte.

171 My lippe sal lofsange laat uitstroom, want U leer my u insettinge.

172 My tong sal u woord besing, want al u gebooie is geregtigheid.

173 Laat u hand my tot hulp wees, want ek het u bevele verkies.

174 oHere, ek verlang na u heil, en u wet is my verlustiging.

175 Laat my siel lewe, dat dit U kan loof; en laat u gerigte my help.

176 Ek het gedwaal soos 'n verlore skaap; soek u kneg, want u gebooie vergeet ek nie.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-