Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 Em ti, Senhor, confio;

nunca me deixes confundido.

Livra-me pela tua justiça.

2 Inclina para mim os teus ouvidos, livra-me depressa;

sê a minha firme rocha,

uma casa fortíssima

que me salve.

3 Porque tu és a minha rocha e a minha fortaleza;

assim, por amor

do teu nome,

guia-me e encaminha-me.

4 Tira-me da rede que para mim esconderam,

pois tu és

a minha força.

5 Nas tuas mãos encomendo o meu espírito;

tu me redimiste,

Senhor Deus

da verdade.

6 Odeio aqueles que se entregam a vaidades enganosas;

eu, porém,

confio no Senhor.

7 Eu me alegrarei e regozijarei na tua benignidade,

pois consideraste a minha aflição;

conheceste a

minha alma

nas angústias.

8 E não me entregaste nas mãos do inimigo;

puseste os meus

pés num lugar

espaçoso.

9 Tem misericórdia de mim, ó Senhor,

porque estou angustiado.

Consumidos estão de tristeza os meus olhos,

a minha alma

e o meu ventre.

10 Porque a minha vida está gasta de tristeza,

e os meus anos de suspiros;

a minha força descai por causa da minha iniquidade,

e os

meus ossos

se consomem.

11 Fui opróbrio entre todos os meus inimigos,

até entre os meus vizinhos,

e horror para os meus conhecidos;

os que me

viam na

rua fugiam

de mim.

12 Estou esquecido no coração deles, como um morto;

sou como um

vaso quebrado.

13 Pois ouvi a murmuração de muitos, temor havia ao redor;

enquanto juntamente

consultavam contra mim,

intentaram tirar-me a

vida.

14 Mas eu confiei em ti, Senhor;

e disse:

Tu és o meu Deus.

15 Os meus tempos estão nas tuas mãos;

livra-me das mãos

dos meus inimigos

e dos

que me perseguem.

16 Faze resplandecer o teu rosto sobre o teu servo;

salva-me por tuas

misericórdias.

17 Não me deixes confundido,

Senhor, porque te tenho invocado.

Deixa confundidos

os ímpios,

e emudeçam

na sepultura.

18 Emudeçam os lábios mentirosos

que falam coisas más com soberba

e desprezo

contra o justo.

19 Oh! Quão grande é a tua bondade,

que guardaste para os que te temem,

a qual operaste

para aqueles que em ti confiam

na presença dos filhos dos homens!

20 Tu os esconderás,

no secreto da tua presença, dos desaforos dos homens;

encobri-los-ás em um pavilhão,

da contenda

das línguas.

21 Bendito seja o Senhor,

pois fez maravilhosa a sua misericórdia

para comigo

em cidade segura.

22 Pois eu dizia na minha pressa:

Estou cortado de diante dos teus olhos;

não obstante,

tu ouviste a voz das minhas súplicas,

quando eu a ti clamei.

23 Amai ao Senhor, vós todos que sois seus santos;

porque o

Senhor guarda os fiéis

e retribui

com abundância ao que usa de soberba.

24 Esforçai-vos, e ele fortalecerá o vosso coração,

vós todos

que esperais

no Senhor.

1 VIR die musiekleier. 'n Psalm van Dawid.

2 By U, o Here, skuil ek; laat my nooit beskaamd staan nie. Bevry my deur u geregtigheid.

3 Neig u oor tot my, red my gou; wees vir my 'n rots om in te vlug, 'n baie vaste huis om my te verlos.

4 Want U is my rots en my bergvesting; en om u Naam ontwil sal U my lei en my bestuur.

5 U sal my laat uitgaan uit die net wat hulle vir my gespan het, want U is my toevlug.

6 In u hand gee ek my gees oor; U het my verlos, Here, God van trou.

7 Ek haat die wat nietige afgode vereer, maar ék vertrou op die Here.

8 Ek wil juig en bly wees in u goedertierenheid, omdat U my ellende aangesien, my siel in die benoudhede geken het

9 en my nie oorgelewer het in die hand van die vyand nie; U het my voete op vrye grond laat staan.

10 Wees my genadig, Here, want ek is benoud; van verdriet het my oog mat geword, my siel en my liggaam.

11 Want my lewe kwyn weg van kommer en my jare van gesug; my krag struikel deur my ongeregtigheid, en my gebeente teer uit.

12 Vanweë al my teëstanders het ek 'n voorwerp van smaad geword, ja, grootliks vir my bure, en 'n voorwerp van skrik vir my bekendes; die wat my op straat sien, vlug weg van my af.

13 Ek is vergeet uit die hart, soos 'n dooie; ek het geword soos 'n ding wat lê en vergaan.

14 Want ek het die skindertaal van baie gehoor — skrik rondom! — terwyl hulle saam raad hou teen my; hulle is van plan om my lewe te neem.

15 Maar ék vertrou op U, o Here! Ek sê: U is my God.

16 My tye is in u hand; red my uit die hand van my vyande en van my vervolgers.

17 Laat u aangesig skyn oor u kneg, verlos my deur u goedertierenheid.

18 Here, laat my nie beskaamd staan nie, want ek roep U aan; laat die goddelose beskaamd staan, laat hulle verstom in die doderyk!

19 Laat die valse lippe stom word wat in trotsheid en veragting onbeskaamd spreek teen die regverdige.

20 o, Hoe groot is u goedheid wat U weggelê het vir die wat U vrees, wat U uitgewerk het vir die wat by U skuil, in teenwoordigheid van die mensekinders!

21 U verberg hulle in die skuilplek van u aangesig vir die samesweringe van mense; U steek hulle weg in 'n hut vir die twis van die tonge.

22 Geloofd sy die Here, want Hy het sy goedertierenheid aan my wonderbaar gemaak, in 'n vaste stad.

23 Ek tog het in my angs gesê: Ek het verdwyn, weg van u oë; nogtans het U die stem van my smekinge gehoor toe ek U aangeroep het om hulp.

24 Julle moet die Here liefhê, al sy gunsgenote! Die Here bewaar die getroues en vergeld hom oorvloedig wat trots handel.

25 Wees sterk, en laat julle hart sterk wees, almal wat op die Here wag!