Salmo de Asafe

1 O Deus poderoso, o Senhor,

falou e chamou a terra

desde o nascimento do sol até ao seu ocaso.

2 Desde Sião,

a perfeição da formosura,

resplandeceu Deus.

3 Virá o nosso Deus, e não se calará;

um fogo

se irá consumindo diante dele,

e haverá grande

tormenta ao redor

dele.

4 Chamará os céus lá do alto,

e a terra,

para julgar o seu povo.

5 Ajuntai-me os meus santos,

aqueles que fizeram comigo

uma aliança

com sacrifícios.

6 E os céus anunciarão a sua justiça;

pois Deus mesmo é o Juiz. (Selá.)

7 Ouve, povo meu, e eu falarei;

ó Israel, e eu protestarei contra ti:

Sou Deus,

sou o teu Deus.

8 Não te repreenderei pelos teus sacrifícios,

ou holocaustos,

que estão

continuamente perante mim.

9 Da tua casa não tirarei bezerro,

nem bodes

dos teus currais.

10 Porque meu é todo animal da selva,

e o gado

sobre milhares

de montanhas.

11 Conheço todas as aves dos montes;

e minhas

são todas as feras

do campo.

12 Se eu tivesse fome,

não to diria,

pois meu é o mundo

e toda a

sua plenitude.

13 Comerei eu carne

de touros? Ou beberei sangue de bodes?

14 Oferece a Deus sacrifício de louvor,

e paga

ao Altíssimo os

teus votos.

15 E invoca-me no dia da angústia;

eu te livrarei,

e tu me glorificarás.

16 Mas ao ímpio diz Deus:

Que fazes tu em recitar os meus estatutos,

e em tomar a minha aliança

na tua boca?

17 Visto que odeias a correção,

e lanças as minhas palavras para detrás de ti.

18 Quando vês o ladrão, consentes com ele,

e tens a tua parte

com adúlteros.

19 Soltas a tua boca para o mal,

e a tua língua compõe o engano.

20 Assentas-te a falar contra teu irmão;

falas mal

contra o filho de tua mãe.

21 Estas coisas tens feito, e eu me calei;

pensavas que era tal como tu,

mas eu te

repreenderei,

e as porei

por ordem diante dos teus olhos:

22 Ouvi pois isto, vós que vos esqueceis de Deus;

para que

eu vos não faça em pedaços,

sem haver

quem vos livre.

23 Aquele que oferece o sacrifício de louvor me glorificará;

e àquele

que bem ordena

o seu caminho

eu mostrarei a salvação

de Deus.

1 'n PSALM van Asaf.

Die God van die gode, die Here, spreek en roep die aarde, van die opgang van die son af tot sy ondergang toe.

2 Uit Sion, die volkomenheid van skoonheid, verskyn God in ligglans.

3 Onse God kom en kan nie swyg nie. Vuur verteer voor sy aangesig, en rondom Hom storm dit geweldig.

4 Hy roep na die hemel daarbo, en na die aarde, om sy volk te oordeel:

5 Versamel my gunsgenote vir My, hulle wat my verbond by die offer sluit!

6 En — die hemele verkondig sy geregtigheid, want God staan gereed om te oordeel! Sela.

7 Hoor, my volk, dat Ek kan spreek; Israel, dat Ek jou dit kan inskerp: Ek is God, jou God!

8 Oor jou offers bestraf Ek jou nie, en jou brandoffers is altyddeur voor My.

9 Ek hoef uit jou huis geen stier te neem of bokke uit jou krale nie;

10 want al die wilde diere van die bos is myne, die vee op berge by duisende.

11 Ek ken al die voëls van die berge, en wat roer op die veld, is van My.

12 As Ek honger het, sal Ek jou dit nie sê nie; want die wêreld is myne en sy volheid.

13 Sou Ek vleis van stiere eet of bloed van bokke drink?

14 Offer dank aan God, en betaal jou geloftes aan die Allerhoogste;

15 en roep My aan in die dag van benoudheid: Ek sal jou uithelp, en jy moet My eer.

16 Maar aan die goddelose sê God: Wat vertel jy nog my insettinge en neem jy my verbond in jou mond —

17 terwyl jy die tug haat en my woorde agter jou werp?

18 As jy 'n dief sien, dan geval dit jou by hom, en jou deel is met die egbrekers.

19 Jou mond laat jy los in boosheid, en jou tong vleg bedrog.

20 Jy sit en praat teen jou broer, die seun van jou moeder beskimp jy.

21 Hierdie dinge het jy gedoen, en sou Ek swyg? Jy dink Ek is net soos jy! Ek gaan jou straf en jou dit ordelik voor oë stel.

22 Verstaan dit tog, o Godvergeters, sodat Ek nie verskeur sonder dat iemand red nie.

23 Die een wat dank offer, eer My; en die een wat op sy weg ag gee, hom sal Ek die heil van God laat geniet.