1 Por que se amotinam os gentios,

e os povos imaginam coisas vãs?

2 Os reis da terra se levantam

e os governos consultam

juntamente contra o Senhor

e contra o seu ungido, dizendo:

3 Rompamos as suas ataduras,

e sacudamos de nós as suas cordas.

4 Aquele que habita nos céus

se rirá;

o Senhor zombará deles.

5 Então lhes falará na sua ira,

e no seu furor

os turbará.

6 Eu, porém, ungi o meu Rei

sobre o meu santo monte de Sião.

7 Proclamarei o decreto:

O Senhor me disse:

Tu és meu Filho,

eu hoje te gerei.

8 Pede-me, e eu te darei

os gentios por herança,

e os fins da terra

por tua possessão.

9 Tu os esmigalharás

com uma vara de ferro;

tu os despedaçarás

como a um vaso de oleiro.

10 Agora, pois, ó reis,

sede prudentes;

deixai-vos instruir,

juízes da terra.

11 Servi ao Senhor com temor,

e alegrai-vos com tremor.

12 Beijai o Filho, para que

se não ire,

e pereçais no caminho,

quando em breve se acender

a sua ira;

bem-aventurados todos aqueles

que nele confiam.

1 WAAROM woel die nasies en bedink die volke nietige dinge?

2 Die konings van die aarde staan gereed, en die vorste hou saam raad teen die Here en teen sy Gesalfde en sê:

3 Laat ons hulle bande stukkend ruk en hulle toue van ons afwerp!

4 Hy wat in die hemel woon, lag; die Here spot met hulle.

5 Dan sal Hy hulle aanspreek in sy toorn, en in sy grimmigheid sal Hy hulle verskrik:

6 Ék tog het my Koning gesalf oor Sion, my heilige berg.

7 Ek wil vertel van die besluit: Die Here het aan My gesê: U is my Seun, vandag het Ek self U gegenereer.

8 Eis van My, en Ek wil nasies gee as u erfdeel en die eindes van die aarde as u besitting.

9 U sal hulle verpletter met 'n ysterstaf, U sal hulle stukkend slaan soos 'n erdepot.

10 Wees dan nou verstandig, o konings; laat julle waarsku, o regters van die aarde!

11 Dien die Here met vrees, en juig met bewing.

12 Kus die Seun, dat Hy nie toornig word en julle op die weg vergaan nie; want gou kan sy toorn ontvlam. Welgeluksalig is almal wat by Hom skuil!