Salmo de Davi
1 Pleiteia, Senhor, com aqueles que pleiteiam comigo;
peleja contra os
que pelejam
contra mim.
2 Pega do escudo e da rodela,
e levanta-te em minha ajuda.
3 Tira da lança
e obstrui o caminho aos que me perseguem;
dize à minha alma:
Eu sou a
tua salvação.
4 Sejam confundidos e envergonhados os que buscam a minha vida;
voltem atrás
e envergonhem-se
os que
contra mim tentam mal.
5 Sejam como a moinha perante o vento;
o anjo
do Senhor os faça fugir.
6 Seja o seu caminho tenebroso e escorregadio,
e o anjo
do Senhor os persiga.
7 Porque sem causa encobriram de mim a rede na cova,
a qual sem razão cavaram
para a minha
alma.
8 Sobrevenha-lhe destruição sem o saber,
e prenda-o a
rede que ocultou;
caia ele nessa
mesma
destruição.
9 E a minha alma se alegrará no Senhor;
alegrar-se-á na sua
salvação.
10 Todos os meus ossos dirão:
Senhor, quem é como tu,
que livras o pobre daquele
que é mais forte do que ele? Sim,
o pobre
e o necessitado daquele que o rouba.
11 Falsas testemunhas se levantaram;
depuseram contra mim coisas
que eu não sabia.
12 Tornaram-me o mal pelo bem,
roubando a minha
alma.
13 Mas, quanto a mim,
quando estavam enfermos, as minhas vestes eram o saco;
humilhava a minha alma
com o jejum,
e a minha oração voltava
para o meu
seio.
14 Portava-me como se ele fora meu irmão ou amigo;
andava lamentando e muito encurvado,
como quem
chora por sua mãe.
15 Mas eles com a minha adversidade se alegravam e se congregavam;
os abjetos
se congregavam contra mim,
e eu
não o sabia;
rasgavam-me,
e não cessavam.
16 Com hipócritas zombadores nas festas,
rangiam os dentes
contra mim.
17 Senhor, até
quando verás isto? Resgata a minha alma das suas assolações,
e a
minha predileta
dos leões.
18 Louvar-te-ei na grande congregação;
entre
muitíssimo povo te
celebrarei.
19 Não se alegrem os meus inimigos de mim sem razão,
nem acenem com os olhos
aqueles que me odeiam
sem causa.
20 Pois não falam de paz;
antes projetam enganar os quietos
da terra.
21 Abrem a boca de par em par contra mim,
e dizem:
Ah! Ah! Os nossos olhos
o viram.
22 Tu, Senhor, o tens visto, não te cales;
Senhor,
não te alongues de mim:
23 Desperta e acorda para o meu julgamento,
para a minha causa,
Deus meu
e Senhor meu.
24 Julga-me segundo a tua justiça,
Senhor Deus meu,
e não deixes
que se alegrem de mim.
25 Não digam em seus corações:
Ah! Alma nossa! Não digam:
Nós o havemos
devorado.
26 Envergonhem-se e confundam-se à uma os que se alegram com o meu mal;
vistam-se de
vergonha e
de confusão
os que
se engrandecem
contra mim.
27 Cantem e alegrem-se os que amam a minha justiça,
e digam continuamente:
O Senhor seja
engrandecido, o qual
ama a
prosperidade do seu
servo.
28 E assim a minha língua falará
da tua justiça e
do teu louvor todo o dia.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 'n PSALM van Dawid.
Here, twis met die wat met my twis; bestry die wat my bestry!
2 Gryp die klein skild en die grote, en staan op as my hulp!
3 En trek die spies uit en stuit my vervolgers! Spreek tot my siel: Ek is jou heil!
4 Laat hulle wat my lewe soek, beskaamd staan en in die skande kom; laat hulle wat my ongeluk beraam, agteruitwyk en rooi van skaamte word!
5 Laat hulle word soos kaf voor die wind, terwyl die Engel van die Herehulle wegstoot.
6 Laat hulle weg duister en glibberig wees, terwyl die Engel van die Here hulle vervolg!
7 Want hulle het sonder oorsaak die kuil met hul net vir my verberg, hulle het sonder oorsaak gegrawe teen my lewe.
8 Laat verwoesting oor hom kom sonder dat hy dit weet, en laat sy net hom vang wat hy gespan het; laat hom daarin val met verwoesting!
9 Maar my siel sal juig in die Here, dit sal bly wees in sy heil.
10 Al my beendere sal sê: Here, wie is soos U? U wat die ellendige red van die wat sterker is as hy; ja, die ellendige en behoeftige van sy berower!
11 Kwaadwillige getuies staan op; wat ek nie weet nie, vra hulle vir my.
12 Hulle vergeld my kwaad vir goed: verlatenheid vir my siel.
13 En ek — toe hulle siek was, het ek 'n roukleed gedra; ek het my siel gekwel met vas, en my gebed het teruggekeer in my boesem.
14 Ek het rondgegaan asof dit 'n vriend, asof dit 'n broer van my was; ek het gebuk gegaan in die rou soos een wat oor sy moeder treur.
15 Maar as ek struikel, is hulle bly en kom bymekaar; hulle vergader teen my, lae mense en die wat ek nie ken nie; hulle laster sonder ophou.
16 Onder die roekeloosste tafelspotters kners hulle met hul tande teen my.
17 Here, hoe lank sal U dit aansien? Bring my siel terug van hulle verwoestinge, my enigste van die jong leeus af.
18 Ek sal U loof in 'n groot vergadering; onder 'n groot skare sal ek U prys.
19 Laat hulle oor my nie bly wees wat sonder grond my vyande is nie; laat die wat my sonder oorsaak haat, nie met die oë knip nie!
20 Want hulle spreek nie van vrede nie, maar hulle bedink bedrieglike woorde teen die stilles in die land.
21 En hulle maak hul mond wyd oop teen my, hulle sê: Ha, ha, ons oog het dit gesien!
22 Here, U het dit gesien, swyg nie. Here, wees nie ver van my af nie!
23 Ontwaak en word wakker vir my reg; my God en Here, vir my regsaak.
24 Doen aan my reg na u geregtigheid, Here my God, en laat hulle oor my nie bly wees nie!
25 Laat hulle in hul hart nie sê: Ha, ons begeerte! Laat hulle nie sê: Ons het hom verslind nie!
26 Laat hulle wat bly is oor my ongeluk, beskaamd staan en saam rooi van skaamte word; laat hulle wat hul teen my groot maak, met skaamte en skande beklee word!
27 Laat húlle jubel en bly wees wat 'n behae het in my geregtigheid; en laat hulle altyddeur sê: Groot is die Here wat 'n welbehae het in die vrede van sy kneg!
28 En my tong sal u geregtigheid prys, u lof die hele dag deur.