Ao mestre de canto. Salmo de Davi
1 Senhor, tu me sondaste,
e me conheces.
2 Tu sabes o meu assentar
e o meu levantar;
de longe entendes
o meu pensamento.
3 Cercas o meu andar,
e o meu deitar;
e conheces
todos os meus caminhos.
4 Não havendo ainda palavra
alguma na minha língua,
eis que logo, ó Senhor,
tudo conheces.
5 Tu me cercaste
por detrás e por diante,
e puseste sobre mim a tua mão.
6 Tal conhecimento é
para mim maravilhosíssimo;
tão alto que
não o posso atingir.
7 Para onde me irei do teu Espírito,
ou para onde fugirei
da tua face?
8 Se subir ao céu, lá tu estás;
se fizer no inferno a minha cama,
eis que tu ali estás também.
9 Se tomar as asas da alva,
se habitar nas extremidades
do mar,
10 Até ali a tua mão me guiará
e a tua destra me susterá.
11 Se disser:
Decerto que as trevas
me encobrirão;
então a noite será luz
à roda de mim.
12 Nem ainda as trevas
me encobrem de ti;
mas a noite resplandece
como o dia;
as trevas e a luz
são para ti a mesma coisa;
13 Pois possuíste
as minhas entranhas;
cobriste-me no ventre
de minha mãe.
14 Eu te louvarei, porque de um modo
assombroso, e tão maravilhoso
fui feito;
maravilhosas são as tuas obras,
e a minha alma o sabe muito bem.
15 Os meus ossos
não te foram encobertos,
quando no oculto fui feito,
e entretecido
nas profundezas da terra.
16 Os teus olhos viram o meu corpo
ainda informe;
e no teu livro todas estas coisas
foram escritas;
as quais em continuação
foram formadas,
quando nem ainda uma delas
havia.
17 E quão preciosos me são, ó Deus,
os teus pensamentos!
Quão grandes são as somas deles!
18 Se as contasse,
seriam em maior número
do que a areia;
quando acordo
ainda estou contigo.
19 Ó Deus, tu matarás
decerto o ímpio;
apartai-vos portanto de mim,
homens de sangue.
20 Pois falam malvadamente
contra ti;
e os teus inimigos
tomam o teu nome em vão.
21 Não odeio eu, ó Senhor,
aqueles que te odeiam,
e não me aflijo por causa dos que
se levantam contra ti?
22 Odeio-os com ódio perfeito;
tenho-os por inimigos.
23 Sonda-me, ó Deus,
e conhece o meu coração;
prova-me, e conhece
os meus pensamentos.
24 E vê se há em mim
algum caminho mau,
e guia-me pelo caminho eterno.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 VIR die musiekleier. 'n Psalm van Dawid.
Here, U deurgrond en ken my.
2 U ken my sit en my opstaan; U verstaan van ver my gedagte.
3 U deurvors my gaan en my lê, en U is met al my weë goed bekend.
4 Want daar is nog geen woord op my tong nie — of U, Here, U ken dit geheel en al.
5 U sluit my in van agter en van voor, en U lê u hand op my.
6 Om dit te begryp, is te wonderbaar vir my, te hoog: ek kan daar nie by nie.
7 Waar sou ek heengaan van u Gees en waarheen vlug van u aangesig?
8 Klim ek op na die hemel, U is daar; en maak ek die doderyk my bed, kyk, U is daar!
9 Neem ek die vleuels van die dageraad, gaan ek by die uiteinde van die see woon,
10 ook daar sou u hand my lei en u regterhand my vashou.
11 En as ek sê: Mag tog net die duisternis my oorval en die lig nag wees tot my beskutting,
12 dan is selfs die duisternis vir U nie donker nie, en die nag gee lig soos die dag, die duisternis is soos die lig.
13 Want Ú het my niere gevorm, my in my moeder se skoot geweef.
14 Ek loof U, omdat ek so vreeslik wonderbaar is; wonderbaar is u werke! En my siel weet dit alte goed.
15 My gebeente was vir U nie verborge toe ek in die geheim gemaak is nie, kunstig geweef in die dieptes van die aarde.
16 U oë het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie.
17 Hoe kosbaar is dan vir my u gedagtes, o God! Hoe geweldig is hulle volle som nie!
18 Wil ek hulle tel, hulle is meer as die sand; word ek wakker, dan is ek nog by U.
19 o God, as U tog maar die goddelose wou ombring! En julle manne van bloed, gaan van my af weg!
20 Hulle wat arglistig teen U spreek, u Naam ydellik verhef — u teëstanders!
21 Here, sou ek dié nie haat wat vir U haat, en 'n afsku hê van die wat teen U opstaan nie?
22 Ek haat hulle met 'n volkome haat; vyande is hulle vir my!
23 Deurgrond my, o God, en ken my hart; toets my en ken my gedagtes;
24 en kyk of daar by my 'n weg is van smart, en lei my op die ewige weg!