Salmo didático de Asafe

1 Ó Deus,

por que nos rejeitaste

para sempre? Por que se acende a tua ira

contra as ovelhas do teu pasto?

2 Lembra-te da tua congregação,

que compraste desde a antiguidade;

da vara da tua herança,

que remiste;

deste monte

Sião, em

que habitaste.

3 Levanta os teus pés para as perpétuas assolações,

para tudo o

que o inimigo tem feito

de mal no santuário.

4 Os teus inimigos bramam no meio dos teus lugares santos;

põem neles as

suas insígnias

por sinais.

5 Um homem se tornava famoso,

conforme houvesse levantado machados,

contra a espessura do arvoredo.

6 Mas agora toda obra entalhada

de uma vez quebram

com machados

e martelos.

7 Lançaram fogo no teu santuário;

profanaram, derrubando-a até ao chão,

a morada do teu nome.

8 Disseram nos seus corações:

Despojemo-los de uma vez.

Queimaram todos os

lugares santos de Deus

na terra.

9 Já não vemos os nossos sinais, já não há profeta,

nem há entre

nós alguém que saiba até

quando isto durará.

10 Até quando, ó Deus,

nos afrontará o

adversário? Blasfemará o inimigo o teu nome

para sempre?

11 Por que retiras a tua mão, a saber,

a tua destra? Tira-a

de dentro do teu seio.

12 Todavia Deus é o meu Rei desde a antiguidade,

operando a salvação

no meio

da terra.

13 Tu dividiste o mar

pela tua força;

quebrantaste as cabeças

das baleias

nas águas.

14 Fizeste em pedaços as cabeças do leviatã,

e o deste

por mantimento

aos habitantes do deserto.

15 Fendeste a fonte e o ribeiro;

secaste os rios impetuosos.

16 Teu é o dia e tua é a noite;

preparaste a luz

e o sol.

17 Estabeleceste todos os limites da terra;

verão e inverno tu os formaste.

18 Lembra-te disto:

que o inimigo afrontou ao Senhor

e que um

povo louco blasfemou o teu nome.

19 Não entregues às feras a alma da tua rola;

não te esqueças

para sempre da vida

dos teus aflitos.

20 Atende a tua aliança;

pois os lugares tenebrosos

da terra estão cheios

de moradas de crueldade.

21 Oh, não volte envergonhado o oprimido;

louvem o teu

nome o aflito

e o necessitado.

22 Levanta-te, ó Deus, pleiteia a tua própria causa;

lembra-te da afronta

que o louco

te faz cada dia.

23 Não te esqueças dos gritos dos teus inimigos;

o tumulto daqueles

que se levantam

contra ti aumenta continuamente.

1 'n ONDERWYSING van Asaf.

o God, waarom het U vir altyd verstoot? Waarom rook u toorn teen die skape van u weide?

2 Dink aan u vergadering wat U in die voortyd verwerf het, wat U verlos het om die stam van u erfdeel te wees, aan die berg Sion waar U op gewoon het.

3 Hef u voete op na die ewige puinhope: alles het die vyand in die heiligdom verniel.

4 U teëstanders het binne-in u vergaderplek gebrul; hulle het hul tekens as tekens gestel.

5 Dit lyk soos wanneer iemand byle omhoog hef in 'n digte plek bome.

6 En nou — die houtsnywerk daarvan het hulle alles met byl en hamers stukkend geslaan.

7 Hulle het u heiligdom aan die brand gesteek; tot die grond toe het hulle die woonplek van u Naam ontheilig.

8 Hulle het in hul hart gesê: Laat ons hulle almal saam onderdruk! Hulle het al die vergaderplekke van God in die land verbrand.

9 Ons sien nie ons tekens nie; daar is geen profeet meer nie, en by ons is daar niemand wat weet hoe lank nie.

10 Hoe lank, o God, sal die teëstander smaad aandoen, sal die vyand u Naam vir altyd verag?

11 Waarom trek U u hand, ja, u regterhand, terug? Trek dit uit u boesem! Vernietig!

12 Nogtans is God my Koning van die voortyd af, wat verlossinge werk op die aarde.

13 Ú het deur u sterkte die see geklief; Ú het die koppe van die seemonsters op die waters verbreek.

14 Ú het die koppe van die Leviátan verbrysel; U het hom gegee as voedsel vir 'n volk — vir woestyndiere.

15 Ú het fontein en stroom oopgeslaan; Ú het standhoudende riviere laat opdroog.

16 Aan U behoort die dag, aan U behoort ook die nag; Ú het hemelligte en son vasgestel.

17 Ú het al die grense van die aarde bepaal; somer en winter, Ú het hulle geformeer.

18 Dink hieraan: Die vyand het die Here gesmaad, en 'n dwase volk het u Naam verag.

19 Gee aan die wilde diere die siel van u tortelduif nie oor nie; vergeet nie vir altyd die lewe van u ellendiges nie.

20 Aanskou die verbond, want die donker plekke van die land is vol wonings van geweld.

21 Laat die verdrukte nie beskaamd terugkom nie; laat die ellendige en behoeftige u Naam prys.

22 Staan op, o God, verdedig u saak; dink aan die smaad wat U die hele dag aangedoen word deur 'n dwaas.

23 Vergeet nie die geroep van u teëstanders nie — die rumoer van u opstandige vyande, wat altyddeur opgaan!