1 א תפלה לעני כי-יעטף-- ולפני יהוה ישפך שיחו br 2 ב יהוה שמעה תפלתי ושועתי אליך תבוא br 3 ג אל-תסתר פניך ממני-- ביום צר-לי br הטה-אלי אזנך ביום אקרא מהר ענני br 4 ד כי-כלו בעשן ימי ועצמותי כמוקד נחרו br 5 ה הוכה-כעשב ויבש לבי כי-שכחתי מאכל לחמי br 6 ו מקול אנחתי-- דבקה עצמי לבשרי br 7 ז דמיתי לקאת מדבר הייתי ככוס חרבות br 8 ח שקדתי ואהיה-- כצפור בודד על-גג br 9 ט כל-היום חרפוני אויבי מהוללי בי נשבעו br 10 י כי-אפר כלחם אכלתי ושקוי בבכי מסכתי br 11 יא מפני-זעמך וקצפך-- כי נשאתני ותשליכני br 12 יב ימי כצל נטוי ואני כעשב איבש br 13 יג ואתה יהוה לעולם תשב וזכרך לדר ודר br 14 יד אתה תקום תרחם ציון כי-עת לחננה כי-בא מועד br 15 טו כי-רצו עבדיך את-אבניה ואת-עפרה יחננו br 16 טז וייראו גוים את-שם יהוה וכל-מלכי הארץ את-כבודך br 17 יז כי-בנה יהוה ציון-- נראה בכבודו br 18 יח פנה אל-תפלת הערער ולא-בזה את-תפלתם br 19 יט תכתב זאת לדור אחרון ועם נברא יהלל-יה br 20 כ כי-השקיף ממרום קדשו יהוה משמים אל-ארץ הביט br 21 כא לשמע אנקת אסיר לפתח בני תמותה br 22 כב לספר בציון שם יהוה ותהלתו בירושלם br 23 כג בהקבץ עמים יחדו וממלכות לעבד את-יהוה br 24 כד ענה בדרך כחו (כחי) קצר ימי br 25 כה אמר--אלי אל תעלני בחצי ימי בדור דורים שנותיך br 26 כו לפנים הארץ יסדת ומעשה ידיך שמים br 27 כז המה יאבדו-- ואתה תעמד br וכלם כבגד יבלו כלבוש תחליפם ויחלפו br 28 כח ואתה-הוא ושנותיך לא יתמו br [ (Psalms 102:29) כט בני-עבדיך ישכונו וזרעם לפניך יכון ]
1 Prece de um aflito que desabafa sua angústia diante do Senhor. Senhor, ouvi a minha oração, e chegue até vós o meu clamor.2 Não oculteis de mim a vossa face no dia de minha angústia. Inclinai para mim o vosso ouvido. Quando vos invocar, acudi-me prontamente,3 porque meus dias se dissipam como a fumaça, e como um tição consomem-se os meus ossos.4 Queimando como erva, meu coração murcha, até me esqueço de comer meu pão.5 A violência de meus gemidos faz com que se me peguem à pele os ossos.6 Assemelho-me ao pelicano do deserto, sou como a coruja nas ruínas.7 Perdi o sono e gemo, como pássaro solitário no telhado.8 Insultam-me continuamente os inimigos, em seu furor me atiram imprecações.9 Como cinza do mesmo modo que pão, lágrimas se misturam à minha bebida,10 devido à vossa cólera indignada, pois me tomastes para me lançar ao longe.11 Os meus dias se esvaecem como a sombra da noite e me vou murchando como a relva.12 Vós, porém, Senhor, sois eterno, e vosso nome subsiste em todas as gerações.13 Levantai-vos, pois, e sede propício a Sião; é tempo de compadecer-vos dela, chegou a hora...14 porque vossos servos têm amor aos seus escombros e se condoem de suas ruínas.15 E as nações pagãs reverenciarão o vosso nome, Senhor, e os reis da terra prestarão homenagens à vossa glória.16 Quando o Senhor tiver reconstruído Sião, e aparecido em sua glória,17 quando ele aceitar a oração dos desvalidos e não mais rejeitar as suas súplicas,18 escrevam-se estes fatos para a geração futura, e louve o Senhor o povo que há de vir,19 porque o Senhor olhou do alto de seu santuário, do céu ele contemplou a terra;20 para escutar os gemidos dos cativos, para livrar da morte os condenados;21 para que seja aclamado em Sião o nome do Senhor, e em Jerusalém o seu louvor,22 no dia em que se hão de reunir os povos, e os reinos para servir o Senhor.23 Deus esgotou-me as forças no meio do caminho, abreviou-me os dias.24 Meu Deus, peço, não me leveis no meio da minha vida, vós cujos anos são eternos.25 No começo criastes a terra, e o céu é obra de vossas mãos.26 Um e outro passarão, enquanto vós ficareis. Tudo se acaba pelo uso como um traje. Como uma veste, vós os substituís e eles hão de sumir.27 Mas vós permaneceis o mesmo e vossos anos não têm fim.28 Os filhos de vossos servos habitarão seguros, e sua posteridade se perpetuará diante de vós.