1 Cântico das peregrinações. Na hora da tribulação, clamei ao Senhor e ele me atendeu.2 Senhor, livrai minha alma dos lábios mentirosos e da língua pérfida.3 Que ganharás, qual será teu proveito, ó língua pérfida?4 Flechas agudas de guerreiro, carvões ardentes de giesta.5 Ai de mim por habitar em Mesec e viver em meio às tendas de Cedar!6 Por muito tempo minha alma tem vivido com aqueles que detestam a paz.7 Só quero a paz, mas quando dela lhes falo, eles se dispõem para a guerra.
1 Εν τη θλιψει μου εκραξα προς τον Κυριον, και εισηκουσε μου.2 Κυριε, λυτρωσον την ψυχην μου απο χειλεων ψευδων, απο γλωσσης δολιας.3 Τι θελει σοι δωσει η τι θελει σοι προσθεσει, η δολια γλωσσα;4 Τα ηκονημενα βελη του δυνατου, μετα ανθρακων αρκευθου.5 Ουαι εις εμε, διοτι παροικω εν Μεσεχ, κατοικω εν ταις σκηναις του Κηδαρ·6 Πολυν καιρον κατωκησεν η ψυχη μου μετα των μισουντων την ειρηνην.7 Εγω αγαπω την ειρηνην· αλλ' οταν ομιλω, αυτοι ετοιμαζονται δια πολεμον.