1 Salmo de Davi, quando se achava no deserto de Judá. Ó Deus, vós sois o meu Deus, com ardor vos procuro. Minha alma está sedenta de vós, e minha carne por vós anela como a terra árida e sequiosa, sem água.2 Quero vos contemplar no santuário, para ver vosso poder e vossa glória.3 Porque vossa graça me é mais preciosa do que a vida, meus lábios entoarão vossos louvores.4 Assim vos bendirei em toda a minha vida, com minhas mãos erguidas vosso nome adorarei.5 Minha alma saciada como de fino manjar, com exultante alegria meus lábios vos louvarão.6 Quando, no leito, me vem vossa lembrança, passo a noite toda pensando em vós.7 Porque vós sois o meu apoio, exulto de alegria, à sombra de vossas asas.8 Minha alma está unida a vós, sustenta-me a vossa destra.9 Quanto aos que me procuram perder, cairão nas profundezas dos abismos,10 serão passados a fio de espada, e se tornarão pasto dos chacais.11 O rei, porém, se alegrará em Deus. Será glorificado todo o que jurar pelo seu nome, enquanto aos mendazes lhes será tapada a boca.

1 Θεε, συ εισαι ο Θεος μου· απο πρωιας σε ζητω· σε διψα η ψυχη μου, σε ποθει η σαρξ μου, εν γη ερημω, ξηρα και ανυδρω·2 δια να βλεπω την δυναμιν σου και την δοξαν σου, καθως σε ειδον εν τω αγιαστηριω.3 Διοτι το ελεος σου ειναι καλητερον παρα την ζωην· τα χειλη μου θελουσι σε επαινει.4 Ουτω θελω σε ευλογει εν τη ζωη μου· εν τω ονοματι σου θελω υψονει τας χειρας μου.5 Ως απο παχους και μυελου θελει χορτασθη η ψυχη μου και δια χειλεων αγαλλιασεως θελει υμνει το στομα μου,6 Οταν σε ενθυμωμαι επι της στρωμνης μου, εις σε μελετω εν ταις φυλακαις της νυκτος.7 Επειδη εσταθης βοηθεια μου· δια τουτο υπο την σκιαν των πτερυγων σου θελω χαιρει.8 Προσεκολληθη η ψυχη μου κατοπιν σου· η δεξια σου με υποστηριζει.9 Οι δε ζητουντες την ψυχην μου, δια να εξολοθρευσωσιν αυτην, θελουσιν εμβη εις τα κατωτατα μερη της γης·10 θελουσι πεσει δια ρομφαιας· θελουσιν εισθαι μερις αλωπεκων.11 Ο δε βασιλευς θελει ευφρανθη επι τον Θεον· θελει δοξασθη πας ο ομνυων εις αυτον· διοτι θελει φραχθη το στομα των λαλουντων ψευδος.