1 Salmo de Asaf. Levanta-se Deus na assembléia divina, entre os deuses profere o seu julgamento.2 Até quando julgareis iniquamente, favorecendo a causa dos ímpios?3 Defendei o oprimido e o órfão, fazei justiça ao humilde e ao pobre,4 livrai o oprimido e o necessitado, tirai-o das garras dos ímpios.5 Eles não querem saber nem compreender, andam nas trevas, vacilam os fundamentos da terra.6 Eu disse: Sois deuses, sois todos filhos do Altíssimo.7 Contudo, morrereis como simples homens e, como qualquer príncipe, caireis.8 Levantai-vos, Senhor, para julgar a terra, porque são vossas todas as nações.

1 Ο Θεος ισταται εν τη συναξει των δυνατων· αναμεσον των θεων θελει κρινει.2 Εως ποτε θελετε κρινει αδικως, και θελετε προσωποληπτει τους ασεβεις; Διαψαλμα.3 Κρινατε τον πτωχον και τον ορφανον· καμετε δικαιοσυνην εις τον τεθλιμμενον και πενητα.4 Ελευθερονετε τον πτωχον και τον πενητα· λυτρονετε αυτον εκ χειρος των ασεβων.5 Δεν γνωριζουσιν, ουδε νοουσι· περιπατουσιν εν σκοτει· παντα τα θεμελια της γης σαλευονται.6 Εγω ειπα, θεοι εισθε σεις και υιοι Υψιστου παντες·7 σεις ομως ως ανθρωποι αποθνησκετε, και ως εις των αρχοντων πιπτετε.8 Αναστα, Θεε, κρινον την γην· διοτι συ θελεις κατακληρονομησει παντα τα εθνη.