Publicidade

Salmos 94

1 Senhor, Deus justiceiro, Deus das vinganças, aparecei em vosso esplendor.2 Levantai-vos, juiz da terra, castigai os soberbos como eles merecem.3 Até quando, Senhor, triunfarão os ímpios?4 Até quando se desmandarão em discursos arrogantes, e jactanciosos estarão esses obreiros do mal?5 Eles esmagam o povo, Senhor, e oprimem vossa herança.6 Trucidam a viúva e o estrangeiro, tiram a vida aos órfãos.7 E dizem: O Senhor não vê, o Deus de Jacó não presta atenção nisso!8 Tratai de compreender, ó gente estulta. Insensatos, quando cobrareis juízo?9 Pois não ouvirá quem fez o ouvido? O que formou o olho não verá?10 Aquele que dá lições aos povos não há de punir, ele que ensina ao homem o saber...11 O Senhor conhece os pensamentos dos homens, e sabe que são vãos.12 Feliz o homem a quem ensinais, Senhor, e instruís em vossa lei,13 para lhe dar a paz no dia do infortúnio, enquanto uma cova se abre para o ímpio,14 porque o Senhor não rejeitará o seu povo, e não há de abandonar a sua herança.15 Mas o julgamento com justiça se fará, e a seguirão os retos de coração.16 Quem se erguerá por mim contra os malfeitores? Quem será meu defensor contra os artesãos do mal?17 Se o Senhor não me socorresse, em breve a minha alma habitaria a região do silêncio.18 Quando penso: Vacilam-me os pés, sustenta-me, Senhor, a vossa graça.19 Quando em meu coração se multiplicam as angústias, vossas consolações alegram a minha alma.20 Acaso poderá aliar-se a vós um tribunal iníquo, que pratica vexames sob a aparência de lei?21 Atentam contra a alma do justo, e condenam o sangue inocente.22 Mas o Senhor certamente será o meu refúgio, e meu Deus o rochedo em que me abrigo.23 Ele fará recair sobre eles suas próprias maldades, ele os fará perecer por sua própria malícia. O Senhor, nosso Deus, os destruirá.

1 Θεε των εκδικησεων, Κυριε, Θεε των εκδικησεων, εμφανηθι.2 Υψωθητι, Κριτα της γης· αποδος ανταποδοσιν εις τους υπερηφανους.3 Εως ποτε οι ασεβεις, Κυριε, εως ποτε οι ασεβεις θελουσι θριαμβευει;4 Εως ποτε θελουσι προφερει και λαλει σκληρα; θελουσι καυχασθαι παντες οι εργαται της ανομιας;5 Τον λαον σου, Κυριε, καταθλιβουσι και την κληρονομιαν σου κακοποιουσι.6 Την χηραν και τον ξενον φονευουσι και θανατονουσι τους ορφανους.7 Και λεγουσι, δεν θελει ιδει ο Κυριος ουδε θελει νοησει ο Θεος του Ιακωβ.8 Εννοησατε, οι αφρονες μεταξυ του λαου· και οι μωροι, ποτε θελετε φρονιμευσει;9 Ο φυτευσας το ωτιον, δεν θελει ακουσει; ο πλασας τον οφθαλμον, δεν θελει ιδει;10 Ο σωφρονιζων τα εθνη, δεν θελει ελεγξει; ο διδασκων τον ανθρωπον γνωσιν;11 Ο Κυριος γνωριζει τους διαλογισμους των ανθρωπων, οτι ειναι ματαιοι.12 Μακαριος ο ανθρωπος, τον οποιον σωφρονιζεις, Κυριε, και δια του νομου σου διδασκεις αυτον·13 δια να αναπαυης αυτον απο των ημερων της συμφορας, εωσου σκαφθη λακκος εις τον ασεβη.14 Διοτι δεν θελει απορριψει ο Κυριος τον λαον αυτου, και την κληρονομιαν αυτου δεν θελει εγκαταλειψει.15 Επειδη η κρισις θελει επιστρεψει εις την δικαιοσυνην, και θελουσιν ακολουθησει αυτην παντες οι ευθεις την καρδιαν.16 Τις θελει σηκωθη υπερ εμου κατα των πονηρευομενων; τις θελει παρασταθη υπερ εμου κατα των εργατων της ανομιας;17 Εαν ο Κυριος δεν με εβοηθει, παρ' ολιγον ηθελε κατοικησει ψυχη μου εν τη σιωπη.18 Οτε ελεγον, ωλισθησεν ο πους μου, το ελεος σου, Κυριε, με εβοηθει.19 Εν τω πληθει των αμηχανιων της καρδιας μου, αι παρηγοριαι σου ευφραναν την ψυχην μου.20 Μηπως εχει μετα σου συγκοινωνιαν ο θρονος της ανομιας, οστις μηχαναται αδικιαν αντι νομου;21 Αυτοι εφορμωσι κατα της ψυχης του δικαιου και αιμα αθωον καταδικαζουσιν.22 Αλλ' ο Κυριος ειναι εις εμε καταφυγιον και ο Θεος μου το φρουριον της ελπιδος μου.23 Και θελει επιστρεψει επ' αυτους την ανομιαν αυτων και εν τη πονηρια αυτων θελει αφανισει αυτους· Κυριος ο Θεος ημων θελει αφανισει αυτους.

Veja também

Publicidade