Sirach 35

1 Aquele que observa a Lei faz numerosas oferendas.

2 É um sacrifício salutar guardar os preceitos, e apartar-se de todo pecado.

3 Afastar-se da injustiça é oferecer um sacrifício de propiciação, que consegue o perdão dos pecados.

4 Aquele que oferece a flor da farinha dá graças, e o que usa de misericórdia oferece um sacrifício.

5 Abster-se do mal é coisa agradável ao Senhor; o fugir da injustiça alcança o perdão dos pecados.

6 Não te apresentarás diante do Senhor com as mãos vazias,

7 pois todos esses ritos se fazem para obedecer aos preceitos divinos.

8 A oblação do justo enriquece o altar; é um suave odor na presença do Senhor.

9 O sacrifício do justo é aceito por Deus. O Senhor não se esquecerá dele.

10 Dá glória a Deus de bom coração e nada suprimas das primícias do produto de tuas mãos.

11 Faze todas as tuas oferendas com um rosto alegre, consagra os dízimos com alegria.

12 Dá ao Altíssimo conforme te foi dado por ele, dá de bom coração de acordo com o que tuas mãos ganharam,

13 pois o Senhor retribui a dádiva, e te recompensará tudo sete vezes mais.

14 Não lhe ofereças dádivas perversas, pois ele não as aceitará.

15 Nada esperes de um sacrifício injusto, porque o Senhor é teu juiz, e ele não faz distinção de pessoas.

16 O Senhor não faz acepção de pessoa em detrimento do pobre, e ouve a oração do ofendido.

17 Não despreza a oração do órfão, nem os gemidos da viúva.

18 As lágrimas da viúva não correm pela sua face, e seu grito não atinge aquele que as faz derramar?

19 Pois da sua face sobem até o céu; o Senhor que a ouve não se compraz em vê-la chorar.

20 Aquele que adora a Deus na alegria será bem recebido, e sua oração se elevará até as nuvens.

21 A oração do humilde penetra as nuvens; ele não se consolará, enquanto ela não chegar a Deus, e não se afastará, enquanto o Altíssimo não puser nela os olhos.

22 O Senhor não concederá prazo: ele julgará os justos e fará justiça. O fortíssimo não terá paciência com os opressores, mas ele lhes esmagará os rins.

23 Ele se vingará das nações, até suprimir a multidão dos soberbos, e quebrar os cetros dos iníquos;

24 até que ele dê aos homens segundo as suas obras, segundo a conduta de Adão, e segundo a sua presunção;

25 até que faça justiça ao seu povo, e dê alegria aos justos por um efeito de sua misericórdia.

26 A misericórdia divina no tempo da tribulação é bela; é como a nuvem que esparge a chuva na época da seca.

Νόμος και θυσίες

1 Όποιος το νόμο εφαρμόζει, είναι σαν να προσφέρει θυσίες πολλαπλές· κι αυτός που υπακούει στις εντολές είναι σαν να προσφέρει θυσία κοινωνίας. 2 Αυτός που ανταποδίδει την ευεργεσία, είναι σαν να προσφέρει θυσία από σιμιγδάλι· κι αυτός που κάνει ελεημοσύνη, σαν να προσφέρει θυσία ευχαριστίας. 3 Όποιος κρατιέται μακριά από την κακία, είναι αρεστός στον Κύριο· κι όποιος την αδικία αποφεύγει, μ’ αυτόν τον τρόπο του προσφέρει θυσία εξιλέωσης. 4 Ωστόσο, μην παρουσιαστείς μπροστά στον Κύριο με αδειανά τα χέρια, γιατί αυτός έχει εντολή δοσμένη για όλες αυτές τις προσφορές. 5 Όταν προσφέρει ο δίκαιος θυσία, το λίπος καίγεται στο θυσιαστήριο κι η ευωδιά της ανεβαίνει μπροστά στον Ύψιστο. 6 Του δίκαιου ανθρώπου η θυσία είν’ ευπρόσδεκτη, κι ο Κύριος δε θα παραβλέψει το μέρος της θυσίας που καίγεται γι’ αυτόν. 7 Με γενναιοδωρία να τιμάς τον Κύριο και μη φειδωλευτείς όταν τα πρωτογεννήματα προσφέρεις της συγκομιδής σου. 8 Σε κάθε προσφορά σου να έχεις πρόσωπο χαρούμενο και με χαρά στον Κύριο ν’ αφιερώνεις το δέκατο απ’ τα εισοδήματά σου. 9 Δώσε στον Ύψιστο, καθώς εκείνος σου έχει δώσει: πλουσιοπάροχα, όσο περνά απ’ το χέρι σου. 10 Γιατί ο Κύριος τα ξαναδίνει πίσω και θα σ’ τα ανταποδώσει στο επταπλάσιο.

Θεία δικαιοσύνη

11 Μην προσπαθείς με δώρα τον Κύριο να εξαγοράσεις· δεν πρόκειται να τα δεχτεί. 12 Και μην έχεις πεποίθηση στην άδικη θυσία, γιατί ο Κύριος είναι δικαστής που δε χαρίζεται σε πρόσωπα. 13 Δε θα μεροληπτήσει ενάντια στον φτωχό, την προσευχή του αδικημένου θα εισακούσει. 14 Δε θ’ αδιαφορήσει για του ορφανού τη δέηση ούτε και για τη χήρα που σε παράπονα ξεσπά. 15 Όταν τα δάκρυα της χήρας κυλούν στα μάγουλά της, πέφτει η κατακραυγή της πάνω σ’ αυτόν που τα προκάλεσε.

16 Αυτός που υπηρετεί τον Κύριο θα γίνει αποδεκτός μετά χαράς κι η δέησή του ως στα σύννεφα θα φτάσει. 17 Η προσευχή του ταπεινού τα σύννεφα διασχίζει κι ωσότου το σκοπό του να πετύχει, δεν πρόκειται να παρηγορηθεί. 18 Και δε θα σταματήσει, ώσπου να επέμβει ο Ύψιστος και ν’ απονείμει δικαιοσύνη στο λαό του.

19 Ο Κύριος δε θ’ αργήσει· ούτε για πολύ τους εγκληματίες θ’ ανεχθεί. 20 Θα σπάσει τα πλευρά των άσπλαχνων και τιμωρία στα έθνη ν’ ανταποδώσει. 21 Το πλήθος θα εξαφανίσει των υπερηφάνων και θα συντρίψει των αδίκων την ισχύ· 22 θ’ ανταποδώσει στον καθένα ανάλογα με τις πράξεις του και θα κρίνει τα έργα των ανθρώπων ανάλογα με τις προθέσεις τους. 23 Ο Κύριος δικαιοσύνη θ’ αποδώσει στο λαό του και με χαρά θα τον γεμίσει, γιατ’ είναι σπλαχνικός. 24 Η ευσπλαχνία είναι καλή στον καιρό της στενοχώριας· σαν της βροχής τα σύννεφα σε καιρό αναβροχιάς.