Sirach 47

1 Depois disto levantou-se Natã, profeta no tempo de Davi.

2 Assim como a gordura da vitamina se separa da carne, assim foi Davi separado do meio dos israelitas.

3 Ele brincou com os leões como se fossem cordeiros, e tratou os ursos como cordeirinhos.

4 Não foi ele quem, em sua mocidade, matou o gigante, e tirou a vergonha do seu povo?

5 Levantando a mão, com uma pedra de sua funda abateu a insolência de Golias,

6 pois ele invocou o Senhor Todo-poderoso, o qual deu à sua destra força para derrubar o temível guerreiro, e para levantar o poder do seu povo.

7 Assim foi ele festejado por causa (da morte) de dez mil homens. Louvaram-no nas bênçãos do Senhor, e ofereceram-lhe uma coroa de glória,

8 porque ele esmagou os inimigos de todos os lados, exterminou os filisteus, seus adversários, (como se vê) ainda hoje, e abateu o seu poder para sempre.

9 Fez de todas as suas obras uma homenagem ao Santo e ao Altíssimo com palavras de louvor.

10 Louvou o Senhor com todo o coração. Amou a Deus que o criou, e lhe deu poder contra seus inimigos.

11 Estabeleceu cantores diante do altar, e compôs suaves melodias para os seus cânticos.

12 Deu esplendor às festividades, e brilho aos dias solenes, até o fim da vida, para que fosse louvado o santo nome do Senhor, e fosse glorificada desde o amanhecer a santidade de Deus.

13 O Senhor purificou-o de seus pecados, engrandeceu o seu poder para sempre, e firmou-lhe, por sua aliança, a realeza e um trono de glória em Israel.

14 Depois dele, apareceu seu filho, cheio de sabedoria; por causa dele o Senhor derrubou todo o poder dos inimigos.

15 Salomão reinou em dias de paz. Deus submeteu a ele todos os seus inimigos,

16 a fim de que ele construísse uma casa ao nome do Senhor, e lhe preparasse um santuário eterno. Quão bem foste instruído na tua juventude! Foste cheio de sabedoria como um rio. Tua alma cobriu toda a terra.

17 Encerraste enigmas em sentenças, teu nome foi glorificado até nas ilhas longínquas, e foste amado na tua paz.

18 Por teus cânticos, provérbios, parábolas e interpretações, foste admirado por toda a terra.

19 Em nome do Senhor Deus, que é chamado o Deus de Israel,

20 ajuntaste montes de ouro como se fosse bronze, amontoaste prata como se faz com o chumbo.

21 Entregaste teus flancos às mulheres, saciaste teu corpo,

22 maculaste tua glória, profanaste tua raça, atraindo assim a cólera sobre teus filhos, e o castigo sobre tua loucura,

23 causando com isso um cisma no reino, e fazendo sair de Efraim uma dominação rebelde.

24 Mas Deus não esqueceu a sua misericórdia, não destruiu nem aniquilou as suas obras; não arrancou pela raiz a posteridade de seu eleito, não exterminou a raça daquele que ama o Senhor.

25 Ao contrário, deixou um resto a Jacó, e a Davi, um rebento de sua raça.

26 E Salomão teve um fim semelhante ao de seus pais.

27 Deixou depois de si um filho que foi a loucura da nação,

28 um homem desprovido de juízo, chamado Roboão, que transviou o povo por seu conselho.

29 E Jeroboão, filho de Nabat, que fez Israel pecar, e abriu para Efraim o caminho da iniquidade. Houve entre eles uma profusão de pecados,

30 que os expulsaram para longe de sua terra.

31 Procuraram todos os meios de fazer o mal, até que veio a vingança, que pôs um termo às suas iniquidades.

Ο Νάθαν

1 Μετά απ’ αυτόν, την εποχή του Δαβίδ, εμφανίστηκε ο προφήτης Νάθαν.

Ο Δαβίδ

2 Όπως το λίπος του ζώου που ξεχωρίζεται για τη θυσία κοινωνίας, έτσι διαλέχτηκε ο Δαβίδ ανάμεσα στους Ισραηλίτες. 3 Με τα λιοντάρια έπαιζε σαν να ’ταν κατσικάκια, με τις αρκούδες σαν να ’ταν πρόβατα μικρά. 4 Στα νιάτα του σκότωσε το γίγαντα κι έπλυνε την ντροπή του λαού, όταν το χέρι σήκωσε με το λιθάρι της σφεντόνας και γκρέμισε την αλαζονεία του Γολιάθ. 5 Ζήτησε τη βοήθεια του Κυρίου, του Υψίστου, κι αυτός του έδωσε δύναμη στο χέρι του για να σκοτώσει έναν δυνατό πολεμιστή και ν’ ανυψώσει του λαού του το φρόνημα. 6 Έτσι τον τίμησαν σαν να ’χε κατατροπώσει μυριάδες, και τον ύμνησαν για τις ευλογίες που του έδωσε ο Κύριος, προσφέροντάς του το διάδημα της δόξας. 7 Σάρωσε τους γύρω εχθρούς, τούς αντιπάλους του τους Φιλισταίους εκμηδένισε, και σύντριψε τη δύναμή τους ως τα σήμερα.

8 Σε όλα τα έργα του έδινε ευχαριστία στον Άγιο, τον Ύψιστο, με δοξολογίες· μ’ όλη του την καρδιά έψελνε ύμνους κι αγάπησε τον Πλάστη του. 9 Έβαλε μουσικούς μπροστά στο θυσιαστήριο, για να γλυκαίνουν τους ύμνους με της μουσικής τούς ήχους. 10 Έδωσε στις γιορτές μεγαλοπρέπεια και όρισε τις καθιερωμένες εορτάσιμες με κάθε λεπτομέρεια, ώστε να υμνείται τ’ άγιο όνομα του Κυρίου, και στο αγιαστήριό του ν’ αντηχούν απ’ το πρωί οι μουσικές. 11 Ο Κύριος έσβησε τις αμαρτίες του και τον κραταίωσε για πάντα κι έκανε μαζί του συμφωνία, ότι για πάντα ένας απ’ τους απογόνους του θα είναι βασιλιάς στο δοξασμένο θρόνο του Ισραήλ.

Ο Σολομών

12 Το Δαβίδ τον διαδέχτηκε ένας γιος του σοφός, που χάρη στον πατέρα του έζησε ευτυχισμένος. 13 Ο Σολομών βασίλεψε σε ειρηνική περίοδο και ο Θεός τού εξασφάλισε ειρήνη στα σύνορά του ολόγυρα· έτσι μπόρεσε κι έχτισε ένα ναό, όπου τ’ όνομα του Κυρίου να λατρεύεται κι εκεί του ετοίμασε ένα θυσιαστήριο αιώνιο.

14 Πόσο σοφός ήσουν στα νιάτα σου, Σολομώντα, και σαν ποτάμι από σύνεση ξεχείλιζες! 15 Το πνεύμα σου πλημμύρισε τη γη, τη γέμισες με παραβολές κι αινίγματα. 16 Ως τα νησιά τα μακρινά έφτασε η φήμη σου και χάρη στην ειρήνη σου ήσουν αγαπητός. 17 Σε θαύμασαν οι χώρες για τους ύμνους σου, τις παροιμίες, τις παραβολές και τις αποκρίσεις σου. 18 Στ’ όνομα του Κυρίου του Θεού, που είναι γνωστός ως Θεός του Ισραήλ, χρυσάφι μάζεψες σαν να ’τανε κασσίτερος και το ασήμι το αύξησες σαν να ’τανε μολύβι.

19 Δόθηκες όμως στις γυναίκες κι εξουσιάσανε αυτές το σώμα σου. 20 Κηλίδωσες τη δόξα σου, βεβήλωσες τους απογόνους σου κι έτσι προκάλεσες την οργή του Θεού ενάντια στα παιδιά σου και λύπη για την αφροσύνη σου. 21 Έτσι κι η δυναστεία στα δυο χωρίστηκε, και πρόβαλε απ’ τον Εφραΐμ*Εφραΐμ. Έτσι ονομαζόταν το βόρειο βασίλειο των 10 φυλών, ο «Ισραήλ», γιατί κύρια φυλή ήταν αυτή του Εφραΐμ. μια βασιλεία ανυπότακτη. 22 Ο Κύριος όμως δεν απέσυρε την ευσπλαχνία του. Δεν άφησε να καταστραφεί κανένα από τα έργα του ούτε τους απογόνους του εκλεκτού του εξαφάνισε ούτε εκεινού που τον αγάπησε εξόντωσε τη γενιά. Αλλά άφησε ένα υπόλοιπο στον Ιακώβ, μια ρίζα απ’ τον εαυτό του στο Δαβίδ.

Ο Ροβοάμ

23 Ο Σολομώντας αναπαύτηκε μαζί με τους προγόνους του και διάδοχό του άφησε ένα από τα παιδιά του, τον πιο άμυαλο μέσα στο λαό και δίχως διόλου φρόνηση, το Ροβοάμ, που με τις αποφάσεις του έκανε το λαό ν’ αποστατήσει.

Ο Ιεροβοάμ

Αλλά κι ο Ιεροβοάμ, γιος του Ναβάτ, παρέσυρε τους Ισραηλίτες και αμάρτησαν, οδήγησε τις βόρειες φυλές στης αμαρτίας το δρόμο. 24 Πάρα πολλές πράξανε αμαρτίες, ώσπου διωχτήκαν’ απ’ τη χώρα τους. 25 Κάθε είδους κακία επιδίωξαν, ώσπου έπεσε πάνω τους η τιμωρία.