Sirach 49

1 A memória de Josias é como uma composição de aromas preparada pelo perfumista.

2 Em toda boca, sua lembrança é doce como o mel, como uma melodia em um festim regado de vinho.

3 Foi divinamente destinado a levar o povo à penitência, e robusteceu a piedade numa época de pecado.

4 Voltou o coração para o Senhor e fez desaparecer as abominações da impiedade.

5 Exceto Davi, Ezequias e Josias, todos pecaram:

6 os reis de Judá abandonaram a Lei do Altíssimo, e desprezaram o temor de Deus;

7 por isso, tiveram de entregar a outros o seu reino, e a sua glória a uma nação estrangeira.

8 Os inimigos queimaram a cidade eleita, a cidade santa, transformaram suas ruas em um deserto, conforme o que predissera Jeremias,

9 pois eles maltrataram aquele que havia sido consagrado profeta desde o ventre de sua mãe, para derrubar, para destruir, para arruinar, mas depois reedificar e renovar.

10 Foi Ezequiel quem teve essa visão gloriosa, que o Senhor lhe mostrou num carro de querubins.

11 Pois ele anunciou com uma chuva a sorte dos inimigos, assim como os bens reservados àquele que seguiam o caminho reto.

12 Quanto aos doze profetas, refloresçam os seus ossos em seus túmulos, pois fortaleceram Jacó, e redimiram-se da servidão por uma fé corajosa.

13 Como engrandecer a glória de Zorobabel? Foi ele como um anel na mão direita.

14 Do mesmo modo Josué, filho de Josedec; eles que, em seus dias, reconstruíram a casa de Deus, e tornaram a levantar o Templo Santo do Senhor, destinado a uma glória eterna.

15 Neemias viverá por longo tempo na recordação; ele reergueu nossas muralhas arruinadas, restabeleceu nossas portas e nossos trincos, e reedificou nossas casas.

16 Ninguém nasceu no mundo comparável a Henoc, pois ele também foi arrebatado desta terra;

17 nem comparável a José, nascido para ser o príncipe de seus irmãos e o sustentáculo de sua raça, o governador de seus irmãos, e o esteio de seu povo.

18 Seus ossos foram conservados com cuidado: depois de sua morte fizeram profecia.

19 Set e Sem foram glorificados entre os homens, porém, acima de qualquer ser vivo da Criação, acha-se Adão.

Ο Ιωσίας

1 Η ανάμνηση του Ιωσία είναι σαν μείγμα λιβανιού, φτιαγμένο με του αρωματοποιού την τέχνη· είναι γλυκιά στο κάθε στόμα σαν το μέλι, και σαν τη μουσική μες στο συμπόσιο. 2 Αυτός πήρε δρόμο σωστό, το λαό μεταστρέφοντας, και τις σιχαμερές κατάργησε και άνομες λατρείες. 3 Έστρεψε την καρδιά του προς τον Κύριο, και σε καιρούς που κυριαρχούσαν οι άνομοι, την ευσέβεια ενίσχυσε.

Ο Ιερεμίας

4 Εκτός απ’ το Δαβίδ, τον Εζεκία και τον Ιωσία, όλοι οι άλλοι υπερβολικά αμάρτησαν· κι επειδή λησμονήσανε το νόμο του Υψίστου, οι βασιλιάδες του Ιούδα εξαφανίστηκαν. 5 Σ’ άλλους τη δύναμή τους δώσανε, σε ξένο έθνος τη δόξα τους. 6 Έβαλαν οι εχθροί φωτιά στην εκλεκτή πόλη μαζί με το θυσιαστήριο κι ερήμωσαν τους δρόμους της, όπως είχε ο Ιερεμίας προφητέψει· 7 γιατί κι αυτόν τον είχανε κακοποιήσει, που ήταν προφήτης από την κοιλιά της μάνας του, προορισμένος να ξεριζώνει, να χαλάει, να καταστρέφει, μα και να χτίζει και να φυτεύει.

Ο Ιεζεκιήλ

8 Ο Ιεζεκιήλ είναι αυτός που είδε όραμα ένδοξο, που ο Θεός τού το φανέρωσε πάνω στο άρμα των χερουβίμ· 9 γιατί ο Θεός δεν ξέχασε τους εχθρούς κι έστειλε πάνω τους καταιγίδα· μα ευεργέτησε εκείνους που βάδιζαν στο δρόμο το σωστό.

Οι Δώδεκα Προφήτες

10 Επίσης των δώδεκα προφητών τα κόκαλα ας ξανανθίσουν εκεί που βρίσκονται· γιατί αυτοί το λαό του Ιακώβ τον παρηγόρησαν και τον έσωσαν με την πιστή τους την ελπίδα.

Ζοροβάβελ και Ιησούς

11 Με τι λόγια να εγκωμιάσουμε το Ζοροβάβελ; Αυτός ήταν σαν σφραγιδόπετρα στο δεξί χέρι του Κυρίου. 12 Το ίδιο ήτανε κι ο Ιησούς, γιος του Ιωσεδέκ. Αυτοί που στις μέρες τους ανοικοδόμησαν το ναό υψώνοντας ενώπιον του Κυρίου ένα κτίριο ξεχωριστό, προορισμένο για τη δόξα την αιώνια.

Ο Νεεμίας

13 Του Νεεμία επίσης η μνήμη είναι αιώνια, γιατί αυτός ανοικοδόμησε για την πόλη μας τα τείχη που είχαν πέσει κι έστησε πύλες και μοχλούς κι ανοικοδόμησε τα σπίτια μας.

Αναδρομή στους αρχέγονους μεγάλους άνδρες

14 Κανείς όμως δεν πλάστηκε πάνω στη γη όμοιος με τον Ενώχ, γιατί αυτός αναλήφθηκε στον ουρανό. 15 Ούτε γεννήθηκε άλλος κανείς σαν τον Ιωσήφ, που ήταν αρχηγός στ’ αδέρφια του, στήριγμα του λαού του· τα οστά του διαφυλάχθηκαν. 16 Ο Σημ κι ο Σηθ τιμήθηκαν κι αυτοί από τους άλλους ανθρώπους· μα περισσότερο από κάθε ζωντανό δημιούργημα τιμήθηκε ο Αδάμ.