Sirach 4

1 Meu filho, não negues esmola ao pobre, nem dele desvies os olhos.

2 Não desprezes o que tem fome, não irrites o pobre em sua indigência.

3 Não aflijas o coração do infeliz, não recuses tua esmola àquele que está na miséria;

4 não rejeites o pedido do aflito, não desvies o rosto do pobre.

5 Não desvies os olhos do indigente, para que ele não se zangue. Aos que pedem não dês motivo de vos amaldiçoarem pelas costas,

6 pois será atendida a imprecação daquele que te amaldiçoa na amargura de sua alma. Aquele que o criou o atenderá.

7 Torna-te afável na assembleia dos pobres, humilha tua alma diante de um ancião; curva a cabeça diante de um poderoso.

8 Dá ouvidos ao pobre de boa vontade. Paga a tua dívida, dá-lhe com doçura uma resposta apaziguadora.

9 Liberta da casa do orgulhoso aquele que sofre injustiça. Quando fizeres um julgamento, não o faças com azedume.

10 Sê misereclodioso com os órfãos como um pai; e sê como um marido para a mãe deles.

11 E serás como um filho obediente do Altíssimo, que, mais do que uma mãe, terá compaixão de ti.

12 A sabedoria inspira a vida aos seus filhos, ela toma sob a sua proteção aqueles que a procuram; ela os precede no caminho da justiça.

13 Aquele que a ama, ama a vida; aqueles que velam para encontrá-la sentirão sua doçura.

14 Aqueles que a possuem terão a vida como herança, e Deus abençoará todo o lugar onde ele entrar.

15 Aqueles que a servem serão obedientes ao Santo; aqueles que a amam serão amados por Deus.

16 Aquele que a ouve julgará as nações; aquele que é atento em contemplá-la permanecerá seguro.

17 Quem nela põe sua confiança a terá como herança e sua posteridade a possuirá,

18 pois na provação ela anda com ele, e escolhe-o em primeiro lugar.

19 Ela traz-lhe o temor, o pavor e a aprovação. Ela o atormenta com sua penosa disciplina, até que, tendo-o experimentado nos seus pensamentos, ela possa confiar nele.

20 Então ela o porá firme, voltará a ele em linha reta. Ela o cumula de alegria,

21 desvenda-lhe seus segredos e enriquece-o com tesouros de ciência, de inteligência e de justiça.

22 Porém, se ele se transviar, ela o abandonará, e o entregará às mãos do seu inimigo.

23 Meu filho, aproveita-te do tempo, evita o mal;

24 para o bem de tua alma, não te envergonhes de dizer a verdade,

25 pois há uma vergonha que conduz ao pecado, e uma vergonha que atrai glória e graça.

26 Em teu próprio prejuízo não te mostres parcial, não mintas em prejuízo de tua alma.

27 Não tenhas complacência com as fragilidades do próximo,

28 não retenhas uma palavra que pode ser salutar, não escondas tua sabedoria pela tua vaidade.

29 Pois a sabedoria faz-se distinguir pela língua; o bom senso, o saber e a doutrina, pela palavra do sábio; e a firmeza, pelos atos de justiça.

30 Não contradigas de nenhum modo a verdade, envergonha-te da mentira cometida por ignorância.

31 Não te envergonhes de confessar os teus pecados; não te tornes escravo de nenhum homem que te leve a pecar.

32 Não resistas face a face ao homem poderoso, não te oponhas ao curso do rio.

33 Combate pela justiça, a fim de salvares tua vida; até a morte, combate pela justiça, e Deus combaterá por ti contra teus inimigos.

34 Não sejas precipitado em palavras, e (ao mesmo tempo) covarde e negligente em tuas ações.

35 Não sejas como um leão em tua casa, prejudicando os teus domésticos e tiranizando os que te são submissos.

36 Que tua mão não seja aberta para receber, e fechada para dar.

1 Παιδί μου, μη στερήσεις από τον φτωχό τα μέσα της συντήρησής του κι αδιάφορος μην προσπεράσεις τον ενδεή που σε κοιτάζει ικετευτικά. 2 Άνθρωπο πεινασμένο μη λυπήσεις και μη θελήσεις να εξοργίσεις αυτόν που δύσκολους καιρούς περνά. 3 Μη δώσεις κι άλλη ταραχή σε έναν ήδη οργισμένο και μην αδιαφορήσεις να δώσεις στον φτωχό ελεημοσύνη. 4 Τον στερημένο μην τον παραβλέψεις, που σου ζητάει βοήθεια, και μη στρέψεις αλλού το πρόσωπό σου μπρος στον φτωχό. 5 Τα μάτια σου μην πάρεις απ’ τον άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη, και σε κανέναν αφορμή μη δώσεις να σε καταραστεί. 6 Γιατί αν σε καταραστεί μέσα στην πίκρα της καρδιάς του, ο Πλάστης του θ’ ακούσει τη δέησή του. 7 Αγαπητός να γίνεσαι στη σύναξη και μπρος στον άρχοντα κλίνε την κεφαλή σου. 8 Άκουγε τον φτωχό ακόμα πιο προσεκτικά, και ήρεμα κι ευγενικά να του αποκρίνεσαι. 9 Γλίτωνε τον αδικημένο από τα χέρια του άδικου, κι όταν είναι να κρίνεις μη δειλιάσεις.

10 Γίνε πατέρας στα ορφανά, και στη μητέρα τους στάσου στου ανδρός τη θέση. Και γιος του Ύψιστου θα γίνεις· και πιότερο θα σ’ αγαπήσει αυτός παρ’ ό,τι η μάνα σου.

Σοφία διδακτική

11 Η Σοφία τα παιδιά της τα εξυψώνει και νοιάζεται γι’ αυτούς που την αποζητούν. 12 Όποιος την αγαπάει, τη ζωή αγαπάει· κι όσοι χαράματα ξυπνούν και τη ζητούν θα ’ναι χαρά γεμάτοι. 13 Αυτός που την κατέχει θα ’χει στη δόξα κληρονομιά· κι ο τόπος όπου αυτή μπαίνει θα ευλογηθεί από τον Κύριο. 14 Αυτοί που την υπηρετούν προσφέρουν λατρεία στον Άγιο· και αγαπάει ο Κύριος όσους την αγαπούν. 15 Όποιος της είναι υπάκουος θα ’ναι κριτής στα έθνη· κι αυτός που της αφοσιώνεται θα κατοικήσει ασφαλής. 16 Αν την εμπιστευτεί, κληρονομιά του θα την πάρει κι οι απόγονοί του θα την έχουν κτήμα τους.

17 Στην αρχή η Σοφία θα πορευτεί μαζί του μέσ’ από δρόμους δύσκολους, φόβο και τρόμο θα του προκαλέσει· θα τον γυμνάσει με την παιδαγωγία της, ώσπου πια να μπορεί να τον εμπιστευτεί και με τις απαιτήσεις της θα τον δοκιμάσει. 18 Έπειτα θα ξανάρθει ίσια σ’ αυτόν, θα τον γεμίσει με χαρά, και τα κρυφά της θα του φανερώσει. 19 Αλλ’ αν εκείνος παραπλανηθεί, θα τον εγκαταλείψει και θα τον αφήσει να καταστραφεί.

Ντροπή και αξιοπρέπεια

20 Τις περιστάσεις πρόσεχε κι από το πονηρό φυλάξου· και ποτέ να μην έχεις για κάτι να ντραπείς. 21 Γιατί υπάρχει μια ντροπή που οδηγεί στην αμαρτία, κι άλλη ντροπή, που δόξα είναι και χάρη. 22 Μην προσωποληπτείς, για να μη βλάψεις τον εαυτό σου. Μην ντρέπεσαι τόσο ώστε να φτάσεις στο σημείο να πέσεις. 23 Μην τα κρατάς τα λόγια σου όταν μπορούν να σώσουν και μην την κρύβεις τη σοφία σου, 24 γιατί μέσ’ απ’ την ομιλία θα φανερωθεί η σοφία, κι η γνώση μέσα από τα λόγια που θα πεις. 25 Αντίλογο μη φέρνεις στην αλήθεια, μα για την άγνοιά σου να ντραπείς. 26 Μην ντρέπεσαι να ομολογείς τις αμαρτίες σου· μην πας αντίθετα στου ποταμού το ρεύμα. 27 Σε άνθρωπο ανόητο μην υποταχτείς και το δυνάστη μην τον λογαριάσεις. 28 Για την αλήθεια ν’ αγωνίζεσαι ως το θάνατο κι ο Κύριος ο Θεός θα πολεμάει για σένα.

29 Στα λόγια σου μην είσαι βιαστικός ούτε να ’σαι στα έργα σου νωθρός και ράθυμος. 30 Μέσα στο σπίτι σου μην είσαι σαν λιοντάρι ούτε και με τους υπηρέτες σου καχύποπτος. 31 Ας μην είναι το χέρι σου απλωμένο για να πάρει· ούτε όταν πρόκειται να δώσει, σφιγμένο να ’ναι και κλειστό.