Sirach 42

1 Não repitas o que ouviste. Não reveles um segredo. Assim estarás verdadeiramente isento de confusão, e acharás graça diante de todos os homens. Não te envergonhes de tudo o que vou dizer, e não faças acepção de pessoas até a ponto de pecar.

2 Não te envergonhes da Lei e da aliança do Altíssimo, de uma sentença que justifique o ímpio,

3 de um negócio entre teus amigos e estranhos, da doação de uma herança em favor de teus amigos.

4 Não te envergonhes de usar uma balança fiel e de peso certo, de adquirir pouco ou muito,

5 de não fazer diferença na venda e com os mercadores, de corrigir frequentemente os teus filhos, de golpear até sangrar as costas de um escravo ruim.

6 Sobre uma mulher má, é bom pôr-se o selo.

7 Onde há muitas mãos, emprega a chave. Conta e pesa tudo o que entregas; assenta o que dás e o que recebes.

8 Não te envergonhes de corrigir o insensato e o tolo; não te envergonhes dos anciãos julgados pelos jovens. Assim te mostrarás verdadeiramente instruído, e serás aprovado por todos.

9 Uma filha é uma preocupação secreta para seu pai; o cuidado dela tira-lhe o sono. Ele teme que passe a flor de sua idade sem se casar, ou que, casada, torne-se odiosa para o marido;

10 receia que seja seduzida na sua virgindade, e que se torne grávida na casa paterna. Teme que, casada, ela viole a fidelidade, ou que, em todo caso, seja estéril.

11 Exerce severa vigilância sobre uma filha libertina, para que ela te não exponha aos insultos dos teus inimigos, e te torne o assunto de troça da cidade, o objeto de mofa pública, e te desonre aos olhos de toda a população.

12 Não detenhas o olhar sobre a beleza de ninguém, não te demores no meio de mulheres,

13 pois assim como a traça sai das roupas, assim a malícia do homem vem da mulher.

14 Um homem mau vale mais que uma mulher que vos faz bem, mas que se torna causa de vergonha e de confusão.

15 Relembrarei agora as obras do Senhor, proclamarei o que vi. Pelas palavras do Senhor foram produzidas as suas obras.

16 O sol contempla todas as coisas que ilumina; a obra do Senhor está cheia de sua glória.

17 Porventura não fez o Senhor com que seus santos proclamassem todas as suas maravilhas, maravilhas que ele, o Senhor Todo-poderoso, consolidou, a fim de que subsistam para a sua glória?

18 Ele sonda o abismo e o coração humano, e penetra os seus pensamentos mais sutis,

19 pois o Senhor conhece tudo o que se pode saber. Ele vê os sinais dos tempos futuros, anuncia o passado e o porvir, descobre os vestígios das coisas ocultas.

20 Nenhum pensamento lhe escapa, nenhum fato se esconde a seus olhos.

21 Ele enalteceu as maravilhas de sua sabedoria, ele é antes de todos os séculos e será eternamente.

22 Nada se pode acrescentar ao que ele é, nem nada lhe tirar; não necessita do conselho de ninguém.

23 Como são agradáveis as suas obras! E todavia delas não podemos ver mais que uma centelha.

24 Essas obras vivem e subsistem para sempre, e em tudo o que é preciso, todas lhe obedecem.

25 Todas as coisas existem duas a duas, uma oposta à outra; ele nada fez que seja defeituoso.

26 Ele fortaleceu o que cada um tem de bom. Quem se saciará de ver a glória do Senhor?

1 Μα για τα παρακάτω να μην ντρέπεσαι, κι ούτε κανέναν να λογαριάζεις, μήπως και αμαρτήσεις:

2 Μην ντρέπεσαι για του Υψίστου το νόμο

και για τη διαθήκη του·

μην ντρέπεσαι όταν πρόκειται να πεις μια κρίση·

γιατί αν ντραπείς, μπορεί τον ένοχο να δικαιώσεις.

3 Μην ντρέπεσαι όταν κρατάς σωστούς λογαριασμούς

μ’ ένα σου σύντροφο και με συνταξιδιώτες

ή όταν μοιράζεις την κληρονομιά

μαζί με κληρονόμους άλλους.

4 Μην ντρέπεσαι όταν διατηρείς της ζυγαριάς και των σταθμών σου την ακρίβεια

κι όταν πολλά αποκτάς ή λίγα·

5 όταν κερδίζεις στη συναλλαγή με τους εμπόρους,

και τα παιδιά σου αυστηρά όταν παιδαγωγείς

ή όταν ματώσεις τα πλευρά κάποιου δύστροπου δούλου.

6 Με μια γυναίκα που ’χει περιέργεια, καλό είναι να σφραγίζεις τα πράγματά σου· κι όπου υπάρχουν πολλά χέρια, να κλειδώνεις. 7 Να μετράς και να ζυγίζεις ό,τι παραδίνεις και να καταγράφεις το καθετί που δίνεις και που παίρνεις. 8 Να μην ντρέπεσαι να διορθώνεις τον ανόητο και άφρονα ή τον άμυαλο γέροντα, που τον κατηγορούν για ακολασία· τότε θα δείξεις ότι έχεις πραγματική παιδεία και όλοι θα σε παραδέχονται.

Μέριμνα του πατέρα για τις κόρες του

9 Μια κόρη αποτελεί για τον πατέρα της κρυφή αγρύπνια και η φροντίδα του γι’ αυτήν τον ύπνο τού αφαιρεί: Νέα όταν είναι, μην τύχει και δεν παντρευτεί στην ώρα της· και παντρεμένη αν είναι, μην τύχει κι ο άντρας της την εγκαταλείψει. 10 Όταν είναι παρθένα, μήπως διαφθαρεί και μείνει έγκυος στο σπίτι του πατέρα της· όταν είναι με τον άντρα της, μήπως και παραβεί τον όρκο του γάμου· κι όταν αποκατασταθεί, μήπως και μείνει άτεκνη.

11 Να φυλάς με αυστηρότητα την πεισματάρα κόρη σου, μήπως και μπροστά σ’ όλους σε ντροπιάσει· μήπως περίγελο σε κάνει των εχθρών σου και μες στην πολιτεία σε συζητούν και σε διασύρουν στο λαό.

Οι γυναίκες

12 Το βλέμμα σου μην προσηλώνεις σε κανενός την ομορφιά και με γυναίκες μη συναναστρέφεσαι· 13 γιατί καθώς από τα ρούχα βγαίνει ο σκόρος, έτσι κι απ’ τη γυναίκα η γυναικεία πονηριά. 14 Καλύτερη η κακία του άντρα απ’ της γυναίκας την αγαθότητα, γιατί η γυναίκα προκαλεί ντροπή και καταφρόνια.

Η δόξα του Θεού στη φύση

15 Τώρα λοιπόν, τα έργα του Κυρίου θα θυμίσω

και τα όσα έχω δει θα διακηρύξω.

Τα έργα του Κυρίου έγιναν με το λόγο του.

16 Όπως ο ήλιος λάμποντας τα σύμπαντα φωτίζει,

έτσι και του Κυρίου το έργο

είναι γεμάτο με τη δόξα του.

17 Ο Κύριος δεν έκανε ούτε τους άγιους του αγγέλους

ικανούς όλα τα θαυμαστά του έργα να διηγούνται,

εκείνα που ο ίδιος τα στερέωσε, ο παντοδύναμος,

ώστε όλα να στηρίζονται στη δύναμή του.

18 Την άβυσσο και την καρδιά του ανθρώπου βυθομέτρησε

και τα τεχνάσματά τους συλλογίστηκε·

γιατί ο Ύψιστος κατέχει κάθε γνώση,

και βλέπει τα σημεία των καιρών.

19 Κάνει γνωστά όσα περάσαν κι όσα μέλλονται,

και φανερώνει τα ίχνη αυτών που μείνανε κρυμμένα.

20 Σκέψη καμιά δεν του ξεφεύγει,

κι ούτ’ ένας λόγος δεν κρύβεται απ’ αυτόν.

21 Τα μεγαλειώδη έργα της σοφίας του με τάξη τοποθέτησε,

και πριν απ’ τους αιώνες κι ως την αιωνιότητα

είναι ο ίδιος.

Τίποτα δεν προστέθηκε σ’ αυτόν

και τίποτα δεν του αφαιρέθηκε,

και κανενός δε χρειάστηκε τη συμβουλή.

22 Πόσο αξιοζήλευτα είναι τα έργα του όλα,

ως και η σπίθα η πιο μικρή

που γίνεται να δεις!

23 Αυτά όλα ζουν κι αιώνια παραμένουν

και για την κάθε ανάγκη όλα φυλάγονται.

24 Όλα είναι ζευγαρωτά, το ένα αντίκρυ στο άλλο,

και τίποτα δεν έφτιαξε λειψό ο Κύριος.

25 Το ένα τονίζει του άλλου τα καλά,

και ποιος χορταίνει να θωρεί τη δόξα του;