Die Jode in Egipte word met straf bedreig.
1 DIE woord wat tot Jeremia gekom het aan al die Jode wat in Egipteland woonagtig was, wat in Migdol en in Tagpánhes en in Nof en in die land Patros gewoon het:
2 So sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Julle het self gesien al die onheil wat Ek oor Jerusalem en oor al die stede van Juda gebring het; en kyk, hulle is vandag 'n puinhoop, sonder dat daar iemand in woon;
3 weens hulle boosheid wat hulle bedryf het, om My te terg deur heen te gaan om rook te laat opstyg en ander gode te dien wat hulle nie geken het, hulle, julle en julle vaders nie.
4 En Ek het na julle gestuur al my knegte, die profete, vroeg en laat, om te sê: Moet tog nie hierdie gruwelike saak wat Ek haat, doen nie.
5 Maar hulle het nie geluister en geen gehoor gegee om hulle van hul boosheid te bekeer nie, om vir ander gode geen rook te laat opgaan nie.
6 Daarom is my grimmigheid en my toorn uitgestort en het dit gebrand in die stede van Juda en op die strate van Jerusalem, sodat hulle 'n puinhoop, 'n wildernis geword het soos dit vandag is.
7 So sê dan nou die Here, die God van die leërskare, die God van Israel: Waarom berokken julle julself 'n groot onheil om onder julle man en vrou, kind en suigling uit Juda uit te roei, om vir julle niemand te laat oorbly nie,
8 deurdat julle My terg met die werke van julle hande, om vir ander gode rook te laat opgaan in Egipteland waar julle gekom het om as vreemdelinge te vertoef, sodat julle julself uitroei en 'n voorwerp van vervloeking en van smaad onder al die nasies van die aarde word?
9 Het julle vergeet die booshede van julle vaders en die booshede van die konings van Juda en die booshede van hulle vroue en julle eie booshede en die booshede van julle vroue wat hulle bedryf het in die land Juda en op die strate van Jerusalem?
10 Hulle is tot vandag toe nie verbrysel van hart nie, en hulle was nie bevrees en het nie gewandel in my wet en in my insettinge wat Ek julle en jul vaders voorgehou het nie.
11 Daarom, so sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Kyk, Ek rig my aangesig teen julle ten kwade en om die hele Juda uit te roei.
12 En Ek sal die oorblyfsel van Juda wegneem, wat hulle aangesig gerig het om na Egipteland te trek, om daar as vreemdelinge te vertoef; en hulle sal almal in Egipteland omkom. Deur die swaard sal hulle val, deur die hongersnood sal hulle verteer word, groot sowel as klein; deur die swaard en die hongersnood sal hulle sterwe; en hulle sal 'n voorwerp van verwensing, van verbasing en van vervloeking en smaad word.
13 En Ek sal besoeking doen oor die wat in Egipteland woon, soos Ek besoeking gedoen het oor Jerusalem deur die swaard, die hongersnood en die pes;
14 sodat daar geeneen sal wees wat ontvlug of vryraak vir die oorblyfsel van Juda wat in Egipteland gekom het om daar as vreemdelinge te vertoef nie, dat hulle kan teruggaan in die land Juda waar hulle siel na verlang om terug te gaan, om daar te woon; want hulle sal nie teruggaan behalwe enkele vlugtelinge nie.
15 En al die manne wat geweet het dat hulle vroue vir ander gode rook laat opgaan, en al die vroue wat daar staan, 'n groot menigte, en die hele volk wat in Egipteland, in Patros gewoon het, het Jeremia geantwoord en gesê:
16 Aangaande die woord wat u ons in die Naam van die Here verkondig het — ons sal na u nie luister nie.
17 Maar ons sal stellig alles doen wat uit ons mond uitgegaan het — om vir die hemelkoningin rook te laat opgaan en vir haar drankoffers uit te giet soos ons gedoen het, ons en ons vaders, ons konings en ons vorste, in die stede van Juda en op die strate van Jerusalem; toe is ons met brood versadig en was gelukkig, en ons het geen onheil gesien nie.
18 Maar vandat ons opgehou het om vir die hemelkoningin rook te laat opgaan en vir haar drankoffers uit te giet, het ons aan alles gebrek gehad en het ons deur die swaard en die hongersnood omgekom.
19 En as ons vir die hemelkoningin rook laat opgaan en vir haar drankoffers uitgiet — is dit dan sonder ons mans dat ons vir haar koeke maak om haar af te beeld en drankoffers vir haar uitgiet?
20 Toe het Jeremia gespreek met die hele volk, met die manne en die vroue en die hele volk wat hom antwoord gegee het, en gesê:
21 Aan die offerrook wat julle laat opgaan het in die stede van Juda en op die strate van Jerusalem, julle en julle vaders, julle konings en julle vorste en die volk van die land — het die Here daaraan nie gedink nie en het dit nie in sy hart opgekom nie? —
22 sodat die Here dit nie langer kon verdra weens die boosheid van julle handelinge, weens die gruwels wat julle bedryf het nie. So het julle land dan 'n puinhoop geword en 'n voorwerp van verbasing en van vervloeking, sonder inwoners, soos dit vandag is;
23 omdat julle rook laat opgaan het en teen die Here gesondig en nie na die stem van die Here geluister het nie en in sy wet en in sy insettinge en in sy getuienisse nie gewandel het nie; daarom het hierdie onheil oor julle gekom soos dit vandag is.
24 Verder het Jeremia aan die hele volk en al die vroue gesê: Hoor die woord van die Here, o hele Juda wat in Egipteland is!
25 So spreek die Here van die leërskare, die God van Israel, en sê: Julle en julle vroue, julle het dan met julle mond gespreek en dit met julle hande in vervulling laat gaan, terwyl julle sê: Ons sal ons geloftes wat ons gedoen het, stellig hou om rook te laat opgaan vir die hemelkoningin en vir haar drankoffers uit te giet — bevestig dan nou maar julle geloftes, ja, hou nou maar julle geloftes!
26 Daarom, hoor die woord van die Here, o hele Juda wat in Egipteland woon! Kyk, Ek sweer by my grote Naam, sê die Here: Nooit sal my Naam meer aangeroep word deur die mond van enige man van Juda in die hele Egipteland nie, met die woorde: So waar as die Here Here leef!
27 Kyk, Ek is wakker oor hulle ten kwade en nie ten goede nie; en al die manne van Juda wat in Egipteland is, sal deur die swaard en die hongersnood omkom, totdat dit met hulle gedaan is.
28 Maar die wat van die swaard vryraak, sal uit Egipteland terugkom in die land Juda, min in getal; so sal dan die hele oorblyfsel van Juda wat in Egipteland gekom het om daar as vreemdelinge te vertoef, weet wie se woord sal bestaan, myne of hulle s’n.
29 En dit sal vir julle die teken wees, spreek die Here, dat Ek oor julle besoeking sal doen in hierdie plek, sodat julle kan weet dat my woorde sekerlik teen julle sal bestaan ten kwade —
30 so sê die Here: Kyk, Ek gee Farao Hofra, die koning van Egipte, in die hand van sy vyande en in die hand van die wat sy lewe soek, soos Ek Sedekía, die koning van Juda, gegee het in die hand van Nebukadrésar, die koning van Babel, sy vyand, wat ook sy lewe gesoek het.
Ameaças contra os judeus que fugiram para o Egito
1 Eis a palavra que veio a Jeremias acerca de todos os judeus que moravam na terra do Egito, Jr 46.14em Migdol, e em Jr 43.7;Ez 30.18Tafnes, e em Jr 2.16;46.14;Is 19.13;Ez 30.13,16Mênfis, e no país de Jr 44.15;Is 11.11;Ez 29.14;30.14Patros. 2 Assim diz Jeová dos Exércitos, Deus de Israel: Vós tendes visto todo este mal que fiz vir sobre Jerusalém, e sobre todas as cidades de Judá; eis que hoje são elas uma Jr 44.22;Jr 4.7;9.11;34.22;Is 6.11;Mq 3.12desolação, e ninguém nelas habita, 3 Jr 44.23;Jr 2.17-19;Ne 9.33;Ez 8.17-18;Dn 9.5por causa da sua maldade que, Jr 44.8;Jr 7.19;32.30-32;Is 3.8para me provocarem à ira, praticaram, indo a Jr 44.8queimar incenso e Dt 13.6;29.26;32.17a servir outros deuses, a quem não conheceram, nem eles, nem vós, nem vossos pais. 4 Todavia Jr 7.13,25;25.4;26.5;35.15;Zc 7.7vos enviei todos os meus servos, os profetas, levantando-me cedo e enviando-os, a dizer: Ah, não façais esta Jr 16.18;32.34-35;Ez 8.10coisa abominável que aborreço! 5 Porém Jr 11.8,10;13.10não ouviram, nem inclinaram os seus ouvidos para abandonarem a sua maldade, e não mais queimarem incenso a outros deuses. 6 Pelo que o Jr 42.18;Is 51.17-20;Ez 8.18meu furor e a minha ira, derramando-se, incendiaram Jr 7.17,34as cidades de Judá e as ruas de Jerusalém, que se tornaram ermas e Jr 4.27;34.22desoladas, como hoje se vê. 7 Agora assim diz Jeová, Deus dos exércitos, Deus de Israel: Por que Jr 26.19;Ez 33.11;Hc 2.10fazeis vós contra vossas almas este grande mal, fazendo que do meio de Judá Jr 3.24;9.21;51.22seja exterminado dentre vós o homem e a mulher, a criança e o que mama, e que não vos fique Jr 44.12resto algum? por que fazeis este grande mal, 8 Jr 44.3;2Rs 17.15-17;1Co 10.21-22provocando-me à ira com as obras das vossas mãos, Jr 44.3;Jr 7.9;11.12,17;Os 4.13;Hc 1.16queimando incenso a outros deuses na terra do Egito, aonde fostes a peregrinar, para que sejais exterminados, e vos torneis Jr 42.18;1Rs 9.7-8;2Cr 7.20objeto de maldição e de opróbrio entre todas as nações da terra? 9 Acaso estais esquecidos Jr 44.17,21;Jr 7.9-10,17-18das maldades de vossos pais, e das maldades dos reis de Judá, das maldades de suas mulheres, e das vossas maldades e das maldades Jr 44.15de vossas mulheres, que praticaram na terra de Judá, e nas ruas de Jerusalém? 10 Até o dia de hoje Jr 6.15;8.12não se humilharam nem tiveram temor, nem Jr 44.23;Jr 26.4;32.23andaram na minha lei e nos meus estatutos, que pus diante de vós e diante de vossos pais.
11 Portanto assim diz Jeová dos Exércitos, Deus de Israel: Eis que Jr 21.10;Lv 26.17;Am 9.4porei o meu rosto contra vós para mal e para exterminar a todo Judá. 12 Jr 42.15-18,22Tomarei os que restam de Judá, os quais resolveram entrar na terra do Egito para ali peregrinarem, e Jr 44.7;Jr 16.4;Is 1.28todos eles serão consumidos; na terra do Egito cairão; à espada e de fome serão consumidos: desde o menor até o maior morrerão à espada e de fome; e tornar-se-ão Jr 29.18;42.18;Is 65.15objeto de execração, e de espanto, e de maldição e de opróbrio. 13 Jr 44.27-28;Jr 11.22Castigarei os que moram na terra do Egito, como castiguei a Jerusalém, Jr 21.9;24.10;42.17,22à espada, de fome e de peste. 14 Jr 44.27;Jr 22.10Dos que restam de Judá, os quais são vindos para peregrinarem na terra do Egito não haverá quem escape nem sobreviva, para tornar à terra de Judá, a qual eles Jr 22.26-27desejam voltar a fim de ali morarem: não voltarão senão os que Jr 44.28;Is 4.2;10.20;Rm 9.27escaparem.
Jeremias é contradito
15 Responderam a Jeremias Jr 5.1-5;Pv 11.21;Is 1.5todos os homens que sabiam que Jr 44.9suas mulheres queimavam incenso a outros deuses, e todas as mulheres que estavam presentes, uma grande assembleia, a saber, todo o povo que morava na terra do Egito, em Patros: 16 Quanto Jr 43.2à palavra que nos disseste em nome de Jeová, Jr 8.6,12;11.8,10;13.10;Jó 15.25-26;21.14-15;Sl 2.3;Is 3.9nós não te escutaremos. 17 Mas certamente cumpriremos toda a palavra que saiu da nossa boca, de queimarmos incenso Jr 7.18;2Rs 17.16à rainha do céu e de lhe derramarmos libações, como temos feito, Jr 44.21;Jr 32.32;Ne 9.34nós e nossos pais, os nossos reis e os nossos príncipes, nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém; então tínhamos Êx 16.3;Is 48.5;Os 2.5-9;Fp 3.19fartura de pão, e nos ia bem, e não vimos mal algum. 18 Mas desde que cessamos de queimar incenso à rainha do céu e de lhe derramar libações, temos tido Jr 40.12;Nm 11.5-6;Ml 3.13-15falta de tudo e temos sido consumidos pela espada e pela fome. 19 Quando queimávamos incenso à rainha do céu, e lhe derramávamos libações, acaso era Jr 44.15;Nm 30.6-7sem o conhecimento de nossos maridos que nós lhe fazíamos tortas para a retratar, e lhe derramávamos libações?
Jeremias renova as suas admoestações
20 Disse Jeremias a todo o povo, aos homens e às mulheres e a todo o povo, que lhe haviam dado esta resposta: 21 Quanto Ez 8.10-11ao incenso que queimastes nas cidades de Judá Jr 44.9,17;Jr 11.13;Ez 16.24e nas ruas de Jerusalém, vós e vossos pais, os vossos reis e os vossos príncipes, e o povo da terra, acaso Jr 14.10;Sl 79.8;Is 64.9;Os 7.2;Am 8.7não se lembrou disso Jeová, nem lhe veio isso à mente? 22 Jeová Is 7.13;Ml 2.17não o podia suportar mais, Jr 4.4;21.12;30.14por causa da maldade dos vossos feitos e por causa das abominações que havíeis praticado; assim a vossa terra se tornou em Jr 44.13;Jr 25.11,18,38;29.18;42.18desolação, e em objeto de espanto e de opróbrio, e desabitada, como hoje se vê. 23 Porque Jr 44.3tendes queimado incenso, e porque tendes pecado contra Jeová, e Jr 7.13-15;40.3não tendes obedecido a voz de Jeová, nem Jr 44.10;Sl 119.136,150andado na sua lei e nos seus estatutos, e nos seus testemunhos; por isso vos sobreveio Jr 44.2;1Rs 9.9;Ne 13.18este mal, como hoje se vê.
24 Também Jeremias disse a todo o povo e a todas as mulheres: Jr 44.16;Jr 42.15Ouvi a palavra de Jeová, todos os de Judá que estais Jr 44.15,26;Jr 43.7na terra do Egito: 25 Assim diz Jeová dos Exércitos, Deus de Israel: Jr 44.16Vós e vossas mulheres falastes por vossa boca, e com as vossas mãos o cumpristes, dizendo: Jr 44.17;Mt 14.9;At 23.12Certamente cumpriremos os nossos votos que temos feito, de queimarmos incenso à rainha do céu, e de lhe derramarmos libações; Ez 20.39;Tg 1.14-15confirmai, pois, os vossos votos, e cumpri-os. 26 Portanto ouvi a palavra de Jeová, todos os de Judá que habitais na terra do Egito: Eis que por meu grande nome Jr 22.5;Gn 22.16;Dt 32.40-41;Am 6.8;Hb 6.13,18vos jurei, diz Jeová, que o meu nome Sl 50.16;Ez 20.39não será pronunciado mais por boca de nenhum homem de Judá em toda a terra do Egito, dizendo-se: Jr 5.2;Is 48.1-2Pela vida de Jeová. 27 Eis que vigiarei sobre eles Jr 39.16para mal, e não para bem; Jr 44.14;2Rs 21.14e todos os homens de Judá que estão na terra do Egito, serão consumidos pela espada e pela fome, até que de todo se acabem. 28 Jr 44.14Os que escaparem da espada, voltarão da terra do Egito para a terra de Judá, Is 10.19;27.12-13poucos em número; e todos os que restam de Judá, que são vindos à terra do Egito para ali peregrinarem, saberão que palavra subsistirá, se a Sl 33.11;Is 14.27;46.10-11;Zc 1.6minha ou a deles. 29 Isto vos servirá de Jr 44.30;Is 7.11,14;8.18;Mt 24.15-16,32sinal, diz Jeová, de que vos castigarei neste lugar, para que saibas que certamente subsistirão Pv 19.21;Is 40.8as minhas palavras contra vós para mal. 30 Assim diz Jeová: Eis que entregarei Jr 43.9-13;46.25;Ez 29.3Faraó-Hofra, rei do Egito, nas mãos dos seus inimigos, e nas mãos dos que procuram tirar-lhe a vida; assim como entreguei Jr 34.21;39.5-7;2Rs 25.4-7Zedequias, rei de Judá, nas mãos de Nabucodonosor, rei de Babilônia, que era seu inimigo e procurava tirar-lhe a vida.