1 Salmo de Davi. Bendize, ó minha alma, o Senhor, e tudo o que existe em mim bendiga o seu santo nome.

2 Bendize, ó minha alma, o Senhor, e jamais te esqueças de todos os seus benefícios.

3 É ele que perdoa as tuas faltas, e sara as tuas enfermidades.

4 É ele que salva tua vida da morte, e te coroa de bondade e de misericórdia.

5 É ele que cumula de benefícios a tua vida, e renova a tua juventude como a da águia.

6 O Senhor faz justiça, dá o direito aos oprimidos.

7 Revelou seus caminhos a Moisés, e suas obras aos filhos de Israel.

8 O Senhor é bom e misericordioso, lento para a cólera e cheio de clemência.

9 Ele não está sempre a repreender, nem eterno é o seu ressentimento.

10 Não nos trata segundo os nossos pecados, nem nos castiga em proporção de nossas faltas,

11 porque tanto os céus distam da terra quanto sua misericórdia é grande para os que o temem;

12 tanto o oriente dista do ocidente quanto ele afasta de nós nossos pecados.

13 Como um pai tem piedade de seus filhos, assim o Senhor tem compaixão dos que o temem,

14 porque ele sabe de que é que somos feitos, e não se esquece de que somos pó.

15 Os dias do homem são semelhantes a erva, ele floresce como a flor dos campos.

16 Apenas sopra o vento, já não existe, e nem se conhece mais o seu lugar.

17 É eterna, porém, a misericórdia do Senhor para com os que o temem. E sua justiça se estende aos filhos de seus filhos,

18 sobre os que guardam a sua aliança, e, lembrando, cumprem seus mandamentos.

19 Nos céus estabeleceu o Senhor o seu trono, e o seu império se estende sobre o universo.

20 Bendizei o Senhor todos os seus anjos, valentes heróis que cumpris suas ordens, sempre dóceis à sua palavra.

21 Bendizei o Senhor todos os seus exércitos, ministros que executais sua vontade.

22 Bendizei o Senhor todas as suas obras, em todos os lugares onde ele domina. Bendize, ó minha alma, o Senhor.

Preĝo de mizerulo, kiam li perdas la fortojn kaj elverŝas antaŭ la Eternulo sian malĝojon.

1 Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon;

Kaj mia krio venu al Vi.

2 Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado;

Klinu al mi Vian orelon;

En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.

3 Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj,

Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.

4 Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro,

Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.

5 De la voĉo de mia plorado

Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.

6 Mi similiĝis al pelikano en la dezerto,

Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.

7 Mi ne dormas,

Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.

8 Ĉiutage insultas min miaj malamikoj,

Miaj mokantoj ĵuras per mi.

9 Ĉar cindron mi manĝis kiel panon,

Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,

10 Kaŭze de Via kolero kaj indigno;

Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.

11 Miaj tagoj malaperas kiel ombro,

Kaj mi sekiĝas kiel herbo.

12 Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne;

Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.

13 Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon;

Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.

14 Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn,

Ĉarma estas por ili ĝia polvo.

15 Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo,

Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.

16 Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon,

Kaj aperis en Sia gloro.

17 Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj,

Kaj ne forpuŝis ilian petegon.

18 Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj;

Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.

19 Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo,

El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,

20 Por aŭdi la ĝemon de malliberulo,

Por liberigi la kondamnitajn al morto;

21 Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo

Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,

22 Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj,

Por servi al la Eternulo.

23 Li lacigis en la vojo miajn fortojn,

Li mallongigis miajn tagojn.

24 Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj,

Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.

25 En antikveco Vi fondis la teron;

Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.

26 Ili pereos, sed Vi restos;

Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto,

Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.

27 Sed Vi restas la sama,

Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.

28 La filoj de Viaj sklavoj restos,

Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.