1 Ao mestre de canto. Salmo de Davi,

2 quando o profeta Natã foi encontrá-lo, após o pecado com Betsabé.

3 Tende piedade de mim, Senhor, segundo a vossa bondade. E conforme a imensidade de vossa misericórdia, apagai a minha iniquidade.

4 Lavai-me totalmente de minha falta, e purificai-me de meu pecado.

5 Eu reconheço a minha iniquidade, diante de mim está sempre o meu pecado.

6 Só contra vós pequei, o que é mau fiz diante de vós. Vossa sentença assim se manifesta justa, e reto o vosso julgamento.

7 Eis que nasci na culpa, minha mãe concebeu-me no pecado.

8 Não obstante, amais a sinceridade de coração. Infundi-me, pois, a sabedoria no mais íntimo de mim.

9 Aspergi-me com um ramo de hissope e ficarei puro. Lavai-me e me tornarei mais branco do que a neve.

10 Fazei-me ouvir uma palavra de gozo e de alegria, para que exultem os ossos que triturastes.

11 Dos meus pecados desviai os olhos, e minhas culpas todas apagai.

12 Ó meu Deus, criai em mim um coração puro, e renovai-me o espírito de firmeza.

13 De vossa face não me rejeiteis, e nem me priveis de vosso santo Espírito.

14 Restituí-me a alegria da salvação, e sustentai-me com uma vontade generosa.

15 Então, aos maus ensinarei vossos caminhos, e voltarão a vós os pecadores.

16 Deus, ó Deus, meu salvador, livrai-me da pena desse sangue derramado, e a vossa misericórdia a minha língua exaltará.

17 Senhor, abri meus lábios, a fim de que minha boca anuncie vossos louvores.

18 Vós não vos aplacais com sacrifícios rituais; e se eu vos ofertasse um sacrifício, não o aceitaríeis.

19 Meu sacrifício, ó Senhor, é um espírito contrito, um coração arrependido e humilhado, ó Deus, que não haveis de desprezar.

20 Senhor, pela vossa bondade, tratai Sião com benevolência, reconstruí os muros de Jerusalém.

21 Então, aceitareis os sacrifícios prescritos, as oferendas e os holocaustos; e sobre vosso altar vítimas vos serão oferecidas.

Psalmo de Asaf.

1 Dio de la dioj, la Eternulo, ekparolis,

Kaj vokis la teron de la sunleviĝo ĝis la sunsubiro.

2 El Cion, la perfektaĵo de beleco,

Dio ekbrilis.

3 Nia Dio venas kaj ne silentas;

Fajro ekstermanta estas antaŭ Li,

Ĉirkaŭ Li estas granda ventego.

4 Li vokas la ĉielon supre kaj la teron,

Por juĝi Sian popolon:

5 Kolektu al Mi Miajn fidelulojn,

Kiuj faris kun Mi interligon ĉe oferdono.

6 Kaj la ĉielo proklamis Lian justecon,

Ĉar Dio estas tiu juĝanto. Sela.

7 Aŭskultu, ho Mia popolo, kaj Mi parolos;

Ho Izrael, Mi atestos pri vi;

Mi estas Dio, via Dio.

8 Ne pro viaj oferdonoj Mi vin riproĉos,

Ĉar viaj bruloferoj estas ĉiam antaŭ Mi.

9 Mi ne prenos el via domo bovidon,

Nek el viaj kortoj kaprojn:

10 Ĉar al Mi apartenas ĉiuj bestoj en la arbaroj,

Miloj da brutoj sur la montoj;

11 Mi konas ĉiujn birdojn sur la montoj,

Kaj ĉiuj bestoj de la kampoj estas antaŭ Mi.

12 Se Mi fariĝus malsata, Mi ne dirus al vi,

Ĉar al Mi apartenas la mondo, kaj ĉio, kio ĝin plenigas.

13 Ĉu Mi manĝas viandon de bovoj,

Kaj ĉu Mi trinkas sangon de kaproj?

14 Oferdonu al Dio dankon,

Kaj plenumu antaŭ la Plejaltulo viajn promesojn.

15 Voku Min en la tago de mizero;

Mi vin liberigos, kaj vi Min gloros.

16 Sed al la malpiulo Dio diris:

Por kio vi parolas pri Miaj leĝoj

Kaj portas Mian interligon en via buŝo,

17 Dum vi malamas moralinstruon

Kaj ĵetas Miajn vortojn malantaŭen de vi?

18 Kiam vi vidas ŝteliston, vi aliĝas al li,

Kaj kun adultuloj vi estas partoprenanto;

19 Vian buŝon vi uzas por malbono,

Kaj via lango plektas falsaĵon;

20 Vi sidas kaj parolas kontraŭ via frato,

Pri la filo de via patrino vi kalumnias.

21 Tion vi faris, kaj Mi silentis;

Kaj vi pensis, ke Mi estas tia, kiel vi.

Mi punos vin, kaj Mi metos ĉion antaŭ viajn okulojn.

22 Komprenu ĉi tion, vi, kiuj forgesas Dion;

Alie Mi disŝiros, kaj neniu savos.

23 Kiu oferdonas dankon, tiu Min honoras;

Kaj kiu estas singarda en la vojo,

Al tiu Mi aperigos Dian helpon.