1 Aleluia. Louvai o Senhor porque ele é bom, porque a sua misericórdia é eterna.

2 Quem contará os poderosos feitos do Senhor? Quem poderá apregoar os seus louvores?

3 Felizes aqueles que observam os preceitos, aqueles que, em todo o tempo, fazem o que é reto.

4 Lembrai-vos de mim, Senhor, pela benevolência que tendes com o vosso povo. Assisti-me com o vosso socorro,

5 para que eu prove a felicidade de vossos eleitos, compartilhe do júbilo de vosso povo e me glorie com os que constituem vossa herança.

6 Como nossos pais, nós também pecamos, cometemos a iniquidade, praticamos o mal.

7 Nossos pais, no Egito, não prezaram os vossos milagres, esqueceram a multidão de vossos benefícios e se revoltaram contra o Altíssimo no mar Vermelho.

8 Mas ele os poupou para a honra de seu nome, para tornar patente o seu poder.

9 Ameaçou o mar e ele se tornou seco, e os conduziu por entre as ondas como através de um deserto.

10 Livrou-os das mãos daquele que os odiava, e os salvou do poder inimigo.

11 As águas recobriram seus adversários, nenhum deles escapou.

12 Então acreditaram em sua palavra, e cantaram os seus louvores.

13 Depressa, porém, esqueceram suas obras, e não confiaram em seus desígnios.

14 Entregaram-se à concupiscência no deserto, e tentaram a Deus na solidão.

15 Ele lhes concedeu o que pediam, mas os feriu de um mal mortal.

16 Em seus acampamentos invejaram Moisés e Aarão, o eleito do Senhor.

17 Abriu-se a terra e tragou Datã, e sepultou os sequazes de Abiram.

18 Um fogo devassou as suas tropas e as chamas consumiram os ímpios.

19 Fabricaram um bezerro de ouro no sopé do Horeb, e adoraram um ídolo de ouro fundido.

20 Eles trocaram a sua glória pela estátua de um touro que come feno.

21 Esqueceram a Deus que os salvara, que obrara prodígios no Egito,

22 maravilhas na terra de Cam, estupendos feitos no mar Vermelho.

23 Já cogitava em exterminá-los se Moisés, seu eleito, não intercedesse junto dele para impedir que sua cólera os destruísse.

24 Depois, eles desprezaram uma terra de delícias, desconfiados de sua palavra.

25 Em suas tendas se puseram a murmurar, e desobedeceram ao Senhor.

26 Então, com a mão alçada, ele jurou que havia de prostrá-los no deserto

27 e dispersar sua descendência entre as nações pagãs, disseminando-os por toda a terra.

28 Aderiram também ao Baal de Fegor, comeram vítimas oferecidas a deuses sem vida.

29 E, provocando-o com seus crimes, uma peste irrompeu entre eles.

30 Mas levantou-se Fineias para fazer justiça: cessou a peste.

31 Seu zelo lhe foi imputado como mérito, de geração em geração, para sempre.

32 Em seguida, irritaram a Deus nas águas de Meriba, e adveio o mal a Moisés por causa deles.

33 Porque o provocaram tanto, palavras temerárias saíram-lhe dos lábios.

34 Não exterminaram os povos, como o Senhor lhes havia ordenado,

35 mas se misturaram com as nações pagãs e aprenderam seus costumes.

36 Prestaram culto aos seus ídolos, que se tornaram um laço para eles.

37 Imolaram os seus filhos e suas filhas aos demônios.

38 Derramaram o sangue inocente: o sangue de seus filhos e de suas filhas, que aos ídolos de Canaã sacrificaram; seu país ficou manchado com esse sangue.

39 Eles se contaminaram com homicídios, e se prostituíram com seus crimes.

40 Então se inflamou contra seu povo a cólera divina, e Deus teve aversão de sua herança.

41 Ele os entregou nas mãos das nações pagãs, e foram dominados pelos que os odiavam.

42 Oprimiram-nos os seus inimigos; foram submetidos ao seu jugo.

43 Muitas vezes ele os libertou, mas sua conduta o exasperou de tal modo que foram abatidos por causa de suas iniquidades.

44 Entretanto, vendo a sua aflição, ouviu-lhes as orações.

45 Em favor deles lembrou-se de sua aliança, e por sua misericórdia deles se apiedou.

46 E fez com que encontrassem a clemência junto aos que os tinham aprisionado.

47 Salvai-nos, Senhor, nosso Deus, e recolhei-nos de entre as nações, para que possamos celebrar o vosso santo nome e ter a satisfação de vos louvar.

48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, pelos séculos dos séculos! E que todo o povo diga: "Amém!".

1 Gloru la Eternulon, voku Lian nomon;

Sciigu inter la popoloj Liajn farojn.

2 Kantu al Li, muziku al Li;

Parolu pri ĉiuj Liaj mirakloj.

3 Laŭdu Lian sanktan nomon;

Ĝoju la koro de tiuj, kiuj serĉas la Eternulon.

4 Turnu vin al la Eternulo kaj al Lia potenco;

Serĉu ĉiam Lian vizaĝon.

5 Memoru Liajn miraklojn, kiujn Li faris,

Liajn signomiraklojn kaj la juĝojn de Lia buŝo;

6 Vi, semo de Abraham, Lia sklavo,

Filoj de Jakob, Liaj elektitoj.

7 Li estas la Eternulo, nia Dio;

Sur la tuta tero estas Liaj juĝoj.

8 Li memoras eterne Sian interligon,

La vorton, kiun Li testamentis por mil generacioj,

9 Kiun Li interkonsentis kun Abraham

Kaj ĵuris al Isaak.

10 Li metis ĝin por Jakob kiel leĝon,

Por Izrael kiel eternan interligon,

11 Dirante: Al vi Mi donos la landon Kanaanan

Kiel vian parton heredan.

12 Kiam ili estis malgrandnombraj,

Malmultaj, kaj fremduloj en ĝi,

13 Kaj ili iradis de popolo al popolo,

El unu regno al alia gento,

14 Tiam Li al neniu permesis premi ilin,

Kaj Li punis pro ili reĝojn, dirante:

15 Ne tuŝu Miajn sanktoleitojn,

Kaj al Miaj profetoj ne faru malbonon.

16 Kaj Li sendis malsaton en la landon,

Rompis ĉion, kio portis panon.

17 Li sendis antaŭ ili homon:

Jozef estis vendita kiel sklavo.

18 Oni enpremis liajn piedojn en katenojn,

Fero ŝarĝis lian korpon,

19 Ĝis la tempo, kiam venis Lia vorto;

La parolo de la Eternulo lin elprovis.

20 Reĝo sendis kaj malligis lin,

Reganto super popoloj liberigis lin;

21 Li faris lin sinjoro super lia domo

Kaj reganto super lia tuta havo,

22 Ke li submetu al si liajn eminentulojn

Kaj saĝigu liajn maljunulojn.

23 Kaj Izrael venis en Egiptujon,

Kaj Jakob enmigris en la landon de Ĥam.

24 Kaj Li tre kreskigis Sian popolon,

Kaj faris ĝin pli forta ol ĝiaj malamikoj.

25 Li malĝustigis ilian koron,

Ke ili ekmalamis Lian popolon, ekruzis kontraŭ Liaj sklavoj.

26 Li sendis Moseon, Sian sklavon,

Kaj Aaronon, kiun Li elektis.

27 Ili faris inter ili Liajn pruvosignojn

Kaj miraklojn en la lando de Ĥam.

28 Li sendis mallumon kaj mallumigis;

Kaj ili ne atentis Liajn vortojn.

29 Li ŝanĝis ilian akvon en sangon,

Kaj senvivigis iliajn fiŝojn.

30 Ilia tero eksvarmigis ranojn,

En la ĉambroj de iliaj reĝoj.

31 Li diris, kaj venis fiinsektoj,

Pedikoj en ĉiuj iliaj regionoj.

32 Antataŭ pluvo Li donis al ili hajlon,

Flamantan fajron en ilia lando.

33 Li batis iliajn vinbertrunkojn kaj iliajn figarbojn,

Kaj rompis la arbojn en iliaj limoj.

34 Li diris, kaj venis akridoj kaj skaraboj sennombraj

35 Kaj formanĝis la tutan herbon en ilia lando

Kaj formanĝis la produktojn de ilia tero.

36 Kaj Li mortigis ĉiujn unuenaskitojn en ilia lando,

La komencaĵojn de ĉiuj iliaj fortoj.

37 Sed ilin Li elkondukis kun arĝento kaj oro,

Kaj en iliaj triboj estis neniu kadukulo.

38 Ĝojis Egiptujo, kiam ili eliris,

Ĉar atakis ĝin timo antaŭ ili.

39 Li etendis nubon, kiel kovron;

Kaj fajron, por ke ĝi lumu en la nokto.

40 Ili petis, kaj Li sendis koturnojn,

Kaj per pano ĉiela Li ilin satigis.

41 Li malfermis rokon,

Kaj ekfluis akvo kaj ekiris kiel rivero en la dezerto.

42 Ĉar Li memoris Sian sanktan vorton

Al Abraham, Sia sklavo.

43 Kaj Li elkondukis Sian popolon en ĝojo,

Siajn elektitojn kun kantado.

44 Kaj Li donis al ili la landojn de popoloj,

Kaj la laboron de gentoj ili heredis;

45 Por ke ili plenumu Liajn leĝojn

Kaj konservu Liajn instruojn.

Haleluja!