1 Ao mestre de canto. Hino dos filhos de Coré.

2 Como a corça anseia pelas águas vivas, assim minha alma suspira por vós, ó meu Deus.

3 Minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo; quando irei contemplar a face de Deus?

4 Minhas lágrimas se converteram em alimento dia e noite, enquanto me repetem sem cessar: "Teu Deus, onde está?".

5 Lembro-me, e esta recordação me parte a alma, como ia entre a turba, e os conduzia à casa de Deus, entre gritos de júbilo e louvor de uma multidão em festa.

6 Por que te deprimes, ó minha alma, e te inquietas dentro de mim? Espera em Deus, porque ainda hei de louvá-lo:

7 ele é minha salvação e meu Deus. Desfalece-me a alma dentro de mim; por isso, penso em vós do longínquo país do Jordão, perto do Hermon e do monte Misar.

8 Uma vaga traz outra no fragor das águas revoltas, todos os vagalhões de vossas torrentes passaram sobre mim.

9 Conceda-me o Senhor de dia a sua graça; e de noite eu cantarei, louvarei ao Deus de minha vida.

10 Digo a Deus: "Ó meu rochedo, por que me esqueceis? Por que ando eu triste, sob a opressão do inimigo?".

11 Sinto meus ossos se quebrarem quando, em seus insultos, meus adversários me repetem todos os dias: "Teu Deus, onde está ele?’’.

12 Por que te deprimes, ó minha alma, e te inquietas dentro de mim? Espera em Deus, porque ainda hei de louvá-lo: ele é minha salvação e meu Deus.

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Feliĉa estas tiu, kiu atentas senhavulon:

En tago de mizero savos lin la Eternulo.

2 La Eternulo lin gardos kaj vivigos;

Li estos feliĉa sur la tero,

Kaj Vi ne transdonos lin al la volo de liaj malamikoj.

3 La Eternulo fortigos lin sur la lito de malsano;

Lian tutan kuŝejon Vi aliigas en la tempo de lia malsano.

4 Mi diris: Ho Eternulo, kompatu min;

Sanigu mian animon, ĉar mi pekis antaŭ Vi.

5 Miaj malamikoj parolas malbonon pri mi, dirante:

Kiam li mortos kaj lia nomo pereos?

6 Kaj se iu venas, por vidi min, li parolas malsincere;

Lia koro serĉas malbonon;

Kaj, elirinte eksteren, li ĝin disparolas.

7 Mallaŭte parolas inter si pri mi ĉiuj miaj malamikoj;

Ili pensas malbonon pri mi, dirante:

8 Afero pereiga atakis lin;

Kaj ĉar li kuŝiĝis, li jam ne plu leviĝos.

9 Eĉ mia konfidato, kiun mi fidis, kiu manĝis mian panon,

Levis kontraŭ min la piedon.

10 Sed Vi, ho Eternulo, korfavoru min kaj restarigu min,

Por ke mi povu repagi al ili.

11 Per tio mi scios, ke Vi favoras min,

Se mia malamiko ne triumfos super mi.

12 Kaj min Vi subtenos pro mia senkulpeco,

Kaj Vi starigos min antaŭ Via vizaĝo por ĉiam.

13 Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael,

De eterne ĝis eterne.

Amen, kaj amen!