1 Hino de Davi, quando estava na caverna. Oração.

2 Minha voz lança um grande brado ao Senhor, em alta voz imploro ao Senhor.

3 Ponho diante dele a minha inquietação, eu lhe exponho toda a minha angústia.

4 Na hora em que meu espírito desfalece, vós conheceis o meu caminho. Na senda em que ando, ocultaram-me um laço.

5 Olho para a direita e vejo: não há ninguém que cuide de mim. Não existe para mim um refúgio, ninguém que se interesse pela minha vida.

6 Eu vos chamo, Senhor, vós sois meu refúgio, meu quinhão na terra dos vivos.

7 Atendei ao meu clamor, porque estou numa extrema miséria. Livrai-me daqueles que me perseguem, porque são mais fortes do que eu.

8 Tirai-me desta prisão, para que possa agradecer ao vosso nome. Os justos virão rodear-me, quando me tiverdes feito este benefício.

Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, mi vokas al Vi; rapidu al mi;

Atentu mian voĉon, kiam mi vokas al Vi.

2 Mia preĝo valoru antaŭ Vi kiel incenso,

La levo de miaj manoj kiel vespera oferdono.

3 Metu, ho Eternulo, gardon al mia buŝo,

Gardu la pordon de miaj lipoj.

4 Ne klinu mian koron al io malbona,

Al partoprenado en malbonagoj kun malbonaguloj;

Mi ne manĝu iliajn bongustaĵojn.

5 Virtuloj min frapu favorkore kaj punu min:

Ĝi estos oleo por la kapo;

Mia kapo ne rifuzos, se estos eĉ pli;

Kaj mi preĝas ĉe iliaj malfeliĉoj.

6 Disiĝis sur roko iliaj juĝantoj,

Kaj ili aŭdis miajn vortojn, kiel amikaj ili estis.

7 Kiel iu plugas kaj dispecigas la teron,

Tiel estas disĵetitaj iliaj ostoj ĝis la buŝo de Ŝeol.

8 Ĉar al Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, estas direktitaj miaj okuloj;

Al Vi mi esperas: ne forpuŝu mian animon.

9 Gardu min kontraŭ la reto, kiun oni metis al mi,

Kontraŭ la implikilo de la malbonaguloj.

10 La malvirtuloj falu en siajn retojn ĉiuj,

Dum mi preteriros.