1 Ao mestre de canto. Salmo de Davi.

2 Livrai-me, Senhor, do homem mau; preservai-me do homem violento,

3 daqueles que tramam o mal no coração, que provocam discórdias diariamente,

4 que aguçam a língua qual serpente, que ocultam nos lábios veneno viperino.

5 Salvai-me, Senhor, das mãos do ímpio; preservai-me do homem violento, daqueles que tramam minha queda.

6 Orgulhosos, armam laços contra mim e estendem suas redes, e junto ao caminho me colocam ciladas.

7 Digo ao Senhor: vós sois o meu Deus. Escutai, Senhor, a voz de minha súplica.

8 Senhor Deus, meu poderoso apoio! Vós protegeis minha fronte no dia do combate.

9 Não atendais, Senhor, aos desejos do ímpio, não deixeis que se cumpram seus desígnios.

10 Que não levantem a cabeça os que me cercam; sobre eles recaia a malícia de seus lábios.

11 Carvões ardentes chovam sobre eles: sejam lançados numa fossa de onde não se ergam mais.

12 Não terá duração na terra a má língua; o infortúnio surpreenderá o homem violento.

13 Sei que o Senhor defende o desvalido, e faz justiça aos pobres.

14 Sim, os justos celebrarão o vosso nome, e os retos poderão viver em vossa presença.

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, Vi min esploras kaj min konas.

2 Vi scias, kiam mi sidas kaj kiam mi leviĝas;

Vi komprenas mian penson de malproksime.

3 Kiam mi iras kaj kiam mi ripozas, Vi estas ĉirkaŭ mi,

Kaj ĉiujn miajn vojojn Vi konas.

4 Ĉar antaŭ ol troviĝas vorto sur mia lango,

Jen, ho Eternulo, Vi ĉion jam scias.

5 De malantaŭe kaj de antaŭe Vi ĉirkaŭbaris min

Kaj metis sur min Vian manon.

6 Mirinda estas por mi tia sciado, tro alta;

Mi ĝin ne povas kompreni.

7 Kien mi iros for de Via spirito?

Kaj kien mi kuros for de Via vizaĝo?

8 Se mi leviĝos al la ĉielo, Vi estas tie;

Se mi kuŝiĝos en Ŝeol, jen Vi tie estas.

9 Ĉu mi okupos la flugilojn de la matenruĝo,

Ĉu mi loĝiĝos sur la rando de la maro:

10 Ankaŭ tie Via mano min kondukos,

Kaj Via dekstra mano min tenos.

11 Se mi diros: Mallumo min kovros,

Kaj la lumo ĉirkaŭ mi fariĝos nokto:

12 Eĉ mallumo ne mallumas antaŭ Vi,

Kaj la nokto lumas kiel tago;

Mallumo fariĝas kiel lumo.

13 Ĉar Vi kreis mian internaĵon,

Formis min en la ventro de mia patrino.

14 Mi gloras Vin, ĉar mi estas mirinde kreita;

Mirindaj estas Viaj kreitaĵoj,

Kaj mia animo tion bone konscias.

15 Ne estis kaŝitaj antaŭ Vi miaj ostoj,

Kiam mi estis kreata en kaŝiteco,

Kiam mi estis formata en la profundo de la tero.

16 Mian embrion vidis Viaj okuloj,

Kaj en Via libro estis enskribitaj ĉiuj tagoj destinitaj,

Kiam ankoraŭ eĉ unu ne ekzistis.

17 Kiel grandvaloraj estas por mi Viaj pensoj, ho Dio!

Kiel granda estas ilia nombro!

18 Se mi ilin kalkulus, ili estus pli multaj ol la sablo;

Kiam mi vekiĝas, mi estas ankoraŭ kun Vi.

19 Mortigu, ho Dio, la malvirtulojn,

Kaj sangaviduloj foriĝu de mi!

20 Ili parolas pri Vi malice,

Kaj Viaj malamikoj leviĝas por trompo.

21 Viajn malamantojn, ho Eternulo, mi ja malamas,

Kaj Viajn kontraŭulojn mi abomenas.

22 Per ekstrema malamo mi ilin malamas;

Ili fariĝis por mi malamikoj.

23 Esploru min, ho Dio, kaj konu mian koron;

Provu min kaj sciu miajn pensojn.

24 Kaj rigardu, ĉu mi estas sur malbona vojo,

Kaj gvidu min sur la vojo de eterneco.