1 Ao mestre de canto. Conforme: "A lei é como o lírio". Poema didático de Davi,

2 quando guerreou contra os sírios da Mesopotâmia e os sírios de Soba e quando Joab, voltando, derrotou doze mil edomitas no Vale do Sal.

3 Ó Deus, vós nos rejeitastes, rompestes nossas fileiras, estais irado; restabelecei-nos.

4 Fizestes nossa terra tremer e a fendestes; reparai suas brechas, pois ela vacila.

5 Impusestes duras provas ao vosso povo, fizestes-nos sorver um vinho atordoante.

6 Mas aos que vos temem destes um estandarte, a fim de que das flechas escapassem.

7 Para que vossos amigos fiquem livres, ajudai-nos com vossa destra, ouvi-nos.

8 Deus falou no seu santuário: "Triunfarei, repartindo Siquém; medirei com o cordel o vale de Sucot.

9 Minha é a terra de Galaad, minha a de Manassés; Efraim é o elmo de minha cabeça; Judá, o meu cetro;

10 Moab é a bacia em que me lavo; sobre Edom atirarei minhas sandálias, cantarei vitória sobre a Filisteia".

11 Quem me conduzirá à cidade fortificada? Quem me levará até Edom?

12 Quem, senão vós, ó Deus, que nos repelistes e já não saís à frente de nossas forças?

13 Dai-nos auxílio contra o inimigo, porque é vão qualquer socorro humano.

14 Com o auxílio de Deus faremos proezas: ele abaterá nossos inimigos.

Al la ĥorestro. Por Al-taŝĥet. Verko de David, kiam Saul sendis, ke oni gardu la domon, por lin mortigi.

1 Savu min de miaj malamikoj, mia Dio;

Defendu min kontraŭ tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ mi.

2 Savu min de la krimuloj,

Kaj kontraŭ la sangaviduloj helpu min.

3 Ĉar jen ili embuskas kontraŭ mia animo,

Fortuloj kolektiĝas kontraŭ mi,

Ne por mia krimo kaj ne por mia peko, ho Eternulo.

4 Sen kulpo de mia flanko ili kunkuras kaj armiĝas;

Rapidu renkonte al mi, kaj rigardu.

5 Vi, ho Eternulo, Dio Cebaot, Dio de Izrael,

Vekiĝu, por punviziti ĉiujn popolojn;

Ne indulgu ĉiujn krimajn malbonfarantojn. Sela.

6 Ili revenas vespere, bojas kiel hundoj,

Kaj iras ĉirkaŭ la urbo.

7 Jen ili parolaĉas per siaj buŝoj;

Glavoj estas sur iliaj lipoj; ĉar kiu, ili diras, aŭdas?

8 Sed Vi, ho Eternulo, ridos pri ili;

Vi mokos ĉiujn popolojn.

9 Ho mia forto, al Vi mi min turnas;

Ĉar Dio estas mia rifuĝo.

10 Mia bona Dio rapidos al mi;

Dio vidigos al mi venĝon sur miaj malamikoj.

11 Ne mortigu ilin, por ke ne forgesu mia popolo;

Disbatu ilin per Via forto kaj faligu ilin,

Ho Sinjoro, nia ŝildo.

12 La parolo de iliaj lipoj estas peko de iliaj buŝoj;

Ili kaptiĝu per sia malhumileco,

Ĉar ili parolas nur pri ĵurrompo kaj mensogo.

13 Ekstermu ilin en kolerego, ekstermu, ke ili ne plu ekzistu;

Kaj ili eksciu, ke Dio regas ĉe Jakob,

Ĝis la limoj de la mondo. Sela.

14 Ili revenas vespere, bojas kiel hundoj,

Kaj iras ĉirkaŭ la urbo.

15 Ili vagas pro manĝo,

Kaj sen satiĝo pasigas la nokton.

16 Sed mi kantos Vian forton,

Kaj matene mi gloros Vian bonecon;

Ĉar Vi estis por mi defendo kaj rifuĝo

En la tago de mia malfeliĉo.

17 Ho mia forto, al Vi mi kantos;

Ĉar Dio estas mia defendo, la Dio de mia favoro.