1 De Davi. Bendito seja o Senhor, meu rochedo, que adestra minhas mãos para o combate, meus dedos para a guerra;

2 meu benfeitor e meu refúgio, minha cidadela e meu libertador, meu escudo e meu asilo, que submete a mim os povos.

3 Que é o homem, Senhor, para cuidardes dele, que é o Filho do Homem para que vos ocupeis dele?

4 O homem é semelhante ao sopro da brisa, seus dias são como a sombra que passa.

5 Inclinai, Senhor, os vossos céus e descei, tocai as montanhas para que se abrasem,

6 fulminai o raio e dispersai-os, lançai vossas setas e afugentai-os.

7 Estendei do alto a vossa mão, tirai-me do caudal, das mãos do estrangeiro,

8 cuja boca só diz mentiras e cuja mão só faz juramentos falsos.

9 Ó Deus, vou cantar-vos um cântico novo, vos louvarei com a harpa de dez cordas.

10 Vós que aos reis dais a vitória, que livrastes Davi, vosso servo;

11 salvai-me da espada da malícia, e livrai-me das mãos de estrangeiros, cuja boca só diz mentiras e cuja mão só faz juramentos falsos.

12 Sejam nossos filhos como as plantas novas, que crescem na sua juventude; sejam nossas filhas como as colunas angulares esculpidas, como os pilares do templo.

13 Encham-se os nossos celeiros de frutos variados e abundantes, multipliquem-se aos milhares nossos rebanhos, por miríades cresçam eles em nossos campos; sejam fecundas as nossas novilhas.

14 Não haja brechas em nossos muros, nem ruptura nem lamentações em nossas praças.

15 Feliz o povo agraciado com tais bens; feliz o povo cujo Deus é o Senhor.

Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon,

Atentu mian petegon laŭ Via vereco,

Respondu al mi laŭ Via justeco.

2 Kaj ne eniru en juĝon kun Via sklavo,

Ĉar neniu vivanta povos praviĝi antaŭ Vi.

3 Ĉar malamiko persekutis mian animon,

Premis al la tero mian vivon;

Li metis min en mallumon, kiel delonge mortintojn.

4 Senfortiĝas en mi mia animo,

Konsumiĝas en mi mia koro.

5 Mi rememoras la tagojn antikvajn,

Mi meditas pri ĉiuj Viaj faroj,

Mi pensas pri la faritaĵoj de Viaj manoj.

6 Mi etendas al Vi miajn manojn;

Mia animo soifas Vin kiel seka tero. Sela.

7 Rapidu, aŭskultu min, ho Eternulo, mia spirito konsumiĝas;

Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon,

Ĉar mi similiĝus al la forirantaj en la tombon.

8 Aŭdigu al mi matene Vian bonecon,

Ĉar Vin mi fidas;

Montru al mi la vojon, kiun mi devas iri,

Ĉar al Vi mi levas mian animon.

9 Savu min de miaj malamikoj, ho Eternulo;

Al Vi mi rifuĝas.

10 Instruu al mi plenumi Vian volon, ĉar Vi estas mia Dio;

Via bona spirito gvidu min sur ebena tero.

11 Pro Via nomo, ho Eternulo, lasu min vivi;

Pro Via justeco eligu mian animon el mizero.

12 Kaj pro Via favorkoreco ekstermu miajn malamikojn

Kaj pereigu ĉiujn premantojn de mia animo,

Ĉar mi estas Via sklavo.