1 Ao mestre de canto. Conforme: "A lei é como os lírios". Salmo de Asaf.

2 Escutai, ó pastor de Israel, vós que levais José como um rebanho.

3 Vós que assentais acima dos querubins mostrai vosso esplendor em presença de Efraim, Benjamim e Manassés. Despertai vosso poder, e vinde salvar-nos.

4 Restaurai-nos, ó Senhor; mostrai-nos serena a vossa face e seremos salvos.

5 Ó Deus dos exércitos, até quando vos irritareis contra o vosso povo em oração?

6 Vós o nutristes com o pão das lágrimas, e o fizestes sorver um copioso pranto.

7 Vós nos tornastes uma presa disputada dos vizinhos: os inimigos zombam de nós.

8 Restaurai-nos, ó Deus dos exércitos; mostrai-nos serena a vossa face e seremos salvos.

9 Uma vinha do Egito vós arrancastes; expulsastes povos para replantá-la.

10 O solo vós lhes preparastes; ela lançou raízes nele e se espalhou na terra.

11 As montanhas se cobriram com sua sombra, seus ramos ensombraram os cedros de Deus.

12 Até o mar ela estendeu sua ramagem, e até o rio os seus rebentos.

13 Por que derrubastes os seus muros, de sorte que os passantes a colham,

14 e a devaste o javali do mato, e sirva de pasto aos animais do campo?

15 Voltai, ó Deus dos exércitos; olhai do alto céu, vede e vinde visitar a vinha.

16 Protegei este cepo por vós plantado, este rebento que vossa mão cuidou.

17 Aqueles que a queimaram e cortaram pereçam em vossa presença ameaçadora.

18 Estendei a mão sobre o homem que escolhestes, sobre o homem que haveis fortificado.

19 E não mais de vós nos apartaremos; conservai-nos a vida e então vos louvaremos.

20 Restaurai-nos, Senhor, ó Deus dos exércitos; mostrai-nos serena a vossa face e seremos salvos.

Psalmo de Asaf.

1 Ho Dio! venis idolanoj en Vian heredon,

Malpurigis Vian sanktan templon,

Faris el Jerusalem ruinojn.

2 La kadavrojn de Viaj sklavoj ili donis kiel manĝon al la birdoj de la ĉielo,

La karnon de Viaj fideluloj al la bestoj de la tero;

3 Ili verŝis ilian sangon kiel akvon, ĉirkaŭ Jerusalem,

Kaj estis neniu, kiu ilin enterigus.

4 Ni fariĝis hontindaĵo por niaj najbaroj,

Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj.

5 Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi koleros senĉese?

Kaj Via indigno brulos, kiel fajro?

6 Elverŝu Vian koleron sur tiujn naciojn, kiuj Vin ne konas,

Kaj sur la regnojn, kiuj ne vokas Vian nomon;

7 Ĉar ili formanĝis Jakobon

Kaj dezertigis lian loĝejon.

8 Ne memoru niajn antaŭajn krimojn,

Rapide atingu nin Via favorkoreco;

Ĉar ni tre konsumiĝis.

9 Helpu nin, ho Dio de nia savo, pro la gloro de Via nomo;

Kaj savu nin kaj pardonu al ni niajn pekojn pro Via nomo.

10 Kial devas diri la popoloj: Kie estas ilia Dio?

Fariĝu konata inter la popoloj antaŭ niaj okuloj

La venĝo por la verŝita sango de Viaj sklavoj.

11 Venu al Vi la ĝemoj de la malliberuloj;

Per la grandeco de Via brako liberigu tiujn, kiuj estas kondamnitaj al morto;

12 Kaj redonu al niaj najbaroj sepoble en ilian sinon la malhonoron,

Per kiu ili malhonoris Vin, ho mia Sinjoro!

13 Kaj ni, Via popolo kaj la ŝafoj de Via paŝtataro,

Eterne Vin dankos,

De generacio al generacio ni rakontos Vian gloron.