1 Ao mestre de canto. Uma oitava abaixo. Salmo de Davi.

2 Salvai-nos, Senhor, pois desaparecem os homens piedosos, e a lealdade se extingue entre os homens.

3 Uns não têm para com os outros senão palavras mentirosas; adulação na boca, duplicidade no coração.

4 Que o Senhor extirpe os lábios hipócritas e a língua insolente.

5 Aqueles que dizem: "Dominaremos pela nossa língua, nossos lábios trabalham para nós, quem nos será senhor?".

6 Responde, porém, o Senhor: "Por causa da aflição dos humildes e dos gemidos dos pobres, irei levantar-me para lhes dar a salvação que desejam".

7 As palavras do Senhor são palavras sinceras, puras como a prata acrisolada, isenta de ganga, sete vezes depurada.

8 Vós, Senhor, haveis de nos guardar, defender-nos sempre dessa raça maléfica,

9 porque os ímpios andam de todos os lados, enquanto a vileza se ergue entre os homens.

Al la ĥorestro. De David.

1 Ĉe la Eternulo mi rifuĝas.

Kial vi diras al mia animo:

Flugu kiel birdo sur vian monton?

2 Ĉar jen la malbonuloj streĉis pafarkon,

Almetis sagon sian al la tendeno,

Por pafi kaŝe kontraŭ la honestajn korojn.

3 Kiam la fundamentoj estas detruitaj,

Kion povas fari la justulo?

4 La Eternulo estas en Sia sankta templo;

La trono de la Eternulo estas en la ĉielo;

Liaj okuloj vidas, Liaj palpebroj esploras la homidojn.

5 La Eternulo elprovas justulon;

Sed malpiulon kaj perfortemulon Lia animo malamas.

6 Sur la malpiulojn Li pluvigos brulantajn karbojn, fajron kaj sulfuron;

Brula vento estos kaliko, destinita por ili.

7 Ĉar la Eternulo estas justa, Li amas justecon;

La piulo vidos Lian vizaĝon.