1 Cantai ao Senhor um cântico novo. Cantai ao Senhor, terra inteira.
2 Cantai ao Senhor e bendizei o seu nome, anunciai cada dia a salvação que ele nos trouxe.
3 Proclamai às nações a sua glória, a todos os povos as suas maravilhas.
4 Porque o Senhor é grande e digno de todo o louvor, o único temível de todos os deuses.
5 Porque os deuses dos pagãos, sejam quais forem, não passam de ídolos. Mas foi o Senhor quem criou os céus.
6 Em seu semblante, a majestade e a beleza; em seu santuário, o poder e o esplendor.
7 Tributai ao Senhor, famílias dos povos, tributai ao Senhor a glória e a honra,
8 tributai ao Senhor a glória devida ao seu nome. Trazei oferendas e entrai nos seus átrios.
9 Adorai o Senhor, com ornamentos sagrados. Diante dele estremece a terra inteira.
10 Dizei às nações: "O Senhor é rei". E (a terra) não vacila, porque ele a sustém. Governa os povos com justiça.
11 Alegrem-se os céus e exulte a terra, retumbe o oceano e o que ele contém,
12 regozijem-se os campos e tudo o que existe neles. Jubilem todas as árvores das florestas
13 com a presença do Senhor, que vem, pois ele vem para governar a terra: julgará o mundo com justiça, e os povos segundo, a sua verdade.
1 Venu, ni kantu al la Eternulo;
Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.
2 Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado,
Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.
3 Ĉar granda Dio estas la Eternulo
Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,
4 Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero,
Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;
5 Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris,
Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.
6 Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren,
Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.
7 Ĉar Li estas nia Dio,
Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano.
Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,
8 Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba,
Kiel en la tago de Masa en la dezerto,
9 Kiam viaj patroj Min incitis,
Esploris kaj vidis Mian faron.
10 Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio,
Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta,
Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;
11 Tial Mi ĵuris en Mia kolero,
Ke ili ne venos en Mian ripozejon.