1 1. Kun. 8:27; 2. Aik. 6:18; Matt. 5:34; Ap. t. 7:48Näin sanoo Herra:
Taivas on minun valtaistuimeni,
ja maa on minun jalkojeni astinlauta.
Mikä olisi huone, jonka te minulle rakentaisitte,
mikä paikka olisi minun leposijani?
2 Ps. 34:19; Ps. 51:19; Jes. 57:15Minun käteni on kaikki nämä tehnyt,
ja niin ovat kaikki nämä syntyneet,
sanoo Herra.
Mutta minä katson sen puoleen, joka on nöyrä,
jolla on särjetty henki
ja arka tunto minun sanani edessä.
3 Joka teurastaa härän,
mutta myös tappaa miehen,
joka uhraa lampaan,
mutta myös taittaa koiralta niskan,
joka uhraa ruokauhrin,
mutta myös sian verta,
joka polttaa suitsuketta,
mutta myös ylistää epäjumalaa:
nämä ovat valinneet omat tiensä.
Ja niinkuin heidän sielunsa on mielistynyt
heidän iljetyksiinsä,
4 Sananl. 1:24; Jes. 65:12; Jer. 7:13niin minäkin valitsen heidän vaivaamisensa
ja annan heille tulla sen, mitä he pelkäävät,
koska ei kukaan vastannut, kun minä kutsuin,
koska he eivät kuulleet, kun minä puhuin,
vaan tekivät sitä, mikä on pahaa minun silmissäni,
ja valitsivat sen, mikä ei ole minulle otollista.
5 Kuulkaa Herran sana,
te, jotka olette aralla tunnolla hänen sanansa edessä:
Teidän veljenne, jotka vihaavat teitä
ja työntävät teidät luotaan minun nimeni tähden,
sanovat: "Osoittakoon Herra kunniansa,
että me näemme teidän ilonne!"
Mutta he joutuvat häpeään.
6 Metelin ääni kaupungista!
Ääni temppelistä!
Herran ääni: hän maksaa palkan vihollisillensa!
7 Ilm. 12:5Ennenkuin Siion kipuja tuntee,
hän synnyttää;
ennenkuin hänelle tuskat tulevat,
hän saa poikalapsen.
8 Kuka on sellaista kuullut,
kuka senkaltaista nähnyt?
Syntyykö maa yhden päivän kivulla,
tahi synnytetäänkö kansa yhdellä haavaa?
Siionhan tunsi kipuja
ja samalla jo synnytti lapsensa.
9 Minäkö avaisin kohdun
sallimatta synnyttää, sanoo Herra,
tahi minäkö, joka saatan synnyttämään,
sulkisin kohdun?
10 Iloitkaa Jerusalemin kanssa
ja riemuitkaa hänestä kaikki,
jotka häntä rakastatte;
iloitsemalla iloitkaa hänen kanssaan,
te, jotka olette hänen tähtensä surreet,
11 että imisitte ja tulisitte ravituiksi
hänen lohdutuksensa rinnoista,
että joisitte ja virkistyisitte
hänen kunniansa runsaudesta.
12 Jes. 48:18; Jes. 49:22; Jes. 60:16Sillä näin sanoo Herra:
Minä ohjaan hänen tykönsä rauhan niinkuin virran
ja kansojen kunnian niinkuin tulvajoen.
Ja te saatte imeä,
kainalossa teitä kannetaan,
ja polvilla pitäen teitä hyväillään.
13 Jes. 49:13Niinkuin äiti lohduttaa lastansa,
niin minä lohdutan teitä,
ja Jerusalemissa te saatte lohdutuksen.
14 Te näette sen, ja teidän sydämenne iloitsee,
ja teidän luunne virkistyvät kuin vihanta ruoho;
ja Herran käsi tulee tunnetuksi
hänen palvelijoissansa,
mutta vihollistensa hän antaa tuntea vihansa.
15 2. Tess. 1:8; 2. Piet. 3:7Sillä katso, Herra tulee tulessa,
ja hänen vaununsa ovat kuin myrskytuuli;
ja hän antaa vihansa purkautua hehkussa
ja nuhtelunsa tulenliekeissä.
16 Ilm. 19:20Herra käy tuomiolle kaiken lihan kanssa
tulella ja miekallaan;
ja Herran surmaamia on oleva paljon.
17 Jes. 65:3Jotka pyhittäytyvät ja puhdistautuvat
puutarha-menoja varten,
seuraten miestä, joka on heidän keskellänsä,
jotka syövät sianlihaa
ja muuta inhottavaa sekä hiiriä,
niistä kaikista tulee loppu, sanoo Herra.
18 Miika 4:11Minä tunnen heidän tekonsa ja ajatuksensa. Aika tulee, että minä kokoan kaikki kansat ja kielet, ja he tulevat ja näkevät minun kunniani. 19 Ja minä teen tunnusteon heidän keskellänsä ja lähetän pakoonpäässeitä heidän joukostansa pakanain tykö Tarsiiseen, Puuliin ja Luudiin, jousenjännittäjäin tykö, Tuubaliin ja Jaavaniin, kaukaisiin merensaariin, jotka eivät ole kuulleet minusta kerrottavan eivätkä nähneet minun kunniaani, ja he ilmoittavat minun kunniani pakanain keskuudessa. 20 3. Moos. 2:1; Jes. 43:5; Jes. 49:12,22Ja he tuovat kaikki teidän veljenne kaikista kansoista uhrilahjana Herralle hevosilla, vaunuilla, kantotuoleilla, muuleilla ja ratsukameleilla minun pyhälle vuorelleni Jerusalemiin, sanoo Herra, niinkuin israelilaiset tuovat ruokauhrin puhtaassa astiassa Herran temppeliin. 21 1. Piet. 2:5Ja heitäkin minä otan leeviläisiksi papeiksi, sanoo Herra.
22 Jes. 65:17; Jer. 31:35; 2. Piet. 3:13; Ilm. 21:1Niinkuin uudet taivaat ja uusi maa, jotka minä teen, pysyvät minun kasvojeni edessä, sanoo Herra, niin pysyy teidän siemenenne ja teidän nimenne. 23 Sak. 14:16Joka kuukausi uudenkuun päivänä ja joka viikko sapattina tulee kaikki liha kumartaen rukoilemaan minua, sanoo Herra. 24 Dan. 12:2; Mark. 9:48Ja he käyvät ulos katselemaan niiden miesten ruumiita, jotka ovat luopuneet minusta; sillä heidän matonsa ei kuole, eikä heidän tulensa sammu, ja he ovat kauhistukseksi kaikelle lihalle.
1 Assim diz o Senhor:
O céu é o meu trono,
e a terra o escabelo dos meus pés;
que casa me edificaríeis vós?
E qual seria o lugar
do meu descanso?
2 Porque a minha mão fez todas estas coisas,
e assim todas elas foram feitas,
diz o Senhor;
mas para esse olharei,
para o pobre
e abatido de espírito,
e que treme
da minha palavra.
3 Quem mata um boi é como o que tira a vida de um homem;
quem sacrifica um cordeiro é como o que degola um cão;
quem oferece uma oblação é como o que oferece sangue de porco;
quem queima incenso
em memorial é como o que bendiz a um ídolo;
também estes escolhem os seus próprios caminhos,
e a sua
alma se deleita nas suas abominações.
4 Também eu escolherei as suas calamidades,
farei vir sobre eles os seus temores;
porquanto clamei
e ninguém respondeu,
falei e não escutaram;
mas fizeram o que era mau aos meus olhos,
e escolheram aquilo
em que eu
não tinha
prazer.
5 Ouvi a palavra do Senhor,
os que tremeis
da sua palavra. Vossos irmãos,
que vos odeiam
e que
para longe vos lançam por amor
do meu nome, dizem:
Seja glorificado o Senhor,
para que vejamos a vossa alegria;
mas eles
serão
confundidos.
6 Uma voz de grande rumor virá
da cidade, uma voz
do templo, a voz do Senhor,
que dá o pago aos
seus inimigos.
7 Antes que estivesse de parto,
deu à luz; antes
que lhe viessem as dores,
deu à luz um menino.
8 Quem jamais ouviu tal
coisa? Quem viu coisas
semelhantes? Poder-se-ia fazer nascer uma terra num só dia? Nasceria uma nação
de uma só vez?
Mas Sião esteve
de parto
e já deu
à luz seus
filhos.
9 Abriria eu a madre,
e não geraria? diz o Senhor;
geraria eu,
e fecharia
a madre?
diz o teu Deus.
10 Regozijai-vos com Jerusalém,
e alegrai-vos por ela,
vós todos os que a amais;
enchei-vos por ela de alegria,
todos os
que por ela pranteastes;
11 Para que mameis,
e vos farteis dos peitos
das suas consolações;
para que sugueis,
e vos deleiteis
com a abundância da sua glória.
12 Porque assim diz o Senhor:
Eis que estenderei
sobre ela a paz
como um rio,
e a glória dos gentios
como um ribeiro que transborda;
então mamareis,
ao colo vos trarão,
e sobre os joelhos
vos afagarão.
13 Como alguém a quem consola sua mãe,
assim eu vos consolarei;
e em Jerusalém vós
sereis consolados.
14 E vós vereis
e alegrar-se-á o vosso coração,
e os vossos ossos reverdecerão
como a erva tenra;
então a mão
do Senhor será notória aos seus servos,
e ele se indignará
contra os seus
inimigos.
15 Porque, eis que o Senhor virá
com fogo;
e os seus carros
como um torvelinho;
para tornar a sua ira
em furor, e a sua repreensão
em chamas de fogo.
16 Porque com fogo e
com a sua espada entrará o Senhor
em juízo com toda a carne;
e os mortos
do Senhor serão
multiplicados.
17 Os que se santificam, e se purificam, nos jardins uns após outros; os que comem carne de porco, e a abominação, e o rato, juntamente serão consumidos, diz o Senhor.
18 Porque conheço as suas obras e os seus pensamentos; vem o dia em que ajuntarei todas as nações e línguas; e virão e verão a minha glória. 19 E porei entre eles um sinal, e os que deles escaparem enviarei às nações, a Társis, Pul, e Lude, flecheiros, a Tubal e Javã, até às ilhas de mais longe, que não ouviram a minha fama, nem viram a minha glória; e anunciarão a minha glória entre os gentios. 20 E trarão a todos os vossos irmãos, dentre todas as nações, por oferta ao Senhor, sobre cavalos, e em carros, e em liteiras, e sobre mulas, e sobre dromedários, trarão ao meu santo monte, a Jerusalém, diz o Senhor; como quando os filhos de Israel trazem as suas ofertas em vasos limpos à casa do Senhor. 21 E também deles tomarei a alguns para sacerdotes e para levitas, diz o Senhor.
22 Porque, como os novos céus,
e a nova terra,
que hei de fazer,
estarão diante da minha face,
diz o Senhor,
assim também há
de estar a vossa posteridade
e o vosso nome.
23 E será que desde uma lua nova até
à outra,
e desde um sábado até
ao outro,
virá toda a carne a adorar perante mim,
diz o Senhor.
24 E sairão, e verão os cadáveres dos homens que prevaricaram contra mim; porque o seu verme nunca morrerá, nem o seu fogo se apagará; e serão um horror a toda a carne.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!