30 דערום װעל איך איטלעכן לױט זײַנע װעגן אײַך משפּטן, הױז פֿון יִשׂרָאֵל, זאָגט אֲדֹנָי ה׳. קערט צוריק און קערט אײַך אום פֿון אַלע אײַערע פֿאַרברעכן, און זאָל עס אײַך נישט זײַן פֿאַר אַ שטרױכלונג צו זינד. 31 װאַרפֿט אַראָפּ פֿון אײַך אַלע אײַערע פֿאַרברעכן װאָס איר האָט פֿאַרבראָכן מיט זײ, און מאַכט אײַך אַ נײַ האַרץ, און אַ נײַ גײַסט; נאָך װאָס זאָלט איר שטאַרבן, הױז פֿון יִשׂרָאֵל? 32 װאָרעם איך באַגער נישט דעם טױט פֿון דעם װאָס שטאַרבט, זאָגט אֲדֹנָי ה׳; דערום קערט אײַך אום, און בלײַבט לעבן.