1 [A Song, a Psalm for the sons of Korah. To the chief Musician. Upon Mahalath Leannoth. An instruction. Of Heman the Ezrahite.] Jehovah, God of my salvation, I have cried by day {and} in the night before thee.2 Let my prayer come before thee; incline thine ear unto my cry.3 For my soul is full of troubles, and my life draweth nigh to Sheol.4 I am reckoned with them that go down into the pit; I am as a man that hath no strength:5 Prostrate among the dead, like the slain that lie in the grave; whom thou rememberest no more, and who are cut off from thy hand.6 Thou hast laid me in the lowest pit, in dark places, in the deeps.7 Thy fury lieth hard upon me, and thou hast afflicted {me} with all thy waves. Selah.8 Thou hast put my familiar friends far from me; thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.9 Mine eye consumeth by reason of affliction. Upon thee, Jehovah, have I called every day; I have stretched out my hands unto thee.10 Wilt thou do wonders to the dead? shall the shades arise and praise thee? Selah.11 Shall thy loving-kindness be declared in the grave? thy faithfulness in Destruction?12 Shall thy wonders be known in the dark? and thy righteousness in the land of forgetfulness?13 But as for me, Jehovah, I cry unto thee, and in the morning my prayer cometh before thee.14 Why, O Jehovah, castest thou off my soul? {why} hidest thou thy face from me?15 I am afflicted and expiring from my youth up; I suffer thy terrors, {and} I am distracted.16 Thy fierce anger hath gone over me; thy terrors have brought me to nought:17 They have surrounded me all the day like water; they have compassed me about together.18 Lover and associate hast thou put far from me: my familiar friends are darkness.
1 'n Lied, 'n Psalm van die kinders van Korag, Vir die musiekleier; op die wysie van: "M halat leannot." 'n Onderwysing van Heman, die Esrahiet.2 HERE, God van my heil, bedags roep ek, in die nag is dit voor U.3 Laat my gebed voor u aangesig kom, neig u oor tot my smeking.4 Want my siel is sat van teëspoede, en my lewe raak aan die doderyk.5 Ek word gereken by die wat in die kuil neerdaal; ek het geword soos 'n man sonder krag,6 vrygelaat onder die dooies, soos die wat verslaan is, wat in die graf lê, aan wie U nie meer dink nie, en wat afgesny is van u hand.7 U het my gesit in die kuil diep daaronder, in duisternisse, in dieptes.8 U grimmigheid rus op my, en U druk my neer met al u golwe. Sela.9 U het my bekendes ver van my verwyder, my iets afskuweliks gemaak vir hulle; ek is ingesluit en kan nie uitkom nie.10 My oog vergaan van ellende. HERE, ek roep U aan die hele dag deur, ek brei my hande na U uit.11 Kan U aan die dooies 'n wonder doen? Of kan skimme opstaan, kan hulle U loof? Sela.12 Kan u goedertierenheid vertel word in die graf, u trou in die plek van vertering?13 Kan u wondermag in die duisternis bekend word en u geregtigheid in die land van vergetelheid?14 Maar ,k, HERE, roep U aan om hulp, en in die môre kom my gebed U tegemoet.15 HERE, waarom verstoot U my siel, verberg U u aangesig vir my?16 Van jongs af is ek ellendig en klaar om te sterwe; ek dra u verskrikkinge, ek is radeloos.17 U toorngloed het oor my gegaan; u verskrikkinge vernietig my;18 die hele dag omring hulle my soos water, saam omsingel hulle my. [ (Psalms 88:19) U het vriend en metgesel ver van my verwyder; my bekendes is duisternis. ]