1 [To the chief Musician, to Jeduthun. A Psalm of David.] I said, I will take heed to my ways, that I sin not with my tongue: I will keep my mouth with a muzzle, while the wicked is before me.2 I was dumb with silence, I held my peace from good; and my sorrow was stirred.3 My heart burned within me; the fire was kindled in my musing: I spoke with my tongue,4 Make me to know, Jehovah, mine end, and the measure of my days, what it is: I shall know how frail I am.5 Behold, thou hast made my days {as} hand-breadths, and my lifetime is as nothing before thee; verily, every man, {even} the high placed, is altogether vanity. Selah.6 Verily, man walketh in a vain show; verily they are disquieted in vain; he heapeth up {riches}, and knoweth not who shall gather them.7 And now, what wait I for, Lord? my hope is in thee.8 Deliver me from all my transgressions; make me not the reproach of the foolish.9 I was dumb, I opened not my mouth; for *thou* hast done {it}.10 Remove thy stroke away from me: I am consumed by the blow of thy hand.11 When thou with rebukes dost correct a man for iniquity, thou makest his beauty to consume away like a moth: surely, every man is vanity. Selah.12 Hear my prayer, Jehovah, and give ear unto my cry; be not silent at my tears: for I am a stranger with thee, a sojourner, like all my fathers.13 Look away from me, and let me recover strength, before I go hence and be no more.
1 Vir die musiekleier; vir Jedutun. 'n Psalm van Dawid.2 Ek het gesê: Ek wil my weë bewaar, sodat ek nie sondig met my tong nie; ek wil my mond in toom hou solank as die goddelose nog voor my is.3 Ek was stom in stilte, ek het geswyg, ver van die goeie af; maar my smart is aangewakker.4 My hart het warm geword in my binneste; 'n vuur het ontvlam by my gesug; ek het gespreek met my tong:5 HERE, maak my einde aan my bekend en wat die maat van my dae is; laat my weet hoe verganklik ek is.6 Kyk, U het my dae 'n paar handbreedtes gemaak, en my leeftyd is soos niks voor U nie; ja, as pure nietigheid staan elke mens daar! Sela.7 Waarlik, die mens wandel as skadubeeld rond; ja, hulle woel verniet; hulle stapel op en weet nie wie dit sal insamel nie.8 En nou, wat verwag ek, o Here? My hoop is op U.9 Red my van al my oortredinge; maak my nie 'n smaad van die dwaas nie.10 Ek is stom, ek sal my mond nie oopmaak nie; want U het dit gedoen.11 Neem u plaag van my weg; ek vergaan vanweë die bestryding van u hand.12 Tugtig U die mens met strawwe oor die ongeregtigheid, dan laat U sy skoonheid vergaan soos deur 'n mot; ja, elke mens is 'n asemtog! Sela.13 Hoor, HERE, my gebed, en luister na my hulpgeroep; swyg nie by my trane nie; want ek is 'n vreemdeling by U, 'n bywoner soos al my vaders. [ (Psalms 39:14) Wend u oog van my af, dat ek vrolik kan word voordat ek heengaan en daar nie meer is nie. ]