1 [An instruction: of Asaph.] Why, O God, hast thou cast off for ever? {why} doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?2 Remember thine assembly, which thou hast purchased of old, which thou hast redeemed {to be} the portion of thine inheritance, this mount Zion, wherein thou hast dwelt.3 Lift up thy steps unto the perpetual desolations: everything in the sanctuary hath the enemy destroyed.4 Thine adversaries roar in the midst of thy place of assembly; they set up their signs {for} signs.5 {A man} was known as he could lift up axes in the thicket of trees;6 And now they break down its carved work altogether, with hatchets and hammers.7 They have set on fire thy sanctuary, they have profaned the habitation of thy name to the ground.8 They said in their heart, Let us destroy them together: they have burned up all *God's places of assembly in the land.9 We see not our signs; there is no more any prophet, neither is there among us any that knoweth how long.10 How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy contemn thy name for ever?11 Why withdrawest thou thy hand, and thy right hand? {pluck it} out of thy bosom: consume {them}.12 But God is my king of old, accomplishing deliverances in the midst of the earth.13 *Thou* didst divide the sea by thy strength; thou didst break the heads of the monsters on the waters:14 *Thou* didst break in pieces the heads of leviathan, thou gavest him to be meat to those that people the desert.15 *Thou* didst cleave fountain and torrent, *thou* driedst up ever-flowing rivers.16 The day is thine, the night also is thine; *thou* hast prepared the moon and the sun:17 *Thou* hast set all the borders of the earth; summer and winter-*thou* didst form them.18 Remember this, that an enemy hath reproached Jehovah, and a foolish people have contemned thy name.19 Give not up the soul of thy turtle-dove unto the wild beast; forget not the troop of thine afflicted for ever.20 Have respect unto the covenant; for the dark places of the earth are full of the dwellings of violence.21 Oh let not the oppressed one return ashamed; let the afflicted and needy praise thy name.22 Rise up, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee all the day;23 Forget not the voice of thine adversaries: the tumult of those that rise up against thee ascendeth continually.

1 'n Onderwysing van Asaf. o God, waarom het U vir altyd verstoot? Waarom rook u toorn teen die skape van u weide?2 Dink aan u vergadering wat U in die voortyd verwerf het, wat U verlos het om die stam van u erfdeel te wees, aan die berg Sion waar U op gewoon het.3 Hef u voete op na die ewige puinhope: alles het die vyand in die heiligdom verniel.4 U teëstanders het binne-in u vergaderplek gebrul; hulle het hul tekens as tekens gestel.5 Dit lyk soos wanneer iemand byle omhoog hef in 'n digte plek bome.6 En nou -- die houtsnywerk daarvan het hulle alles met byl en hamers stukkend geslaan.7 Hulle het u heiligdom aan die brand gesteek; tot die grond toe het hulle die woonplek van u Naam ontheilig.8 Hulle het in hul hart gesê: Laat ons hulle almal saam onderdruk! Hulle het al die vergaderplekke van God in die land verbrand.9 Ons sien nie ons tekens nie; daar is geen profeet meer nie, en by ons is daar niemand wat weet hoe lank nie.10 Hoe lank, o God, sal die teëstander smaad aandoen, sal die vyand u Naam vir altyd verag?11 Waarom trek U u hand, ja, u regterhand, terug? Trek dit uit u boesem! Vernietig!12 Nogtans is God my Koning van die voortyd af, wat verlossinge werk op die aarde.13 U het deur u sterkte die see geklief; U het die koppe van die seemonsters op die waters verbreek.14 U het die koppe van die Levi tan verbrysel; U het hom gegee as voedsel vir 'n volk -- vir woestyndiere.15 U het fontein en stroom oopgeslaan; U het standhoudende riviere laat opdroog.16 Aan U behoort die dag, aan U behoort ook die nag; U het hemelligte en son vasgestel.17 U het al die grense van die aarde bepaal; somer en winter, U het hulle geformeer.18 Dink hieraan: Die vyand het die HERE gesmaad, en 'n dwase volk het u Naam verag.19 Gee aan die wilde diere die siel van u tortelduif nie oor nie; vergeet nie vir altyd die lewe van u ellendiges nie.20 Aanskou die verbond, want die donker plekke van die land is vol wonings van geweld.21 Laat die verdrukte nie beskaamd terugkom nie; laat die ellendige en behoeftige u Naam prys.22 Staan op, o God, verdedig u saak; dink aan die smaad wat U die hele dag aangedoen word deur 'n dwaas.23 Vergeet nie die geroep van u teëstanders nie -- die rumoer van u opstandige vyande, wat altyddeur opgaan!