1 Beannaich an Tighearna, O m’anam! A Thighearna mo Dhia, tha thusa ro-mhòr; le urram agus mòralachd tha thusa air do sgeadachadh.

2 Tha thu a’ cur solais umad mar thrusgan, a’ sìneadh a-mach nan nèamh mar chùirtean.

3 Tha e a’ leagadh sailthean a sheòmraichean anns na h-uisgeachan, a’ dèanamh nan neul nan carbad dha fhèin, a’ siubhal air sgiathan na gaoithe;

4 A’ dèanamh a ainglean nan spioradan, a luchd-frithealaidh nan teine lasrach.

5 Shuidhich e an talamh air a bhunaitean, a-chum nach gluaiste e gu bràth.

6 Leis an doimhneachd, mar le trusgan, chòmhdaich thu e; sheas na h-uisgeachan os cionn nam beann.

7 Od achmhasan-sa theich iad, o ghuth do thàirneanaich ghreas iad romhpa.

8 Chaidh iad suas ri taobh nam beann; chaidh iad sìos air feadh nan gleann don àite a dh’òrdaich thusa dhaibh.

9 Shuidhich thu crìoch air nach tèid iad thairis, a-chum nach till iad a-rìs a chòmhdachadh na talmhainn.

10 Tha e a’ cur thobraichean anns na gleanntan, a tha a’ ruith air feadh nam beann.

11 Bheir iad deoch do uile bheathaichean na machrach; caisgidh na h-asail fhiadhaich an ìotadh.

12 Am fagas dhaibh còmhnaichidh eunlaith nan speur, a bhios a’ seinn am measg nan geug.

13 Uisgichidh e na beanntan o a sheòmraichean; le toradh a ghnìomh sàsaichear an talamh.

14 Bheir e air feur fàs don sprèidh, agus air luibh a-chum seirbhis an duine, a-chum aran a thabhairt as an talamh,

15 Agus fìon a nì cridhe an duine subhach, ola a nì a ghnùis dealrach, agus aran a neartaicheas cridhe an duine.

16 Tha craobhan an Tighearna làn brìgh, seudair Lebanoin a shuidhich e,

17 Far an dèan na h-eòin an neadan; aig an storc tha na craobhan giuthais mar ionad-tàimh.

18 Tha na beanntan àrda nan tèarmann do na gobhair fhiadhaich, na creagan do na coineanan.

19 Rinn e a’ ghealach airson aimsirean; is aithne don ghrèin mar a laigheas i.

20 Nì thu dorchadas, agus tha an oidhche ann; an sin snàigidh uile bheathaichean na coille a-mach.

21 Beucaidh na leòmhainn òga airson cobhartaich, agus ag iarraidh am bìdh air Dia.

22 Eiridh a’ ghrian, cruinnichidh iad le chèile, agus nan àitean-tàimh laighidh iad.

23 Thèid an duine a-mach gu a obair, agus gu a shaothair gu feasgar.

24 Cia lìonmhor d’obraichean, a Thighearna! Ann an gliocas rinn thu iad gu lèir; tha an talamh làn led shaoibhreas.

25 Mar an ceudna an cuan seo a tha mòr agus farsaing, anns a bheil creutairean snàigeach gun àireamh, araon beathaichean beaga agus mòra.

26 An sin siùbhlaidh na longan, agus an Lebhiatan sin a dhealbh thu gu bhith a’ sùgradh ann.

27 Feithidh iad sin uile ortsa, a-chum gun toir thu dhaibh am biadh na thràth.

28 Bheir thusa dhaibh, cruinnichidh iadsan; fosglaidh tu do làmh; sàsaichear iad le math.

29 Falaichidh tu do ghnùis, bidh iad fo amhluadh; bheir thu uapa an deò, eugaidh iad, agus tillidh iad rin ùir.

30 Cuiridh tu a-mach do spiorad, cruthaichear iad; agus ath-nuadhaichidh tu aghaidh na talmhainn.

31 Mairidh glòir an Tighearna gu bràth; nì an Tighearna gàirdeachas na obraichean.

32 Seallaidh e air an talamh, agus criothnaichidh e; beanaidh e ris na beanntan, agus bidh deatach dhiubh.

33 Seinnidh mise don Tighearna an cian as beò mi; canaidh mi moladh dom Dhia fhads a bhios bith agam.

34 Bidh mo smuaintean air milis; nì mi gàirdeachas anns an Tighearna.

35 Sgriosar peacaich a-mach as an talamh, agus cha bhi na h-aingidh ann nas mò. Beannaich an Tighearna, O m’anam. Molaibh-se an Tighearna.