1 Is beannaichte esan don do mhaitheadh a easaontas, da bheil a pheacadh air a fhalach.
2 Is beannaichte an duine nach cuir an Tighearna euceart as a leth, agus aig nach eil cealg na spiorad.
3 Nuair a bha mi am thosd, laigh aois air mo chnàmhan lem bhùireadh fad an là.
4 Oir a là agus a dh’oidhche bha do làmh trom orm; tha mo bhrìgh air a h-atharrachadh gu tiormachd an t-samhraidh. Selah.
5 Dh’aidich mi mo pheacadh dhut, agus cha do cheil mi m’euceart. Thubhairt mi, Aidichidh mi m’easaontais don Tighearna, agus mhaith thusa cionta mo pheacaidh. Selah.