1 Ungā e koutou ngā reme
ki te rangatira o te whenua,
i Hera i te koraha,
ki te maunga o te tamāhine a Hiona.
2 Kei te manu hāereere noa hoki,
kei te mea i makā mai i te kōhanga,
i te rite o ngā tamāhine a Moapa
i ngā kauanga i Aranona.
3 "Kia takoto te whakaaro,
whakaritea te whakawā.
Ko tōu whakamarumaru i te poutūmārōtanga
kia rite ki te pō;
hunā te hunga i peia;
kaua te ātiutiu noa e whakaaturia.
4 Tukua āku whati kia noho ki a koe; tēnā ko Moapa,
ko koe hei piringa mō rātou kei mate i te kaipāhua."
Kua kore hoki te kaiwhakatē,
mutu pū tā te kaipāhua,
kua poto atu ngā kaiwhakatupu kino i runga i te whenua,
5 ā, ka whakapūmautia he torōna i runga i te tohu tangata;
ka nohoia e tētahi i runga i te pono,
i roto anō i te tēneti o Rāwiri;
me te whakawā, me te rapu i te tikanga o te whakawā,
he hohoro hoki ki te mahi i te tika.
6 Kua rongo tātou ki te whakakake o Moapa –
nui atu tōna whakakake, ki tōna whakapehapeha,
ki tōna whakakake, ki tōna pukuriri –
kāhore he tikanga o āna whakamanamana.
7 Mō reira ka auē a Moapa
ki a Moapa, ka auē katoa.
Ka tangi koutou ki ngā keke karepe o Kiriharehete,
kua mōtī rawa.
8 Kua kahakore hoki ngā māra o Hehepona,
me te wāina o Hipima;
he mea whatiwhati nā ngā rangatira o ngā iwi
ōna wāina pai rawa,
i tae nei ki Iatere rawa,
i toro haere atu ki te koraha.
I toha haere ōna peka,
i whiti ki tērā taha o te moana.
9 Mō reira ka tangihia e ahau te wāina o Hipima,
kei te tangi mō Iatere te rite.
Ka whakamākūkū ahau i a koe ki ōku roimata,
e Hehepona, e Ereare;
kua tau hoki te hāmama o te pakanga ki runga ki āu hua raumati,
ki runga ki tāu tapahanga wīti.
10 Kua tangohia atu te hari, me te koa i te māra mōmona;
kāhore hoki he waiata i ngā māra wāina, kāhore he iere harakoa;
e kore ngā kaitakahi e takahi wāina i ā rātou poka wāina;
kua whakamutua e ahau te hāmama o te mahinga wāina.
11 Nā reira, ānō he hāpa ōku whēkau e tangi ana ki a Moapa,
a roto i ahau ki Kiriharehe.
12 Nā, ka puta mai a Moapa,
ka māuiui i runga i te wāhi tiketike,
ā, ka haere ki tōna wāhi tapu īnoi ai,
heoi e kore e taea e ia.
13 Ko te kupu tēnei i kōrerotia e Ihowā mō Moapa i mua. 14 Engari kua kōrero a Ihowā ināianei, kua mea: "Kia toru ngā tau, kia rite ki ngā tau o te kaimahi, ka whakahāweatia te korōria o Moapa, me tōna mano tini; ā, ko te toenga he iti rawa, he kāhore noa iho."
1 ENVIAD 16.1 2 R. 3.4.cordero al enseñoreador de la tierra, desde la Piedra del desierto al monte de la hija de Sión.
2 Y será que cual ave espantada que se huye de su nido, así serán las hijas de Moab en los vados de 16.2 Nm. 21.13,14,24,26,28.Arnón.
3 Reune consejo, haz juicio; 16.3 cp. 4.6.pon tu sombra en medio del día como la noche: esconde los desterrados, no entregues á los que andan errantes.
4 Moren contigo mis desterrados, oh Moab; séles escondedero de la presencia del destruidor: porque el atormentador fenecerá, el destruidor tendrá fin, el hollador será consumido de sobre la tierra.
5 Y dispondráse trono en misericordia; y 16.5 Lc. 1.33.sobre él se sentará firmemente, en el tabernáculo de David, 16.5 Sal. 72.2.quien juzgue y busque el juicio, y apresure la justicia.
6 Oído 16.6 Jer. 48.29.hemos la soberbia de Moab, por extremo soberbio; su soberbia y su arrogancia, y su altivez; mas 16.6 cp. 28.15.sus mentiras no serán firmes.
7 Por tanto aullará 16.7 Jer. 48.20,31.Moab, todo él aullará: gemiréis por los fundamentos de 16.7 2 R. 3.25.Kir-hareseth, en gran manera heridos.
8 Porque los campos 16.8 cp. 15.4.de Hesbón fueron talados, y las vides de Sibma; señores de gentes hollaron sus generosos sarmientos; habían llegado hasta 16.8 Nm. 21.32.Jazer, y extendídose por el desierto; extendiéronse sus plantas, pasaron la mar.
9 Por lo cual lamentaré con lloro de Jazer la viña de Sibma; embriagarte hé de mis lágrimas, oh Hesbón y Eleale: porque sobre tus cosechas y sobre tu siega caerá la algazara.
10 Quitado es el gozo 16.10 Jer. 48.33.y la alegría del campo fértil; en las viñas no cantarán, ni se regocijarán; no pisará vino en los lagares el pisador: la canción he hecho cesar.
11 Por tanto 16.11 cp. 16.5 y 63.15. Jer. 48.36.mis entrañas sonarán como arpa acerca de Moab, y mi interior en orden á Kir-hareseth.
12 Y acaecerá, que cuando Moab pareciere que está cansado 16.12 cp. 15.2.sobre los altos, entonces vendrá á su santuario á orar, y no le valdrá.
13 Esta es la palabra que pronunció Jehová sobre Moab 16.13 Am. 2.1-3.desde aquel tiempo.
14 Empero ahora Jehová ha hablado, diciendo: Dentro de tres años, 16.14 cp. 21.16.como años de mozo de soldada, será abatida la gloria de Moab, con toda su grande multitud: y los residuos serán pocos, pequeños, y no fuertes.