1 Ko te kupu i kitea e Ihāia tama a Āmoho mō Hūrā rāua ko Hiruhārama.
2 Nā tēnei ake, kei ngā rā whakamutunga,
ka whakapūmautia te maunga
i tō Ihowā whare ki te tihi o ngā maunga,
ka whakanekehia ake anō ki runga i ngā pukepuke;
ā, ka rere ngā iwi katoa ki reira.
3 Ka haere hoki ngā iwi maha, ka mea,
"Haere mai, tātou ka haere ki runga ki te maunga o Ihowā,
ki te whare o te Atua o Hākopa;
ka whakaakona tātou e ia ki āna ara,
ka haere hoki tātou i āna huarahi."
Nō te mea ka puta mai te ture i Hiona,
me te kupu a Ihowā i Hiruhārama.
4 Ka whakarite hoki ia i ngā whakawā a ngā iwi,
ka rīria anō e ia ngā iwi maha;
nā, ka patupatua e rātou ā rātou hoari hei hea parau,
ā rātou tao hei mea tapahi manga.
E kore tētahi iwi e hāpai hoari ki tētahi iwi,
mutu pū tā rātou ako ki te whawhai.
5 E te whare o Hākopa, haere mai,
tēnā tātou ka haere i tō Ihowā mārama!
6 Kua whakarērea nei e koe tāu iwi,
te whare o Hākopa.
Nō te mea kei te kī rātou i ngā tikanga mai nō te rāwhiti,
ā, he tohunga māori rātou, he pērā me ngā Pirihitini,
e papaki ringa ana hoki rātou me ngā tamariki a rau o iwi.
7 Kī tonu hoki tō rātou whenua i te hiriwa, i te kōura,
ā, kāhore he mutunga o ō rātou taonga;
kapi tonu hoki tō rātou whenua i te hōiho,
ā, kāhore he mutunga o ō rātou hāriata.
8 Ko tō rātou whenua kī tonu i te whakapakoko;
e koropiko ana rātou ki te mahi a ō rātou ringa,
ki tā ō rātou maihao i hanga ai.
9 Ā, e whakapikoa ana te tangata ware,
e whakaititia ana te tangata nui –
mō reira kaua rātou e tohungia.
10 E tomo ki roto ki te kāmaka,
e huna ki roto ki te puehu,
i te wehi ki a Ihowā,
i te korōria o tōna nui.
11 Ka whakaititia ngā kanohi whakapehapeha o te tangata,
ka whakapikoa iho anō hoki te whakakake o ngā tāngata,
ā, ko Ihowā anake e whakanuia i taua rā.
12 Nō te mea ka tae iho he rā nō Ihowā o ngā mano
ki te hunga whakapehapeha, ki te hunga whakakake katoa,
ki te hunga katoa kua neke ake, ā, ka whakaititia iho;
13 ki ngā hīta katoa anō o Repanōna
kua tiketike, kua neke ake,
ki ngā oki katoa anō o Pahana;
14 ki ngā maunga tiketike katoa,
ki ngā pukepuke katoa kua pūrero ki runga;
15 ki ngā pourewa tiketike katoa,
ki ngā taiepa kaha katoa anō hoki;
16 ki ngā kaipuke katoa o Tarahihi,
ki ngā whakaahua katoa e minaminatia ana.
17 Ā, e whakapikoa iho tō te tangata whakapehapeha,
e whakaititia iho ana anō hoki te whakakake o ngā tāngata,
ko Ihowā anake e whakanuia i taua rā.
18 Ā, ka ngaro whakarere ngā whakapakoko.
19 Ā, ka haere ngā tāngata ki ngā ana o ngā kāmaka,
ki ngā rua o te whenua,
i te wehi ki a Ihowā,
i te korōria o tōna nui,
ina whakatika ia ki te rure kaha i te whenua.
20 Ā taua rā ka ākiritia atu e te tangata
āna whakapakoko hiriwa me āna whakapakoko kōura
i hangā e rātou hei koropikotanga māna,
ki ngā kiore, ki ngā pekapeka;
21 haere ai ki ngā ana o ngā kōhatu,
ki ngā kapiti o ngā kāmaka,
i te wehi ki a Ihowā,
i te korōria o tōna nui,
ina whakatika ia ki te rurerure i te whenua.
22 Kāti tā koutou mea ki te tangata
kei ōna pongaponga nei tōna manawa;
kia pēhea hoki te whakaaro ki a ia?
1 LO que 2.1 cp. 1.1.vió Isaías, hijo de Amoz, tocante á Judá y á Jerusalem.
2 Y 2.2 Hasta ver. 4, Mi. 4.1-3.acontecerá 2.2 Gn. 49.1.en lo postrero de los tiempos, que será confirmado el monte de la casa de Jehová por cabeza de los montes, y será ensalzado sobre los collados, 2.2 cp. 27.13. Lc. 24.47.y correrán á él todas las gentes.
3 Y vendrán muchos pueblos, y dirán: 2.3 Jer. 31.6. Zac. 8.21,23.Venid, y subamos al monte de Jehová, á la casa del Dios de Jacob; y nos enseñará en sus caminos, y caminaremos por sus sendas. Porque de Sión saldrá la ley, y de Jerusalem la palabra de Jehová.
4 Y juzgará entre las gentes, y reprenderá á muchos pueblos; y 2.4 Jl. 3.10.volverán sus espadas en rejas de arado, y sus lanzas en hoces: no alzará espada gente contra gente, 2.4 Sal. 46.9. Os. 2.18. Zac. 9.10.ni se ensayarán más para la guerra.
5 Venid, oh casa de Jacob, y caminemos á la luz de Jehová.
6 Ciertamente tú has dejado tu pueblo, la casa de Jacob, porque son henchidos de oriente, y 2.6 Dt. 18.14.de agoreros, 2.6 2 R. 1.2.como los Filisteos; y en hijos ajenos descansan.
7 Su tierra 2.7 Dt. 17.16.está llena de plata y oro, sus tesoros no tienen fin. También está su tierra llena de caballos; ni sus carros tienen número.
8 Además 2.8 Jer. 2.28.está su tierra llena de ídolos, y á la obra de sus manos se han arrodillado, á lo que fabricaron sus dedos.
9 2.9 vers. 11,17 . cp. 5.15.Y hase inclinado el hombre, y el varón se ha humillado: por tanto no los perdonarás.
10 Métete en la piedra, 2.10 vers. 19,21. Ap. 6.15.escóndete en el polvo, de la presencia 2.10 2 Ts. 1.9.espantosa de Jehová y del resplandor de su majestad.
11 2.11 ver. 17 . cp. 13.11.La altivez de los ojos del hombre será abatida, y la soberbia de los hombres será humillada; 2.11 2 Co. 10.5.y Jehová solo será ensalzado 2.11 cp. 4.1,2 y 11.10,11 y 12.1,4 y 24.21 y 25.9 y 26.1 y 28.5 y 29.18. Jer. 30.8. Ez. 38.14,19.en aquel día.
12 Porque día de Jehová de los ejércitos vendrá sobre todo soberbio y altivo, y sobre todo ensalzado; y será abatido:
13 Y sobre todos los cedros del Líbano altos y sublimes, y sobre todos los alcornoques de Basán;
14 Y 2.14 cp. 30.25.sobre todos los montes altos, y sobre todos los collados levantados;
15 Y sobre toda torre alta, y sobre todo muro fuerte;
16 Y 2.16 1 R. 10.22.sobre todas las naves de Tarsis, y sobre todas pinturas preciadas.
17 Y la altivez del hombre será abatida, y la soberbia de los hombres será humillada; y solo Jehová será ensalzado en aquel día.
18 Y quitará totalmente los ídolos.
19 2.19 ver. 10 . Lc. 23.30.Y meteránse en las cavernas de las peñas, y en las aberturas de la tierra, por la presencia espantosa de Jehová, y por el resplandor de su majestad, cuando se levantare él para herir la tierra.
20 Aquel día arrojará el hombre, á los topos y murciélagos, sus ídolos de plata y sus ídolos de oro, que le hicieron para que adorase;
21 Y se entrarán en las hendiduras de las rocas y en las cavernas de las peñas, por la presencia formidable de Jehová, y por el resplandor de su majestad, cuando se levantare para herir la tierra.
22 Dejaos 2.22 Sal. 146.3.del hombre, 2.22 Job 27.3.cuyo hálito está en su nariz; porque ¿de qué es él estimado?