स्तोत्रसंहिता 119

147 सूर्योदयापूर्वी मी उठून मदतीसाठी तुमचा धावा करतो;

माझी संपूर्ण आशा तुमच्या वचनावर आहे.

148 मी रात्रभर माझे नेत्र उघडेच ठेवतो,

म्हणजे तुमच्या अभिवचनांचे चिंतन करू शकेन.