Isaías 47

Val van die trotse Babel.

1 KOM af en sit in die stof, jonkvrou, dogter van Babel! Sit op die grond sonder troon, dogter van die Chaldeërs! Want jy sal nie langer genoem word die vertroetelde en verwénde nie.

2 Neem die handmeul en maal meel; slaan jou sluier op, tel die kleed op, ontbloot die been, trek deur die riviere!

3 Laat jou skaamte ontbloot word, ja, jou skande gesien word! Ek sal wraak neem en geen mens verskoon nie.

4 Ons Verlosser — sy Naam is Here van die leërskare, die Heilige van Israel.

5 Sit doodstil, en gaan in die duisternis, dogter van die Chaldeërs! want jy sal nie langer genoem word gebiedster van die koninkryke nie.

6 Ek was toornig op my volk, Ek het my erfdeel ontheilig en hulle in jou hand oorgegee: jy het hulle geen barmhartigheid bewys nie, op die grysaard het jy jou juk baie swaar laat druk

7 en gesê: Ek sal in ewigheid wees, gebiedster vir altyd; jy het hierdie dinge nie ter harte geneem nie, aan die einde daarvan nie gedink nie.

8 Hoor dan nou dit, wellustige wat so veilig sit, wat in jou hart sê: Dit is ek en niemand anders nie! Ek sal nie as weduwee sit of kinderloosheid ken nie.

9 Hierdie twee dinge sal dan in 'n oomblik, op een dag, oor jou kom: kinderloosheid en weduweeskap; in volle maat sal hulle jou oorval, ondanks die veelheid van jou towerye, ondanks die groot menigte van jou besweringe.

10 En jy het op jou boosheid vertrou, jy het gesê: Niemand sien my nie! Jou wysheid en jou kennis het jou verlei, sodat jy in jou hart gesê het: Ek is dit, en niemand anders nie!

11 Daarom oorval 'n onheil jou wat jy nie sal weet om te besweer nie; en 'n onheil val op jou wat jy nie kan versoen nie, en skielik oorval jou 'n verwoesting sonder dat jy dit weet.

12 Tree tog op met jou besweringe en met die menigte van jou towerye waarmee jy jou vermoei het van jou jeug af; miskien kan jy iets uitrig, miskien kan jy skrik aanjaag!

13 Jy het jou vermoei met die menigte van jou planne; laat hulle tog optree en jou red — die wat die hemel indeel, die sterrekykers wat elke maand laat weet wat oor jou sal kom.

14 Kyk, hulle het geword soos stoppels, vuur het hulle verbrand; hulle kan hulself nie red uit die mag van die vlam nie — dit is geen kool om by warm te word nie, geen vuur om daarvoor te sit nie!

15 Dit het jy aan hulle — jou koopmans — met wie jy jou vermoei het van jou jeug af; elkeen dwaal sy eie koers; niemand is daar wat jou red nie.

A queda de Babilônia

1 *Is 3.26;Jr 48.18Desce e assenta-te no pó, *Is 23.12;37.22;Jr 46.11virgem *Sl 137.8;Jr 50.42;51.33;Zc 2.7filha de Babilônia; assenta-te no chão sem trono, filha dos caldeus. Pois não serás chamada mais *Dt 28.56mimosa e delicada. 2 Toma a *Êx 11.5;Jr 25.10mó e *Jó 31.10;Ec 12.4;Mt 24.41mói a farinha; tira *Is 3.23;Gn 24.65;1Co 11.5o teu véu e *Is 32.11arranca a cauda da vestidura, descobre as pernas e passa os rios. 3 *Is 3.17;Ez 16.37A tua nudez será descoberta, ver-se-á a tua vergonha; *Is 34.8;63.4tomarei vingança e não pouparei a homem algum. 4 Quanto ao nosso *Is 41.14Redentor, Jeová dos Exércitos é o seu nome, o Santo de Israel. 5 *Is 23.2;Jr 8.14;Lm 2.10Senta-te calada e entra *Is 13.10nas trevas, filha dos caldeus; porque não serás chamada mais *Is 47.7;Gn 16.4,8,9;Pv 30.23a senhora *Is 13.19;Dn 2.37-38;Ap 17.18;18.7dos reinos. 6 Eu me agastei contra o meu povo, *Is 43.28profanei a minha herança e entreguei-os nas tuas mãos; *Is 10.14;14.6tu não usaste de misericórdia com eles, *Dt 28.50sobre os velhos fizeste muito pesado o teu jugo. 7 Disseste: Eu serei *Is 47.5senhora para sempre; assim, não *Is 42.25;57.11te importaste dessas coisas, nem te lembraste *Dt 32.29;Jr 5.31;Ez 7.2-3do fim delas.

A futilidade da confiança própria

8 Agora, pois, ouve isso, tu, a que estás *Is 22.13;32.9;Jr 50.11entregue a prazeres, *Is 32.9,11;Sf 2.15que habitas descuidada e que dizes no teu coração: *Is 47.10;45.5-6,18;Sf 2.15Eu sou, e fora de mim não há outra; *Ap 18.7não me sentarei como viúva, nem conhecerei a perda de filhos. 9 Porém, *Sl 73.19;1Ts 5.3;Ap 18.8,10num momento, num só dia, virão sobre ti ambos *Is 13.16,18;14.22esses males: a perda de filhos e a viuvez — em toda a sua plenitude virão sobre ti apesar da multidão das *Is 47.13;Na 3.4;Ap 18.23tuas feitiçarias e da grande abundância dos teus encantamentos. 10 *Is 59.4;Sl 52.7;62.10Pois confiaste na tua maldade; disseste: *Is 29.15;Ez 8.12;9.9Ninguém me vê. *Is 5.21;44.20A tua sabedoria e a tua ciência, essas te perverteram. Disseste no teu coração: *Is 47.8Eu sou, e fora de mim não há outra. 11 Por isso, *Is 45.7;57.1virá sobre ti o mal de que, por encantamentos, não saberás livrar-te; cairá sobre ti uma calamidade, que não poderás espiar, e virá sobre ti *Is 47.9repentinamente uma *Jr 51.8,43desolação que ignorarás.

12 Deixa-te estar com os teus *Is 47.9encantamentos e com a multidão das tuas feitiçarias, em que tens trabalhado desde a tua mocidade, para ver se, acaso, podes tirar algum proveito, se, acaso, podes prevalecer. 13 Tens-te *Jr 51.58,64cansado na multidão dos teus conselhos; apresentem-se, pois, e *Is 47.15te salvem os teus *Is 47.9;8.19;44.25;Dn 2.2,10astrólogos, os que contemplam os astros, os que te anunciam de lua nova em lua nova o que há de vir sobre ti. 14 Eis que se tornarão como o *Is 5.24;Na 1.10;Ml 4.1restolho; *Is 10.17;Jr 51.30,32,58o fogo os queimará, e eles não se poderão livrar do poder das chamas. Essas chamas não serão *Is 44.16umas brasas a que se aquentem, nem fogo, para que diante dele se assentem. 15 Assim te virão a parar as coisas em que tens trabalhado; os que tiveram *Ap 18.11negócios contigo desde a tua mocidade andarão errantes, cada um para o seu lugar; não haverá *Is 5.29;43.13;46.7quem te salve.