1 STUUR die lammers van die regeerder van die land uit die rotsstreek weg na die woestyn, na die berg van die dogter van Sion.
2 En soos voëls wat vlug, 'n nes wat verjaag is, sal die dogters van Moab wees by die driwwe van die Arnon.
3 Gee raad, gee beslissing, maak jou skaduwee soos die nag op die volle middag, verberg die wat verdryf is, verraai die vlugteling nie!
4 Laat my mense wat verdryf is, by jou vertoef! Aangaande Moab, wees vir hulle 'n skuilplek vanweë die verwoester. Want gedaan is die verdrukker, klaar is dit met die verwoesting, weg is die vertrappers uit die land!
5 En opgerig is deur goedgunstigheid 'n troon, en daarop sit een in getrouheid in Dawid se tent, 'n regter wat die reg soek en gou is in geregtigheid.
6 Ons het gehoor van die trotsheid van Moab — hy is baie trots! — van sy hoogmoed en sy trotsheid en sy grimmigheid, sy onbehoorlike grootpratery.
7 Daarom sal Moab oor Moab huil, almal saam huil; oor die druiwekoeke van Kir-Haréset sal julle sug, heeltemal verslae.
8 Want die wingerde van Hesbon het verwelk; die wingerdstok van Sibma — sy edele druiwe het die beheersers van die nasies neergewerp; dit het gekom tot by Jaéser, dit het in die woestyn ingedwaal; sy ranke het uitgesprei, het oor die see gegaan.
9 Daarom beween ek die wingerdstok van Sibma met die geween van Jaéser; ek maak jou nat met my trane, Hesbon en Eleále, omdat die vreugdegeroep jou somervrugte en jou oes oorval het,
10 en vreugde en gejuig weggeneem is uit die vrugteboord, en in die wingerde nie gejubel of gejuig word nie; die druiwetrapper trap geen wyn in die parskuipe nie; Ek het die vreugdegeroep laat ophou.
11 Daarom klaag my ingewande oor Moab soos 'n siter, en my binneste oor Kir-Heres.
12 En as Moab verskyn, as hy hom vermoei op die hoogte en in sy heiligdom ingaan om te aanbid, dan sal hy niks uitrig nie.
13 Dit is die woord wat die Here tevore teen Moab gespreek het.
14 En nou spreek die Here en sê: Binne drie jaar — soos die jare van 'n dagloner — sal die heerlikheid van Moab veragtelik gemaak word saam met die hele groot menigte; en die oorblyfsel sal min, gering, onmagtig wees.
Devastação de Moabe
1 De Is 42.11;2Rs 14.7Sela, que olha para o deserto, 2Rs 3.4;Ed 7.17enviai ao Is 10.32monte da filha de Sião os cordeiros para quem domina a terra. 2 Pois, Pv 27.8como os pássaros que vagueiam, como o ninho espalhado, assim serão as filhas de Jr 48.19-20,46Moabe junto aos vaus de Nm 21.13-14Arnom. 3 Dá conselhos, executa juízo no meio da luz meridiana, faze Is 25.4;32.2;1Rs 18.4a tua sombra como a noite; esconde os desterrados e não traias aquele que foge. 4 Habitem contigo os meus desterrados; quanto a Moabe, serve-lhe de esconderijo da face do devastador; porque já teve seu fim o que pratica extorsão, terminada está a destruição, consumidos da terra estão Is 9.4;14.4;49.26;51.13;54.14os opressores. 5 Será estabelecido em benignidade Is 9.6-7;32.1;55.4;Dn 7.14;Mq 4.7;Lc 1.33um trono, e sobre ele se assentará em verdade na tenda de Is 9.7Davi quem julgue, procure juízo e seja versado em retidão.
6 Jr 48.29;Am 2.1;Ob 3-4;Sf 2.8,10Temos ouvido a soberba de Moabe e que é em extremo soberbo; temos ouvido a sua arrogância, e a sua soberba, e a sua indignação; Jr 48.30de nada valem as suas jactâncias. 7 Portanto, Moabe pranteará em alta voz por Moabe, todos, à uma, prantearão; pelos 1Cr 16.3cachos de passas de 2Rs 3.25;Jr 48.31Quir-Haresete suspirareis, inteiramente desanimados. 8 Na verdade, são murchos os campos de Is 15.4Hesbom, e a vide de Nm 32.38Sibma, cujas melhores plantas derrubaram os senhores das nações, chegaram até Jazer e penetraram no deserto, Jr 48.32estendendo-se os seus renovos e passando à outra banda do mar. 9 Por isso, Jr 48.32chorarei com o choro de Jazer pela vide de Sibma; com as minhas lágrimas, regar-te-ei, ó Is 15.4Hesbom, ó Eleale, pois, Jr 40.10,12;48.32sobre a tua ceifa e sobre a tua vindima, já caiu o grito da batalha. 10 Is 24.8;Jr 48.33A alegria e o regozijo são tirados do fértil campo; Is 24.7;Jz 9.27;Am 5.11,17nas vinhas, não há cântico nem júbilo; Jó 24.11;Am 9.13o pisador não pisa vinho nos lagares; fiz cessar os gritos da vindima. 11 Por essa razão, as minhas entranhas Is 15.5;63.15;Jr 48.36;Os 11.8;Fp 2.1fazem por Moabe ruído como harpa, e o meu interior, por Quir-Heres, 12 Quando Moabe se Nm 22.39-41;Jr 48.35apresentar, 1Rs 18.29se cansar Is 15.2nos altos e entrar no seu santuário para orar, 2Rs 19.12;Sl 115.4-7;Jr 10.5;1Co 8.4;10.20não prevalecerá.
13 Esta é a palavra que Jeová antes falou acerca de Moabe. 14 Agora, porém, acaba Jeová de falar: Dentro de três anos, como os anos Is 21.16;Jó 7.1;14.6de jornaleiros, virá a ser desprezada a glória de Is 25.10;Jr 48.42Moabe, juntamente com toda a sua grande multidão; e o que lhe resta será pequeno e de nenhum valor.