Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 40

TB

Die trooswoord van die God van Israel.

1 TROOS, troos my volk, julle God.

2 Spreek na die hart van Jerusalem, en roep haar toe dat haar stryd verby is, dat haar skuld betaal is, dat sy uit die hand van die Here dubbel ontvang het vir al haar sondes.

3 'n Stem van een wat roep: Berei in die woestyn die weg van die Here; maak gelyk in die wildernis 'n grootpad vir onse God!

4 Elke dal moet opgevul en elke berg en heuwel klein gemaak word; en die bult moet 'n gelykte en die rotsagtige plekke 'n laagte word.

5 En die heerlikheid van die Here sal geopenbaar word, en alle vlees tesame sal dit sien: want die mond van die Here het dit gespreek.

6 'n Stem : Roep! En hy vra: Wat moet ek roep? Alle vlees is gras, en al sy aanvalligheid soos 'n blom van die veld.

7 Die gras verdor, die blom verwelk as die asem van die Here daarin blaas. Voorwaar, die volk is gras!

8 Die gras verdor, die blom verwelk; maar die woord van onse God hou stand in ewigheid.

9 o Sion, verkondiger van goeie boodskap, klim op 'n hoë berg! o Jerusalem, verkondiger van goeie boodskap, hef jou stem op met mag; hef dit op, wees nie bevrees nie! aan die stede van Juda: Hier is julle God!

10 Kyk, die Here Here sal kom as 'n Sterke, en sy arm sal heers; kyk, sy loon is by Hom, en sy beloning is voor sy aangesig.

11 Hy sal sy kudde laat wei soos 'n herder; Hy sal die lammers in sy arm vergader en aan sy bors dra; die lammerooie sal Hy saggies lei.

God alleen groot bo alle skepsele.

12 WIE het die waters met die holte van sy hand afgemeet, en van die hemele met 'n span die maat geneem, en in 'n drieling die stof van die aarde opgevang, en die berge geweeg met 'n weegtoestel en die heuwels met 'n weegskaal?

13 Wie het die Gees van die Here bestier en as sy raadsman Hom onderrig?

14 Met wie het Hy raad gehou, dat dié Hom verstand sou gee en Hom sou leer aangaande die pad van die reg, en Hom kennis sou leer en Hom bekend maak die weg van volledige insig?

15 Kyk, die nasies is soos 'n druppel aan die emmer, en soos 'n stoffie aan die weegskaal word hulle gereken. Kyk, Hy hef die eilande op soos 'n stoffie!

16 En die Líbanon is nie genoeg as brandhout en sy wild nie genoeg as brandoffer nie.

17 Al die nasies is voor Hom soos niks: as niks en nietigheid word hulle by Hom gereken.

18 By wie wil julle God dan vergelyk? Of watter gelykenis naas Hom stel?

19 Die ambagsman giet 'n beeld, en die goudsmid trek dit oor met goud en smelt silwerkettings.

20 Wie te arm is vir so 'n offergawe, kies 'n stuk hout wat nie vergaan nie; hy soek vir hom 'n kunsvaardige ambagsman om 'n beeld op te rig wat nie wankel nie.

21 Weet julle nie? Hoor julle nie? Is dit julle nie van die begin af bekend gemaak nie? Het julle nie op die fondamente van die aarde gelet nie?

22 Hy sit bo die kring van die aarde, en die bewoners daarvan is soos sprinkane; Hy span die hemele uit soos 'n dun doek en sprei dit uit soos 'n tent om in te woon.

23 Hy maak die vorste tot niet, die heersers van die aarde verander Hy in nietigheid;

24 skaars is hulle geplant, skaars is hulle gesaai, skaars wortel hulle stam in die grond, of Hy blaas op hulle, sodat hulle verdor, en die storm voer hulle weg soos 'n stoppel.

25 By wie sal julle My dan vergelyk, dat Ek net so kan wees? die Heilige.

26 Slaan julle op in die hoogte en kyk! Wie het hierdie dinge geskape? Hy laat hulle leërskare uittrek volgens getal, Hy roep hulle almal by die naam, vanweë die grootheid van kragte en omdat Hy sterk van vermoë is; daar word nie een gemis nie.

Laat Israel nie moedeloos wees nie.

27 WAAROM jy dan, o Jakob, en spreek jy, o Israel: My weg is vir die Here verborge, en my reg gaan by my God verby?

28 Weet jy dit nie? Of het jy dit nie gehoor nie? 'n Ewige God is die Here, Skepper van die eindes van die aarde; Hy word nie moeg of mat nie; daar is geen deurgronding van sy verstand nie.

29 Hy gee die vermoeide krag en vermenigvuldig sterkte vir die wat geen kragte het nie.

30 Die jonges word moeg en mat, en die jongmanne struikel selfs;

31 maar die wat op die Here wag, kry nuwe krag; hulle vaar op met vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle wandel en word nie mat nie.

Promessas consoladoras

1 Is 12.1;49.13;51.3,12;52.9;61.2;66.13;Jr 31.10-14;Sf 3.14-17;2Co 1.4Consolai, consolai o meu povo, diz o vosso Deus. 2 Is 35.4;Zc 1.13Falai ao coração de Jerusalém e clamai-lhe que está acabada Is 41.11-13;49.25;54.15,17a sua milícia, que está perdoada Is 33.24;53.5-6,11a sua iniquidade e que recebeu Jr 16.18;Zc 9.12;Ap 18.6em dobro da mão de Jeová por todos os seus pecados.

3 Mt 3.3;Mc 1.3;Lc 3.4-6;Jo 1.23Eis a voz do que clama: Ml 3.1;4.5-6Preparai no deserto o caminho de Jeová, endireitai no ermo uma estrada para o nosso Deus. 4 Todo o vale será Ez 17.24exaltado, e todo monte e outeiro será abatido; o torto far-se-á direito, e os lugares escabrosos, planos. 5 Is 6.3;Hc 2.14A glória de Jeová se revelará, e Is 52.10;Jl 2.28toda a carne juntamente a verá, pois a Is 1.20;34.16;58.14boca de Jeová o disse.

6 Eis a voz do que diz: Clama. E respondeu um: Que hei de clamar? Jó 14.2;Sl 102.11;103.15;1Pe 1.24-25Toda a carne é erva, e toda a sua glória como a flor do campo; 7 Sl 90.5-6;Tg 1.10-11seca-se a erva, e cai a flor, porque Is 40.24;11.4;Jó 4.9;41.21o hálito de Jeová nela assopra; na verdade, o povo é erva. 8 Seca-se a erva, cai a flor, mas Is 55.11;59.21;Mt 5.18a palavra do nosso Deus subsistirá para sempre.

9 Sobe a Is 52.7um alto monte, Sião, tu que anuncias Is 61.1boas-novas, levanta a tua voz com força, Jerusalém; tu que anuncias boas-novas; levanta-a, não temas; dize às Is 44.26cidades de Judá: Is 25.9;35.2Eis o vosso Deus! 10 Eis que o Senhor Jeová virá como um Is 9.6-7valente, e Is 59.16,18o seu braço dominará por ele; eis que Is 62.11;Ap 22.12o seu galardão está com ele, a sua recompensa, diante dele. 11 Como pastor, Jr 31.10;Ez 34.12-14,23,31;Mq 5.4;Jo 10.11,14-16ele apascentará o seu rebanho; entre os seus braços, ajuntará os cordeirinhos, e os levará no seu seio, e guiará meigamente as paridas.

A incomparável grandeza de Jeová

12 Quem Is 48.13;Jó 38.8-11;Sl 102.25-26;Hb 1.10-12mediu as águas com o seu punho e repartiu os céus a palmos? Quem pôs numa medida o da terra e pesou os montes com peso e os outeiros em balanças? 13 Rm 11.34;1Co 2.16Quem dirigiu o Espírito de Jeová ou, como seu Is 41.28conselheiro, o ensinou? 14 Jó 38.4Com quem tomou ele conselho? Quem o instruiu e lhe ensinou a vereda do juízo? Quem lhe Jó 21.22;Cl 2.3ensinou conhecimento e lhe mostrou o caminho de entendimento? 15 Eis que Jr 10.10as nações são reputadas como a gota de água que está a cair de um balde e como Is 17.13;29.5o miúdo nas balanças; eis que as ilhas são como uma aresta de que se levanta. 16 Não basta o Is 37.24Líbano para queimar, nem bastam Sl 50.9-11;Mq 6.6-7;Hb 10.5-9os seus animais para um holocausto. 17 Is 29.7Todas as nações são como nada diante dele; são por ele reputadas Is 30.28como se não fossem e como caos.

18 Is 40.25;46.5;Êx 8.10;15.11;1Sm 2.2;Mq 7.18A quem, pois, podeis assemelhar a Deus? Ou que figura podeis comparar a ele? 19 Is 41.7;44.10;Sl 115.4-8;Hc 2.18-19A imagem esculpida, o artífice a funde, o ourives a Is 2.20;30.22cobre de ouro e forja para ela cadeias de prata. 20 Quem se acha sem recursos para fazer uma tal oferta, escolhe Is 44.14;Jr 10.3,5uma madeira que não se corrompa; procura para si um artífice perito para erigir uma imagem esculpida Is 41.7;46.7;1Sm 5.3-4que não se possa mover. 21 Is 37.26;Sl 19.1;50.6;At 14.17;Rm 1.19Acaso, não sabeis? Acaso, não ouvis? Não se vos tem sido notificado Is 44.8desde o princípio? Não tendes entendido Is 48.13;51.13desde as fundações da terra? 22 É ele o que está sentado sobre Jó 22.14;Pv 8.27a redondeza da terra, cujos habitantes são como Nm 13.33gafanhotos; Is 37.16;42.5;44.24;Jó 9.8é ele o que estende os céus como Sl 104.2uma cortina e os desenrola como Jó 36.29;Sl 18.11;19.4uma tenda, para neles habitar; 23 é ele o que reduz a nada Is 34.12;Jó 12.21;Sl 107.40os príncipes e Is 5.21;Jr 25.18-27torna em caos os juízes da terra. 24 Na verdade, Is 17.10-11;Jó 15.30-33;18.16-19;Na 1.14não foram semeados; não foram mesmo semeados; não se arraigou o seu tronco; demais, Is 40.7;30.33;2Sm 22.16ele assopra, eles se secam, e Is 17.13;41.16a tempestade os leva como palha. 25 Is 40.18A quem, pois, me assemelhareis, para que eu lhe seja igual? diz o Santo. 26 Is 51.6Levantai ao alto os vossos olhos e vede. Is 42.5;48.12-13Quem criou estes? Foi aquele que faz sair um por um o exército deles; ele Sl 147.4os chama a todos pelos seus nomes; Sl 89.11-13por ser ele grande em força e forte em poder, Is 34.16;48.13nem um vem a faltar.

27 Is 49.4,14Porque dizes, ó Jacó, e falas, ó Israel: O meu caminho está Is 54.8escondido a Jeová, e Jó 27.2;34.5;Lc 18.7-8o meu juízo passa desapercebido ao Is 25.1meu Deus? 28 Is 40.21Acaso, não sabes? Acaso, não ouves? O Gn 21.33;Sl 90.2sempiterno Deus, Jeová, Criador dos fins da terra, não desfalece, nem se cansa; Sl 147.5;Rm 11.33não se pode esquadrinhar o seu entendimento. 29 Ele força ao Is 50.4;Jr 31.25cansado e Is 41.10aumenta fortaleza ao que se acha debilitado. 30 Jr 6.11;9.21Os jovens desfalecerão e se cansarão, Is 9.17e os mancebos cairão; 31 porém os que esperam em Jeová Jó 17.9;Sl 103.5;2Co 4.8-10,16renovarão as suas forças; Êx 19.4;Dt 32.11;Lc 18.1;2Co 4.1,16;Gl 6.9;Hb 12.3subirão com asas como águias; correrão e não se cansarão; andarão e não desfalecerão.

Veja também