Salmos 109

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Ho Dio, mia gloro, ne silentu.

2 Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi,

Ili parolas kun mi per mensogema lango.

3 Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis,

Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.

4 Por mia amo ili min malamas;

Sed mi preĝas.

5 Ili pagas al mi malbonon por bono

Kaj malamon por mia amo.

6 Metu malvirtulon super lin;

Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.

7 Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa;

Kaj lia preĝo estu peko.

8 Liaj tagoj estu malmultaj;

Lian oficon ricevu alia.

9 Liaj infanoj estu orfoj,

Kaj lia edzino estu vidvino.

10 Liaj infanoj vagadu,

Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.

11 Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas;

Kaj fremduloj disrabu lian laboron.

12 Neniu faru al li ion bonan;

Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.

13 Lia idaro estu kondamnita al ekstermo;

En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.

14 La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo,

Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.

15 Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo,

Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.

16 Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn,

Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton,

Por lin mortigi.

17 Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin;

Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.

18 Li metis sur sin malbenon, kiel veston;

Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo,

Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.

19 Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras,

Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.

20 Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj,

Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.

21 Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo;

Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.

22 Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo,

Kaj mia koro estas rompita en mia interno.

23 Kiel ombro longiĝanta mi malaperas;

Oni forskuas min kiel akridon.

24 Miaj genuoj senfortiĝis de fastado,

Kaj mia karno perdis la grason.

25 Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili;

Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.

26 Helpu min, ho Eternulo, mia Dio;

Savu min laŭ Via boneco.

27 Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano;

Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.

28 Ili malbenas, sed Vi benu;

Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.

29 Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro,

Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.

30 Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo,

Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.

31 Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo,

Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.

Bön mot obarmhärtiga motståndare

1 *Ps 22:4, 28:1, 83:2, 118:14. För körledaren. En psalm av David.

Min lovsångs Gud,

var inte tyst,

2 *Ps 52:4f, 55:22, 120:2, Matt 26:59. för de öppnar sin gudlösa mun,

sin falska mun mot mig.

De talar mot mig

med lögnaktig tunga.

3 Med hatiska ord

omringar de mig,

de strider mot mig utan orsak.

4 Som svar på min kärlek

anklagar de mig,

men jag ber.

5 *Ps 35:12f, 38:21, Joh 10:32, Apg 10:38f. De lönar gott med ont

och min kärlek med hat.

6 *Ps 69:23f, Sak 3:1. Sätt en gudlös över honom,

låt en åklagare*109:6en åklagareHebr. satán (jfr Job 1:6, Sak 3:1, Upp 12:10).

stå på hans högra sida.*109:6f Enligt en annan tolkning återges här anklagarnas ord (se vers 2-5).

7 *Ps 1:5, Ords 28:9. När han ställs inför rätta,

låt honom dömas skyldig

och hans bön bli till synd.

8 *Ps 55:24, Apg 1:20. Låt hans dagar bli få

och en annan ta över hans ämbete.

9 *5 Mos 28:18f. Låt hans barn bli faderlösa

och hans hustru änka.

10 *Job 20:10. Låt hans barn irra runt och tigga

och söka sitt bröd

långt från sina ödelagda hem.

11 Låt ockraren

få grepp om allt han äger

och främlingar

plundra hans egendom.

12 Låt ingen visa barmhärtighet

mot honom

och ingen förbarma sig

över hans faderlösa.

13 *Ps 21:11, 37:38, Ords 10:7. Låt hans ättlingar bli utrotade

och hans namn utplånat

i nästa släktled.

14 *2 Mos 20:5. Låt hans fäders skuld

bli ihågkommen inför Herren

och hans mors synd inte utplånas,

15 *Ps 34:17, 90:8, Jer 16:17. låt dem alltid finnas inför Herren

och låt minnet av dem utrotas

från jorden.

16 Han hade ju ingen tanke

på att vara barmhärtig,

utan jagade den som var svag,

fattig och bedrövad i hjärtat

för att döda honom.

17 Han älskade förbannelse

och den drabbade honom,

han ville inte ha välsignelse

och den flydde från honom.

18 Han bar förbannelse som sin dräkt,

och den trängde in

som vatten i hans inre

och som olja i hans ben.

19 Låt den bli som hans mantel

att svepa sig i,

som ett bälte att ständigt

spänna om sig.

20 Detta är mina anklagares lön

från Herren,

till dem som talar ont mot min själ.

21 *Ps 69:17. Men du, Herre min Herre,

hjälp mig för ditt namns skull!

Din nåd är god, rädda mig,

22 för jag är svag och fattig,

mitt hjärta är genomborrat

i mitt inre.

23 *Ps 102:12, 144:4. Jag försvinner som skuggan

om kvällen,

jag skakas bort som en gräshoppa.

24 Mina knän vacklar av fasta,

min kropp tappar sitt hull.

25 *Ps 22:8, Klag 2:15, Matt 27:39. Jag har blivit till åtlöje för dem,

de ser mig och skakar på huvudet.

26 Hjälp mig, Herre min Gud!

Fräls mig efter din nåd,

27 så att de förstår att det är din hand,

att du, Herre, har gjort det.

28 De förbannar, men du välsignar.

De reser sig men måste skämmas,

och din tjänare gläds.

29 *Job 8:22, Ps 6:11, 35:26, 132:18. Låt mina anklagare

bli klädda i vanära

och svepta i sin skam

som i en mantel.

30 *Ps 22:23, 26:12, 35:18, 40:10f. Jag vill tacka Herren

om och om igen med min mun

och prisa honom bland de många,

31 *Ps 16:8, 110:5. för han står på den fattiges

högra sida

för att frälsa honom

från dem som dömer hans själ.