Salmos 107

LIBRO KVINA

(Psalmoj 107—150)

1 Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona;

Ĉar eterna estas Lia boneco:

2 Diru la liberigitoj de la Eternulo,

Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,

3 Kiujn Li kolektis el la landoj,

De oriento kaj okcidento,

De nordo kaj de la maro.

4 Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva,

Urbon loĝatan ili ne trovis;

5 Ili malsatis kaj soifis,

Ilia animo en ili senfortiĝis.

6 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero,

Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

7 Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo,

Ke ili venu al urbo loĝata.

8 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco,

Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.

9 Ĉar Li satigis animon soifantan,

Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.

10 Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto,

Katenitaj de mizero kaj fero;

11 Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio

Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.

12 Kaj Li frapis ilian koron per sufero;

Ili falis, kaj neniu helpis.

13 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero,

Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

14 Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto,

Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.

15 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco,

Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.

16 Ĉar Li rompis kuprajn pordojn,

Kaj disbatis ferajn riglilojn.

17 La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj

Kaj pro siaj krimoj;

18 Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo,

Kaj ili atingis la pordegon de la morto.

19 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero,

Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

20 Li sendis Sian vorton,

Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.

21 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco,

Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.

22 Kaj ili oferdonu dankajn oferojn,

Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.

23 Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro,

Kiuj komercas sur grandaj akvoj,

24 Tiuj vidis la farojn de la Eternulo

Kaj Liajn miraklojn en la profundo.

25 Li diris, kaj aperis granda ventego

Kaj alte levis ĝiajn ondojn:

26 Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn;

Ilia animo konsumiĝas de sufero;

27 Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo,

Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.

28 Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero,

Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.

29 Li kvietigis la ventegon,

Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.

30 Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente;

Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.

31 Ili gloru la Eternulon por Lia boneco,

Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.

32 Kaj ili altigu Lin en popola kunveno,

Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.

33 Li ŝanĝas riverojn en dezerton,

Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;

34 Fruktoportan teron en salan dezerton,

Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.

35 Li ŝanĝas dezerton en lagon,

Kaj sekan teron en fontojn de akvo;

36 Kaj Li loĝigas tie malsatulojn,

Kaj ili konstruas urbon loĝatan.

37 Kaj ili prisemas kampojn,

Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.

38 Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas,

Kaj brutoj ne mankas al ili.

39 Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj

Pro la premanta malbono kaj mizero,

40 Li verŝas honton sur eminentulojn,

Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.

41 Malriĉulon Li altigas el mizero,

Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.

42 La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas;

Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.

43 Kiu estas saĝa, tiu tion observu,

Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.

De friköptas tacksamhet

1 *Ps 106:1, 118:1, 136:1. Tacka Herren, för han är god,

evig är hans nåd!

2 *Ps 106:10, Jes 35:10. Så ska Herrens friköpta säga,

de han har friköpt

från fiendens hand

3 *5 Mos 30:3f, Jes 11:12, 43:5f, Hes 11:17, 20:34. och samlat från länderna,

från öst och väst,

nord och syd*107:3sydOrdagrant: "från havet" (troligen Akabaviken)..

4 *Hebr 11:38. De irrade i öknen på öde stigar,

de fann ingen stad

där de kunde bo.

5 De var hungriga och törstiga,

deras själ mattades.

6 Men de ropade till Herren

i sin nöd,

och han räddade dem

ur deras svårigheter.

7 *Ps 68:7. Han ledde dem

på den rätta vägen

till en stad där

de kunde bo.

8 *1 Petr 2:9. De ska tacka Herren

för hans nåd

och hans under

mot människors barn,

9 för han mättar

den längtande själen

och fyller den hungrande själen

med sitt goda.

10 *Job 36:8, Jes 42:7, Luk 1:79. De satt i mörker och dödsskugga,

fångna i nöd och i bojor av järn,

11 *Ps 78:40, 106:7, Ords 1:25, Jer 9:12f. för de hade trotsat Guds ord

och föraktat den Högstes råd.

12 Han ödmjukade deras hjärtan

med lidande,

de föll och ingen hjälpare fanns.

13 Men de ropade till Herren

i sin nöd,

och han frälste dem

ur deras svårigheter.

14 *Ps 129:4f. Han förde dem ut ur mörker

och dödsskugga

och slet sönder deras bojor.

15 De ska tacka Herren

för hans nåd

och hans under

mot människors barn,

16 för han krossade portar

av koppar

och knäckte bommar av järn.

17 De blev dårar genom sitt uppror

och fick lida för sina synder,

18 *Job 33:20. de kände avsky för all mat

och närmade sig dödens portar.

19 Men de ropade till Herren

i sin nöd,

och han frälste dem

ur deras svårigheter.

20 Han sände sitt ord

och botade dem

och räddade dem

från undergång.

21 De ska tacka Herren

för hans nåd

och hans under

mot människors barn,

22 *Ps 50:14, 23, 116:17. de ska offra lovets offer

och förkunna hans verk

med jubel.

23 De for ut på havet med skepp

och drev handel på väldiga vatten,

24 de såg Herrens gärningar

och hans under i havets djup.

25 *Ps 135:6. Han talade och framkallade

en stormvind

så att havets vågor gick höga.

26 De for upp mot himlen

och ner i djupen,

deras själ var förtvivlad

i faran.

27 De vinglade och raglade

som druckna,

all deras vishet var borta.

28 Men de ropade till Herren

i sin nöd,

och han förde dem ut

ur deras svårigheter.

29 Han stillade stormen

och vågorna tystnade.

30 De gladdes över att det blev lugnt,

och han förde dem till hamnen

dit de ville.

31 De ska tacka Herren

för hans nåd

och hans under

mot människors barn,

32 de ska upphöja honom

i folkets församling

och prisa honom i de äldstes råd.

33 Han gjorde floder till öken,

källor till törstig mark

34 *5 Mos 29:23f, Jes 13:19, Jer 17:6. och bördigt land till saltjord

på grund av invånarnas ondska.

35 *Ps 105:41, 114:8, Jes 35:7, 41:18, Jer 31:23f. Han gjorde öknen

till vattenrik sjö

och torrt land till källor,

36 han lät de hungriga leva där

och bygga en stad

där de kunde bo.

37 *Jes 65:21f, Amos 9:14f. De sådde åkrar

och planterade vingårdar

som gav rik skörd.

38 *5 Mos 28:2f, 30:9. Han välsignade dem

och de blev många,

han lät inte deras boskap bli färre.

39 *5 Mos 28:62, Ps 38:7, 44:26. Sedan blev de färre

och tyngdes av förtryck,

olyckor och bekymmer.

40 *5 Mos 28:7, Job 12:21, 24. Han öste förakt över furstarna

och lät dem irra i väglös ödemark,

41 *5 Mos 30:5, Hes 36:37f. han upphöjde den fattige

ur eländet

och förökade familjerna

som hjordar.

42 *Job 5:16, 22:19, Ps 63:12, 126:2f, Mika 7:16, Sef 3:14. De ärliga ser det och gläds,

all ondska måste tiga.

43 *Jer 9:12, Hos 14:10. Den som är vis bör ta till sig detta

och tänka på Herrens

nådegärningar.