Salmos 106

1 Haleluja!

Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona;

Ĉar eterna estas Lia boneco.

2 Kiu eldiros la potencon de la Eternulo,

Aŭdigos Lian tutan gloron?

3 Bone estas al tiuj, kiuj observas justecon,

Kiuj agas bone en ĉiu tempo.

4 Memoru min, ho Eternulo, pro favoro al Via popolo;

Sendu al mi Vian savon,

5 Por ke mi vidu la bonstaton de Viaj elektitoj,

Por ke mi ĝoju kun la ĝojo de Via popolo,

Por ke mi triumfu kun Via heredo.

6 Ni pekis kune kun niaj patroj,

Ni malbonagis, ni malvirtis.

7 Niaj patroj en Egiptujo ne komprenis Viajn miraklojn,

Ne memoris Vian grandan bonecon;

Kaj ili ribelis apud la maro, apud la Ruĝa Maro.

8 Sed Li savis ilin pro Sia nomo,

Por montri Sian potencon.

9 Kaj Li ekkriis al la Ruĝa Maro, kaj ĝi elsekiĝis;

Kaj Li kondukis ilin tra la abismoj, kiel tra la dezerto.

10 Kaj Li savis ilin el la mano de la malamanto,

Kaj Li liberigis ilin en la mano de la malamiko.

11 Kaj la akvo kovris iliajn kontraŭulojn;

Eĉ unu el ili ne restis.

12 Tiam ili ekkredis al Liaj vortoj,

Ili ekkantis Lian gloron.

13 Sed baldaŭ ili forgesis Liajn farojn,

Ili ne fidis Lian konsilon.

14 Ili fordonis sin al siaj kapricoj en la dezerto,

Kaj ili incitis Dion en la stepo.

15 Kaj Li plenumis ilian deziron,

Sed Li sendis pereon al iliaj animoj.

16 Ili enviis Moseon en la tendaro,

Aaronon, sanktulon de la Eternulo.

17 Malfermiĝis la tero kaj englutis Datanon,

Kaj kovris la anaron de Abiram.

18 Kaj ekbrulis fajro en ilia anaro,

Flamo forbruligis la malvirtulojn.

19 Ili faris bovidon ĉe Ĥoreb,

Kaj adorkliniĝis antaŭ fandaĵo.

20 Ili ŝanĝis sian honoron

En bildon de bovo, kiu manĝas herbon.

21 Ili forgesis Dion, sian savanton,

Kiu faris grandajn farojn en Egiptujo,

22 Miraklojn en la lando de Ĥam,

Timindaĵojn apud la Ruĝa Maro.

23 Kaj Li decidis ekstermi ilin;

Sed Moseo, Lia elektito, stariĝis antaŭ Li ĉe la fendo,

Por forklini Lian koleregon, ke Li ilin ne ekstermu.

24 Kaj ili malŝatis la dezirindan landon,

Ili ne kredis al Lia vorto.

25 Ili murmuris en siaj tendoj,

Kaj ne aŭskultis la voĉon de la Eternulo.

26 Tial Li ĵuris al ili per levo de Sia mano,

Por faligi ilin en la dezerto,

27 Kaj por disfaligi ilian semon inter la popoloj,

Kaj disĵeti ilin en la landojn.

28 Kaj ili aliĝis al Baal-Peor,

Kaj manĝis oferricevojn de malvivuloj.

29 Kaj ili kolerigis Lin per siaj faroj;

Kaj disvastiĝis inter ili epidemio.

30 Kaj stariĝis Pineĥas kaj aranĝis juĝon;

Kaj la epidemio haltis.

31 Kaj tio estas kalkulita al li kiel bonfaro,

Por ĉiuj generacioj kaj eterne.

32 Kaj ili kolerigis Lin ĉe la akvo de Meriba,

Kaj pro ili fariĝis malbono al Moseo;

33 Ĉar ili maldolĉigis lian spiriton,

Kaj li eldiris ion nepripensitan per sia buŝo.

34 Ili ne ekstermis la popolojn,

Pri kiuj diris al ili la Eternulo;

35 Sed ili miksiĝis kun la popoloj

Kaj lernis iliajn farojn;

36 Ili servis al iliaj idoloj,

Kaj ĉi tiuj fariĝis reto por ili.

37 Kaj ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj;

38 Kaj ili verŝis senkulpan sangon, la sangon de siaj filoj kaj filinoj,

Kiujn ili oferportis al la Kanaanaj idoloj;

Kaj la tero malpuriĝis de sango.

39 Kaj ili malpuriĝis per siaj faroj,

Kaj malĉastiĝis per siaj agoj.

40 Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontraŭ Lia popolo,

Kaj Li abomenis Sian heredon;

41 Kaj Li donis ilin en la manojn de idolanoj,

Kaj iliaj malamantoj ekregis super ili.

42 Kaj premis ilin iliaj malamikoj,

Kaj sub la manoj de ĉi tiuj ili humiliĝis.

43 Multajn fojojn Li ilin savis;

Sed ili ribeladis per siaj entreprenoj,

Kaj ili senfortiĝis pro sia krimeco.

44 Sed Li ekrigardis ilian suferon,

Kiam Li aŭdis ilian kriadon;

45 Kaj Li rememoris Sian interligon kun ili,

Kaj Li ekbedaŭris laŭ Sia granda favorkoreco;

46 Kaj Li aperigis kompaton por ili

Ĉe ĉiuj iliaj malliberigintoj.

47 Savu nin, ho Eternulo, nia Dio,

Kaj kolektu nin el inter la popoloj,

Por glori Vian sanktan nomon,

Por triumfi pro Via gloro.

48 Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, de eterne ĝis eterne.

Kaj la tuta popolo diru: Amen.

Haleluja!

Guds nådegärningar och Israels otro

1 *1 Krön 16:34, 41, Ps 107:1, 118:1, 136:1. Halleluja!

Tacka Herren, för han är god,

evig är hans nåd.

2 *Ps 40:6, 71:15. Vem kan beskriva

Herrens väldiga gärningar

och förkunna allt hans lov?

3 Saliga är de som följer det rätta,

som alltid handlar rättfärdigt.

4 Tänk på mig, Herre,

efter din nåd mot ditt folk,

kom till mig med din frälsning,

5 så att jag får se dina utvaldas lycka,

dela ditt folks glädje

och berömma mig

med din arvedel.

6 *3 Mos 26:40, Jer 3:25, Esra 9:7, Neh 1:7, Dan 9:5. Vi har syndat som våra fäder,

vi har gjort fel,

vi har varit ogudaktiga.

7 *2 Mos 14:11f, Ps 78:11, 17, 42. Våra fäder i Egypten

tog inte lärdom av dina under,

de tänkte inte på

dina många nådegärningar

utan gjorde uppror vid havet,

vid Röda havet.

8 Men han frälste dem

för sitt namns skull,

för att göra sin makt känd.

9 *2 Mos 14:21f, Ps 78:13, Jes 51:10, 63:12f. Han talade strängt till Röda havet

och det blev torrt,

han förde dem genom djupen

som i en öken.

10 Han frälste dem

från motståndarens hand

och befriade dem

från fiendens grepp.

11 *2 Mos 14:28, Ps 78:53. Vattnet täckte deras fiender,

inte en enda av dem blev kvar.

12 *2 Mos 14:31, 15:1f. Då trodde de hans ord

och sjöng hans lov.

13 Men snart glömde de

hans gärningar,

de väntade inte på hans råd.

14 *2 Mos 16:3, 4 Mos 11:4f, Ps 78:18, 1 Kor 10:6, 9. De greps av begär i öknen

och frestade Gud i ödemarken.

15 *4 Mos 11:31f, Ps 78:27f. Han gav dem vad de begärde,

men sände tärande sjukdom

i deras själ.*106:15men sände tärande sjukdom i deras själAndra handskrifter (Septuaginta): "och sände mättnad för deras längtan".

16 *4 Mos 16:1f. De fylldes av avund

mot Mose i lägret

och mot Aron, Herrens helige.

17 *4 Mos 16:31f, 5 Mos 11:6. Men jorden öppnade sig

och slukade Datan,

den begravde Abirams grupp.

18 Eld slog upp i deras grupp,

lågorna brände de gudlösa.

19 *2 Mos 32:1f, 5 Mos 9:8, Apg 7:41. De gjorde en kalv vid Horeb

och tillbad en avgudabild,

20 *Jer 2:11, Rom 1:23f. de bytte bort sin härlighet

mot bilden av en tjur

som äter gräs.

21 De glömde Gud, sin Frälsare,

som gjort väldiga ting

i Egypten,

22 *Ps 105:27f. underbara verk i Hams land,

förunderliga gärningar

vid Röda havet.

23 *2 Mos 32:9f, 5 Mos 9:14, 25f, 1 Tim 2:5. Han hotade att förgöra dem,

men Mose, hans utvalde,

ställde sig i vägen

för att vända bort hans vrede

från att fördärva dem.

24 *4 Mos 14:2f, 5 Mos 9:23, Ps 78:32. De föraktade det ljuvliga landet,

de trodde inte hans ord.

25 De klagade i sina tält

och lyssnade inte

till Herrens röst.

26 *4 Mos 14:21f, 28f, Ps 95:11, Hes 20:23, 1 Kor 10:5f. Då lyfte han sin hand mot dem

och svor att låta dem falla i öknen,

27 *3 Mos 26:38, 5 Mos 28:36f, Ps 44:12. att låta deras barn

falla bland hednafolken

och spridas ut i länderna.

28 *4 Mos 25:2f, Ps 115:5f, Jer 10:3, Hos 9:10. De band sig till Baal-Peor

och åt av offren till de döda,

29 de väckte Guds vrede

med sina gärningar

och en hemsökelse bröt ut

bland dem.

30 *4 Mos 25:7f. Men Pinehas steg fram

och skipade rätt,

och hemsökelsen hejdades.

31 *4 Mos 25:10f. Det räknades honom

till rättfärdighet

från släkte till släkte, för evig tid.

32 *2 Mos 17:1f, 4 Mos 20:1f, Ps 81:8, 95:8. De väckte hans vrede

vid Meribas vatten

och Mose fick lida för deras skull,

33 *4 Mos 20:10, Ps 107:11, Jes 63:10. för de trotsade*106:33trotsadeAnnan översättning: "förbittrade". hans ande

så att tanklösa ord

kom över hans läppar.

34 *5 Mos 7:1f, 12:2f, Dom 1:27f. De förgjorde inte folken

som Herren befallt dem,

35 *Dom 3:5f. de beblandade sig

med hednafolken

och lärde sig deras gärningar.

36 *Dom 2:12f. De tjänade deras avgudar,

och dessa blev en snara för dem.

37 *5 Mos 32:17, 2 Kung 21:6, 23:10, Hes 16:20f. De offrade sina söner och döttrar

åt onda andar,

38 *4 Mos 35:33. de spillde oskyldigt blod,

sina söners och döttrars blod

som de offrade åt

Kanaans avgudar

så att landet vanhelgades av blodet.

39 *2 Mos 34:15, 3 Mos 20:4f, Hos 4:12. De blev orena genom sina gärningar

och var trolösa i allt de gjorde.

40 Då upptändes Herrens vrede

mot hans folk,

och han avskydde sin arvedel.

41 *Dom 2:14, 3:8, 12f, 4:2, 6:1f, 10:7f, 13:1, Neh 9:27. Han gav dem

i hednafolkens hand,

och de som hatade dem

fick härska över dem.

42 Deras fiender förtryckte dem,

de kuvades under deras hand.

43 *Dom 2:16f, Ps 81:13. Han räddade dem gång på gång,

men de var upproriska

i sina planer*106:43i sina planerAndra handskrifter: "mot hans plan".

och sjönk allt djupare

genom sin synd.

44 Men han såg till dem i deras nöd

när han hörde deras rop,

45 *5 Mos 30:3f, 32:36, Dom 2:18. han tänkte på sitt förbund med dem

och förbarmade sig

för sin stora nåds skull.

46 Han lät dem finna barmhärtighet

hos alla som fört dem bort

i fångenskap.

47 *1 Krön 16:35f. Fräls oss, Herre vår Gud,

och samla oss från hednafolken,

så att vi får prisa ditt heliga namn

och ha vår ära i att lova dig.

__

48 *Ps 41:14, 72:18f, 89:53. Välsignad är Herren, Israels Gud,

från evighet till evighet!

Och allt folket ska säga: "Amen!"

Halleluja!

FEMTE BOKEN