Salmos 102

Preĝo de mizerulo, kiam li perdas la fortojn kaj elverŝas antaŭ la Eternulo sian malĝojon.

1 Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon;

Kaj mia krio venu al Vi.

2 Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado;

Klinu al mi Vian orelon;

En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.

3 Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj,

Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.

4 Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro,

Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.

5 De la voĉo de mia plorado

Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.

6 Mi similiĝis al pelikano en la dezerto,

Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.

7 Mi ne dormas,

Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.

8 Ĉiutage insultas min miaj malamikoj,

Miaj mokantoj ĵuras per mi.

9 Ĉar cindron mi manĝis kiel panon,

Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,

10 Kaŭze de Via kolero kaj indigno;

Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.

11 Miaj tagoj malaperas kiel ombro,

Kaj mi sekiĝas kiel herbo.

12 Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne;

Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.

13 Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon;

Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.

14 Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn,

Ĉarma estas por ili ĝia polvo.

15 Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo,

Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.

16 Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon,

Kaj aperis en Sia gloro.

17 Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj,

Kaj ne forpuŝis ilian petegon.

18 Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj;

Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.

19 Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo,

El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,

20 Por aŭdi la ĝemon de malliberulo,

Por liberigi la kondamnitajn al morto;

21 Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo

Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,

22 Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj,

Por servi al la Eternulo.

23 Li lacigis en la vojo miajn fortojn,

Li mallongigis miajn tagojn.

24 Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj,

Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.

25 En antikveco Vi fondis la teron;

Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.

26 Ili pereos, sed Vi restos;

Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto,

Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.

27 Sed Vi restas la sama,

Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.

28 La filoj de Viaj sklavoj restos,

Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.

Tröst i svår nöd

1 Bön av en plågad som i vanmakt utgjuter sin sorg inför Herren.

2 Herre, hör min bön,

låt mitt rop komma inför dig!

3 *Ps 31:3, 69:18. Dölj inte ditt ansikte för mig

när jag är i nöd.

Vänd ditt öra till mig,

skynda dig att svara

när jag ropar!

4 Mina dagar försvinner som rök,

mina ben brinner som eld.

5 Mitt hjärta är bränt

och visset som gräs,

för jag glömmer att äta mitt bröd.

6 *Job 19:20, Klag 4:8. Efter all min högljudda suckan

är jag bara skinn och ben.

7 Jag är som en pelikan i öknen,

som en uggla bland ruiner.

8 Jag ligger vaken,

jag är som en ensam fågel

på taket.

9 *Jes 65:15, Jer 29:22. Mina fiender hånar mig dagen lång,

mina häcklare använder mig

som en svordom.

10 *Ps 42:4, 80:6. Jag äter aska som bröd

och blandar min dryck med tårar,

11 på grund av din vrede och harm.

Du har gripit mig

och kastat bort mig.

12 *Job 14:2, Ps 109:23, 144:4, 1 Petr 1:24. Mina dagar är

som en utdragen skugga,

jag vissnar som gräs.

13 *Ps 9:8, 29:10, 135:13, Klag 5:19. Men du, Herre, tronar för evigt,

ihågkommen av släkte efter släkte.

14 *Ps 51:20, Jes 49:13f, 60:10, Sak 1:12f. Du ska gripa in

och förbarma dig över Sion,

det är dags att du visar det nåd.

Ja, tiden är inne,

15 för dina tjänare älskar dess stenar,

de lider med dess grus.

16 *Ps 67:8, 68:30, 138:4. Folken ska vörda Herrens namn

och jordens alla kungar

din härlighet,

17 när Herren bygger upp Sion

och visar sig i sin härlighet.

18 Han vänder sig till

den utblottades bön

och föraktar den inte.

19 *Ps 22:31f. Det ska skrivas ner

för ett kommande släkte,

ett folk som han skapar

ska prisa Herren,

20 för han blickar ner

från sin heliga höjd,

Herren ser ner

från himlen till jorden

21 *Ps 79:11, 146:7, Hebr 2:14. för att höra den fångnes klagan

och befria dödens barn.

22 Herrens namn

ska förkunnas i Sion

och hans lov i Jerusalem,

23 *Ps 22:28, 68:33, Jes 2:2f. när folk och riken samlas

för att tjäna Herren.

24 Han har försvagat min kraft

på vägen,

han har förkortat

mina dagar.

25 *Ps 90:2. Jag sade: Min Gud,

ryck inte bort mig

mitt i livet!

Dina år varar

från släkte till släkte.

26 *1 Mos 1:1, Neh 9:6, Ps 8:4, 24:2, 33:6, Hebr 1:10f. För länge sedan*102:26f Verserna 26-28 citeras i Hebr 1:10-12 med hänsyftning på Kristus som Skapare.

lade du jordens grund,

himlarna är dina händers verk.

27 *Jes 51:6, 54:10, Matt 24:35, 2 Petr 3:7f. De ska gå under,

men du ska bestå.

De ska alla nötas ut som kläder,

du ska byta ut

dem som en mantel

och de försvinner*102:27byta ut … försvinnerAnnan översättning (så Septuaginta): "förvandla … förvandlas". .

28 Men du är densamme,

och dina år har inget slut.

29 *Ps 69:37, 89:5. Dina tjänares barn

ska bo i trygghet

och deras ättlingar

bestå inför dig.