Salmos 129

Kanto de suprenirado.

1 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Diras Izrael,

2 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Sed oni min ne pereigis.

3 Sur mia dorso plugis plugistoj,

Faris siajn sulkojn longaj.

4 La Eternulo estas justa;

Li dishakis la ŝnurojn de la malvirtuloj.

5 Hontiĝu kaj turniĝu malantaŭen

Ĉiuj malamantoj de Cion.

6 Ili estu kiel tegmenta herbo,

Kiu forvelkas, antaŭ ol oni ĝin elŝiris;

7 Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon

Nek garbiganto sian baskon.

8 Kaj la preterirantoj ne diros:

Beno de la Eternulo estu al vi,

Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.

Trängd men inte besegrad

1 En pilgrimssång.

Hårt har de trängt mig

ända från min ungdom

– så ska Israel säga –

2 hårt har de trängt mig

ända från min ungdom,

men de har inte besegrat mig.

3 *Jes 51:22f. På min rygg har plöjare plöjt

och dragit långa fåror.

4 Men Herren är rättfärdig,

han högg av de gudlösas band.

5 *Ps 70:3, 71:13, Mika 4:11f. Alla som hatar Sion

ska skämmas och vika tillbaka.

6 *2 Kung 19:26, Ps 37:2, Jes 37:27. De ska bli som gräs på taken

som vissnar innan det rycks upp.

7 Ingen skördeman

fyller sin hand med det,

ingen kärvbindare sin famn,

8 *Rut 2:4. och ingen som går förbi säger:

"Må Herrens välsignelse

vila över er!

Vi välsignar er i Herrens namn."