1 ကောင်း​ကင်​ဘုံ၌ ကျိန်း​ဝပ်​တော်​မူ​သော​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​ကို အ​ကျွန်ုပ် မျှော်​ကြည့်​ပါ၏။ 2 ကျွန်​တို့​သည် သ​ခင်​လက်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ကျွန်​မ​တို့​သည် သ​ခင်​မ​လက်​ကို​လည်း​ကောင်း မျှော်​ကြည့်​သည်​နည်း​တူ၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​သည် ကယ်​မ​သ​နား​တော်​မူ​ခြင်း​ကျေး​ဇူး​ကို မ​ခံ​မီ​တိုင်​အောင်၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့၏ ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို မျှော်​ကြည့်​လျက်​နေ​ကြ​ပါ၏။ 3 အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကယ်​မ​သ​နား​တော်​မူ​ပါ။ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​သည် အ​လွန်​အ​ရှက်​ကွဲ​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​ပါ​သည်​ဖြစ်၍၊ ကယ်​မ​သ​နား​တော်​မူ​ပါ။ 4 မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု​သော သူ​တို့၏​ကဲ့​ရဲ့​ခြင်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မာ​န​ကြီး​သော​သူ​တို့၏ အ​ရှက်​ခွဲ​ခြင်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့၏​ဝိ​ညာဉ်​သည် အ​လွန်​ခံ​ရ​ပါ၏။

1 Canto dei pellegrinaggi.

A te io alzo gli occhi miei,

a te che siedi nei cieli!

2 Ecco, come gli occhi dei servi

guardano la mano del loro padrone,

come gli occhi della serva

guardano la mano della sua padrona,

3 così gli occhi nostri guardano all’Eterno, al nostro Dio,

finché egli abbia pietà di noi.

4 Abbi pietà di noi, o Eterno, abbi pietà di noi,

perché siamo più che sazi di disprezzo.

5 L’anima nostra è più che sazia

dello scherno della gente agiata

e del disprezzo dei superbi.