Salmos 88

Könyörgés a kemény kisértésben és halálos veszedelemben

1 Ének. A Kóráh fiainak zsoltára. Az éneklőmesternek a Mahalath-lehannóthra. Az Ezrahita Hémán tanítása. 2 Uram, szabadításomnak Istene! Nappal kiáltok, éjjelente előtted vagyok: 3 Jusson elődbe imádságom, hajtsad füled az én kiáltozásomra! 4 Mert betelt a lelkem nyomorúságokkal, és életem a Seolig jutott. 5 Hasonlatossá lettem a sírba szállókhoz; olyan vagyok, mint az erejevesztett ember. 6 A holtak közt van az én helyem, mint a megölteknek, a kik koporsóban feküsznek, a kikről többé nem emlékezel, mert elszakasztattak a te kezedtől. 7 Mély sírba vetettél be engem, sötétségbe, örvények közé. 8 A te haragod reám nehezedett, és minden haboddal nyomtál engem. Szela. 9 Elszakasztottad ismerőseimet tőlem, útálattá tettél előttök engem; berekesztettem és ki nem jöhetek. 10 Szemem megsenyvedett a nyomorúság miatt; kiáltalak téged Uram minden napon, hozzád terjengetem kezeimet. 11 Avagy a holtakkal teszel-é csodát? Felkelnek-é vajjon az árnyak, hogy dicsérjenek téged? Szela. 12 Beszélik-é a koporsóban a te kegyelmedet, hűségedet a pusztulás helyén? 13 Megtudhatják-é a sötétségben a te csodáidat, és igazságodat a feledékenység földén? 14 De én hozzád rimánkodom, Uram, és jó reggel elédbe jut az én imádságom: 15 Miért vetsz el hát Uram engem, és rejted el orczádat én tőlem? 16 Nyomorult és holteleven vagyok ifjúságomtól kezdve; viselem a te rettentéseidet, roskadozom. 17 Általmentek rajtam a te búsulásaid; a te szorongatásaid elemésztettek engem. 18 Körülvettek engem, mint a vizek egész napon; együttesen körülöveztek engem. 19 Elszakasztottál tőlem barátot és rokont; ismerőseim a – setétség.

ကူ​မ​တော်​မူ​ရန်ဆုတောင်းခြင်း

1 အ​ကျွန်ုပ်​ကို ကယ်​တင်​တော်​မူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ရှေ့​တော်၌ နေ့​ည​မ​ပြတ် အော်​ဟစ်​ပါ၏။ 2 အ​ကျွန်ုပ်​ပြု​သော​ပ​တ္ထ​နာ​သည် အ​ထံ​တော်​သို့ ဝင်​ပါ​စေ​သော။ အော်​ဟစ်​သံ​ကို နား​ထောင်​တော်​မူ​ပါ။ 3 အ​ကျွန်ုပ်၏​ဝိ​ညာဉ်​သည် ဒု​က္ခ​နှင့်​ပြည့်၍၊ အ​သက်​သည်​လည်း မ​ရ​ဏနိုင်​ငံ​အ​နီး​သို့ ရောက်​ပါ​ပြီ။ 4 အ​ကျွန်ုပ်​သည် သင်္ချိုင်း​တွင်း​ထဲ​သို့ ဆင်း​သော​သူ​တို့​နှင့်​အ​တူ ရေ​တွက်​ဝင်​ခြင်း​သို့ ရောက်​ပါ၏။ အား​ကုန်​သော​သူ​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​ပါ၏။ 5 လူ​သေ​တို့​တွင် ပစ်​ထား​သော​သူ၊ ကွပ်​မျက်၍ သင်္ချိုင်း​တွင်း၌ အိပ်​နေ​သော​သူ​တည်း​ဟူ​သော အောက်​မေ့​တော်​မ​မူ၊ လက်​တော်၏ မ​စ​ခြင်း​နှင့်​ကွာ​ဝေး​သော​သူ​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​ပါ၏။ 6 အ​ကျွန်ုပ်​ကို အ​နက်​ဆုံး​သော​တွင်း၊ မှောင်​မိုက်​ဖုံး​လွှမ်း၍ အ​လွန်​နက်​နဲ​သော အ​ရပ်၌ ချ​ထား​တော်​မူ​ပြီ။ 7 အ​မျက်​တော်​သည် အ​ကျွန်ုပ်​အ​ပေါ်၌ ဖိ​လျက်​ရှိ​ပါ၏။ လှိုင်း​တံ​ပိုး​တော်​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့် နှိပ်​စက်​တော်​မူ၏။ 8 အ​ကျွန်ုပ်၏​အ​သိ​အ​ကျွမ်း​များ​ကို အ​ဝေး​သို့​ရွှေ့​တော်​မူ​ပြီ။ သူ​တို့​အား အ​ကျွန်ုပ်​ကို ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​ဖြစ်​စေ​တော်​မူ​ပြီ။ အ​ကျွန်ုပ်​သည် အ​ချုပ်​ခံ​ရ၍၊ ပြင်​သို့ မ​ထွက်​ရ​ပါ။ 9 အ​ကျွန်ုပ်​ခံ​ရ​သော ဒု​က္ခ​ကြောင့် အ​ကျွန်ုပ်​မျက်​စိ​သည် ပျက်​ပါ၏။ အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​ကို အ​စဉ်​အော်​ဟစ်​ပါ၏။ အ​ထံ​တော်​သို့ လက်​ကို​ဆန့်​ပါ၏။

10 သေ​လျက်​နေ​သော​သူ​တို့​အား အံ့​ဖွယ်​သော​အ​မှု​တို့​ကို ပြ​တော်​မူ​မည်​လော။ သင်္ချိုင်း​သား​တို့​သည် ထ၍ ကိုယ်​တော်​ကို ချီး​မွမ်း​ကြ​ပါ​မည်​လော။ 11 က​ရု​ဏာ​တော်​ကို သင်္ချိုင်း​တွင်း၌​လည်း​ကောင်း၊ သ​စ္စာ​တော်​ကို ပျက်​စီး​ရာ​အ​ရပ်၌​လည်း​ကောင်း ကြား​ပြော​ရ​ကြ​ပါ​မည်​လော။ 12 အံ့​ဖွယ်​သော​အ​မှု​တော်​တို့​ကို မှောင်​မိုက်​သော အ​ရပ်၌​လည်း​ကောင်း၊ ဖြောင့်​မတ်​တော်​မူ​ခြင်း​တ​ရား​ကို မေ့​လျော့​ရာ​ပြည်၌​လည်း​ကောင်း သိ​ရ​ကြ​ပါ​မည်​လော။ 13 အို​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​ကို အ​ကျွန်ုပ် အော်​ဟစ်​ပါ၏။ နံ​နက်​အ​ချိန်၌ အ​ကျွန်ုပ်၏​ပ​တ္ထ​နာ​သည် ရှေ့​တော်​သို့​ရောက်​ပါ၏။ 14 အို​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ အ​ကျွန်ုပ်၏​ဝိ​ညာဉ်​ကို အ​ဘယ်​ကြောင့် ပယ်​တော်​မူ​သ​နည်း။ မျက်​နှာ​တော်​ကို အ​ကျွန်ုပ်​မှ အ​ဘယ်​ကြောင့် လွှဲ​တော်​မူ​သ​နည်း။ 15 အ​ကျွန်ုပ်​သည် ဒု​က္ခ​ဝေ​ဒ​နာ​ကို​ခံ​ရ၍ သေ​ဆဲ​ရှိ​ပါ၏။ စီ​ရင်​တော်​မူ​သော​ဘေး​များ​ကို ငယ်​သော​အ​ရွယ်​က​ပင် ခံ​ရ၍ ပင်​ပန်း​ပါ၏။ 16 အ​မျက်​တော်​သည် အ​ကျွန်ုပ်​ကို လွှမ်း​မိုး​ပါ၏။ စီ​ရင်​တော်​မူ​သော ဘေး​တို့​သည် အ​ကျွန်ုပ်၏​အ​သက်​ကို ညှဉ်း​ဆဲ​သည်​တိုင်​အောင်၊ 17 ရေ​ကဲ့​သို့ အ​စဉ်​မ​ပြတ်​ဝိုင်း၍ တ​ညီ​တ​ညွတ်​တည်း ဝန်း​ရံ​ကြ​ပါ၏။ 18 ချစ်​သော​သူ​နှင့် အ​ဆွေ​ခင်​ပွန်း​ကို အ​ကျွန်ုပ်​နှင့် ဝေး​ဝေး​ရွှေ့​တော်​မူ​ပြီ။ အ​သိ​အ​ကျွမ်း​တို့​သည် မှောင်​မိုက်​ထဲ​မှာ ရှိ​ကြ​ပါ၏။